_En paro-plueio
Quihado au bout d'un jounc, la flour rousenco
S'espandissié souleto sus la limo
D'uno pichoto mueio noun prefoundo.
--Mai, Dra, de mounte vèn, faguè l'Angloro,
Que l'ames tant, aquelo flour?--M'agrado,
Respoundeguè, pèr-ço-que te reverto...
Siés pas la flour d'amour, tu que, nascudo
Coume elo au sen de l'aigo, simboulises
La dileicioun unenco e proumierenco
D'un mounde nòu e bléuge de jouvènço?--
Elo escoutavo, touto esperlucado,
Aquéli mot galant, plen de magìo...
Éu countuniè:--Te la vau dire, escouto,
L'istòri de ma flour. Dins uno gorgo,
Au pèd d'un baus, la bello Galatèio
E lou pastour Acis, uno vegado,
Asseta au sòu, se countavon jouïno.
Pensant en rèn--qu'à sa bono fourtuno,
Dóu tèms que se bevien aqui l'un l'autre,
Pereilamount lou pastras Poulifème,
Qu'èro un Uiard e jalous de la ninfo
Coume se pòu pas mai,--oh! lou laid moustre!
Li vai decebre avau que fadejavon.
Abrama d'iro, arranco d'uno roco,
Éu, un clapas que toumbo à la barrulo
E vèn, pecaire! escracha sus la tepo
Lou bèu parèu. Mescla, soun sang regolo!
La terro maire e li diéu, coumpassible
Bèn talamen! n'en moustrèron miracle.
Acis en rajeiròu faguè sa mudo;
En flour faguè la siéuno Galatèio,
La flour d'esparganèu que ié sort dintre,
Rouginello enca 'n pau e palinouso.
--Cavalisco l'Uiard! cridè l'Angloro;
E se virant vers lou prouvié:--Pèr astre,
Sarié pas tu l'Uiard que nous respicho?
Diguè 'n risènt à Jan Rocho.--Bouèmio!
Quau jogo emé la flamo, un jour se brusclo,--
Prejitè lou ragas en grand piquiero.
Mai dins l'azur de l'èr, elo auturouso,
Boulegant soun bouquet, la flour óuferto
Pèr soun bèu Dra, diguè:--Iéu siéu flourido
Pèr la vertu de l'aigo: rounflo, Rose,
Dins toun lié founs, que sabe ço que sabe!..._