XCII

_E van se jaire. A l'aubo, entre que piéuto

Dins li brouas dóu Rose l'auceliho,

Dau! dau! lou veiturin, lis equipage,

Tout acò's deja dre. Pèr la remounto

An tira li sapino, li pinello,

Tafort! adrou! de l'autro man dóu flume.

Desplegon li dos maio tànti longo

Qu'à l'aubourié de la grand nau se ligon.

Agroupon i dos maio li maieto

Pèr i' atala li grand chivau de viage.

Au cau-d'avans de la barco majouro

Vint-e-vue garagnoun se i' apountellon,

Dessepara, quadrigo pèr quadrigo,

Emé soun menadou de quatre en quatre.

Li quatre primadié, tóuti blanc, porton

Lou baile carretié--qu'a la counducho

Di vuetanto chivau dis atalage.

Au cau-d'arrié van jougne mai dès couble;

Au cau de la carato uno dougeno;

Au restant di batèu o de la rigo

Lou rèsto di supèrbi roumpe-tèsto.

En endihant vers lis ego palustro

E gravachant la terro de si bato,

Oh! que soun bèu, la creniero que floto,

Emé li róugi flo de si cabestre,

Si rava blu de lano amechourlido,

Si coulassoun plen de clavèu de couire!

A Tarascoun, i'an douna la civado.

Lou manescau ferrant, qu'es de l'escorto,

Un darrié cop lis a passa 'n revisto.

Li marinié de terro, à pleno cencho

Pourtant li batafiéu--que s'envertouion

Pèr adouba, quand fau, li roumpeduro

De la maio,--soun lèst. D'aut de la barco,

Lou vièi patroun Apian, en vesènt siéuno

Aquelo pouderouso cavalino

Qu'en dougo dóu grand flume s'esperlongo,

En countemplant touto aquelo sequèlo

De marinié, de carretié, que bourjon

Li Segounau dóu Rose à sa coumando,

En espinchant la floto e la tesuro

Dis aut tibanèu blanc que s'encamellon

Subre la carguesoun di marchandiso

Bèn estivado e marcado à bon nòli

Pèr l'escrivan, lou vièi patroun se gounflo

Dins soun ourguei de mèstre d'equipage:

--E vuei, pèr trebóuja, dis, que ié vèngon

Li Cuminau tant famous de Serriero,

Li Bounardèu de Lioun, tànti riche,

Li Martouret bragard, que n'an que piafo,

E li boutié d'Isero e de Grenoble

Emé si biòu lourdas, councha de bóuso!

Que ié vèngon, se volon, en seguido:

Ié fara, lou Caburle, tira l'ènso!--_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 105 / 296 题