_Li galiot s'esvarton à la baisso
Vers lou Revestidou. La Pibouleto,
Cassiéu reiau di segne d'Ancezuno
Que dins soun vièi blasoun se i'escaràmio
Lou Dra dóu Rose à la fàci oumenenco,
Enridello d'aubriho Cadarousso.
--Ounte es Aurenjo? i barcatié demando
Guihèn, ounte es aquelo Glourieto,
Palais e nis de nòsti rèire ilustre?
--Eila-darrié, li barcatié respondon.
--E mounte sias, Guibour, valènto espouso
De Guihèn dóu Court Nas, e tu, princesso
Tibour d'Aurenjo?--Eila-darrié, replicon
Li bràvi marinié, darrié lis aubre
Que la paret dóu Cièri nous escoundon
E l'Arc de Marius: noun se pòu vèire
D'eici que Crèbo-cor.--Glòri perdudo
E bèn noumado, adiéu! cridè lou prince
En eissugant uno lagremo espouncho
Que lou soulèu faguè lusi: counservo,
O vilo d'or, o noste ounour d'Aurenjo,
A tout lou mens counservo la memòri
D'aquéli que n'an pas terni toun lustre!...
Mai de que vau me plagne o traire peno,
Ajustè pièi, s'ai iéu perdu l'Empèri
Pèr deveni lou diéu de l'aigo masco!--
La manideto, en ié vesènt l'iue mouisse,
L'avié pres pèr la man e, famihiero,
Coume dins li pantai acò se passo,
Ié diguè:--Dra, mai li diéu tambèn plouron?--
E siavamen, sourtènt de ravadisso,
Éu ié respoundeguè:--Se noun plouravon,
Sarien, li diéu, gaire mai que de pèiro...
E l'Amour que n'es un, de diéu, mignoto,
Ço qu'a de mai divin, es li lagremo.--_