XLVIII

_Patin, coufin. En chasco despartido

Èro la memo aubado. Mai Jan Rocho,

Un cop mounta sus lou paiòu di barco,

Un cop bandi sus lou courrènt dóu flume

Vers lou relarg de la Prouvènço lindo,

Adessias li touiaudo de Serriero,

D'Ampuis, dóu Piage o de Glun o de Sèrvi!

En respirant l'aire libre dóu Rose,

Quand se vesien, éu e li cambarado,

Li mèstre en plen d'aquéu reiaume eiguèstre,

D'aquel empèri dóu Maïstrau rude

Que s'espandis au long entre li colo,

De soulèu en soulèu e d'auro en auro,

D'uno ourgueianço estrèmo venien ébri

E se cresien lis invincible au mounde.

A-n-éli lou fin moust de l'Ermitage

E lou vin caud de la Costo-Roustido

Que, pèr camin, vivo la canto-bruno!

N'adousihavon sèmpre quauco pèço.

A-n-éli lis oulado que treviron

E li taioun d'aquéu biòu à l'adobo

Que lou lausié perfumo dins la glouto!

E li feisan de l'isclo Pibouleto

E li poulardo avau de Roco-Mauro,

Nourrido à jabo emé lou mi d'escoubo;

E li couniéu de Castèu-Nòu de Papo

Assaboura 'mé lou vin de la Nerto!

A-n-éli li brassado di chambourdo,

Dins la sournuro, au pèd dis aubaredo,

Quouro i gràndis aubergo de la ribo

Pèr la couchado au vèspre s'arrambavon!

N'avien pas tort li crid de la gouverno

Qu'entre li dos levado, de-countùnio,

S'entendien reboumbi:_ Reiaume! Empèri!

_Li Coundriéulen, patroun de la ribiero,

Èron de rèi verai, de counquistaire.

Vers la Prouvènço, aquelo Palestino,

Ounte lou Rose dins soun amplitudo

Embrasso l'isclo inmènso de Camargo,

Vers la Prouvènço ounte l'óulivo afloco

Sus li pendènt de tóuti li coustiero,

Vers lou païs ounte cour la Tarasco,

Ounte au soulèu, lou jour, danso la Vièio,

Ounte la niue i'a l'estelan qu'esbriho,

Éli, li veiturin de l'aboundànci,

Ié davalavon bèn-vengu de tóuti._

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 62 / 296 题