LXXVII

_Patroun Apian, lou mèstre d'equipage,

Es daut sus lou Caburle, largant d'ordre

Que lou prouvié repetis. En feloupo

Li passagié s'embarcon pèr la fiero

E, d'un batèu à l'autre, à la seguido,

De qu'entendès parla? que de Bèu-Caire.

De touto l'encountrado qu'enviròuto,

De Carpentras, de Veisoun, pèr ié vèndre

Sis escachoun de safran, de graneto

E de touto erbo de sant Jan eissucho,

E d'Avignoun, pèr ié chabi si pèço

De tafata, de velout e d'indiano,

Mounto un mouloun de gènt. Tenènt la ribo,

Encentura, quau de verd, quau de rouge,

Segound que soun pèr lou rèi o lou contro,

Li porto-fais, que joumbrissié la terro

Davans si poung, toujour lèst pèr la truco,

An acaba soun pres-fa. Di couroundo

Éli-meme desmarron li maieto;

E Mèste Apian, aussant soun joumbre, crido:

--Au noum de Diéu e de la santo Vierge,

A Rose, lis enfant!--E li sèt barco

A-de-rèng se reviron e, coumoulo

De tóuti li richesso de l'Empèri

E dóu Reiaume, au pèd de la grand Roco

Vers lou Miejour reprenon la desciso.

Enterin que lou vièi patroun atuso

Dóu bras e de la voues li barquejaire:

«Gaiamen! gentamen!» e coume engorgon

L'engoulidou ferous dóu pont de pèiro

Que Benezet lou pastre sus lis oundo,

I'a sèt cènts an, enarquihè sublime,

Mèste Apian, éu, fidèu à la coustumo

Di Coundriéulen, tiro uno capelado

Au grand sant Micoulau--que sa capello

Cavauco sus lou pont, linjo e poulido;

E' m'acò, tout drihant dins l'aigo fousco

Ounte à cha pau descènd la lus d'auroro,

Coumenço mai la prègo d'abitudo:_

O noste paire! _Ansindo, quand se lèvon

I proumié rai dóu jour, fan li nisado._

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 90 / 296 题