XCVII

_E soun à Malivèn. S'es aplantado

La grand cavalarié; s'es, lou Caburle,

Amourra pèr la pro dins lis aubriho

E li sèt barco em'éu. Se desencolo,

S'arribo li chivau long di broutiero.

En round agrouva au sòu, manjon la soupo

Au meme plat, de tres en tres, li ràfi.

Li marinié, bando à despart, s'assèton

A l'entour dóu patroun sus la sapino

E Mèste Apian, quand a pres sa mourdudo,

Viro la caro, soucitous, vers l'orso

E fai:--Aquéu mistrau, ai pòu que boufe!

La vesès, l'Agrimoueno agroumelido

Qu'eilamoundaut en long ciprès s'apouncho?

E lou timoun, l'ausias coume renavo?

E li man, li sentès coume soun rufo?

Es de vènt, tout acò!--Jóusè Ribòri

Apoundeguè labru:--La luno es pleno,

E tant pourrié s'empegne à la tempèsto...

--Vaqui perqué, diguè lou mèstre, à dicho

Qu'auran fa béure aquélis atalage,

Fau, zóu! bouta coulas e sènso alòngui.--

Ço que fan. Entre avé passa, li fèrri

Di vuetanto chivau, à la remudo

Dóu manescau ferrant que fai sa vòuto,

Bouton coulas e, fa tira la maio!

--Hòu! gafarot, i'a de gourg en Durènço?

--Es à rode. Avanças li coursié... Tiro

Toun cavalin, baile, coublo pèr coublo:

Embarcaren li proumié; dins li croso

Lis àutri seguiran... Tenès la gafo!

Ié sias?--Ié sian.--Dins l'aigo mau-seguro

Li chivalas en s'esbroufant apèson.

Entandóumens qu'eila-darrié la rigo

A longo maio sus lou Rose poujo,

Au repetun di fouit, au bram dis ome,

Tout lou rebaladis intro en ribiero,

Lou gafarot, li carretié, li gnarro,

D'escambarloun o d'assetoun.--Arribo!

Fa tira lou Roubin! Toco lou Mouro!

Mantène lou Baiard, que noun s'ennègue!

Dia! dia! ruou! ruou!--E frenissènto e nisso,

En espóussant pièi si creniero flusso,

La caravano sort vitouriouso

E repren soun trantran long di levado._

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 110 / 296 题