_Mounto un grand crid... Ai! paure! dóu Caburle
Un remoulin esfraious agouloupo
Dins soun revòu la barco: un tuert terrible
Brounzis contro lou Pont e tout s'esclapo.
Guihèn, dóu contro-cop, dintre lis erso
Es bandi, dins si bras aguènt l'Angloro.
E nado, bacela di tros de fusto,
E nado, la tenènt à cimo d'aigo,
E nado tant que pòu. Mai lou subroundo
A la perfin la suberno enmalido,
E desparèis. Sus l'autre bord dóu Rose
D'ageinouioun alin plouron li femo,
Cridant e pregant Diéu. De la peirado
Ounte éu s'èro gandi, la barco routo,
Sauvant lou pichot chat de l'equipage,
Lou bon Jan Rocho tourna-mai cabusso.
E vague de nada, cercant lou prince,
E vague de souta, cercant l'Angloro.
Mai de-bado! Lou flume, quau saup mounte?
Lis avié tóuti dous mena pèr sèmpre._