_Patin, coufin. En chasco despartido
Èro la memo aubado. Mai Jan Rocho,
Un cop mounta sus lou paiòu di barco,
Un cop bandi sus lou courrènt dóu flume
Vers lou relarg de la Prouvènço lindo,
Adessias li touiaudo de Serriero,
D'Ampuis, dóu Piage o de Glun o de Sèrvi!
En respirant l'aire libre dóu Rose,
Quand se vesien, éu e li cambarado,
Li mèstre en plen d'aquéu reiaume eiguèstre,
D'aquel empèri dóu Maïstrau rude
Que s'espandis au long entre li colo,
De soulèu en soulèu e d'auro en auro,
D'uno ourgueianço estrèmo venien ébri
E se cresien lis invincible au mounde.
A-n-éli lou fin moust de l'Ermitage
E lou vin caud de la Costo-Roustido
Que, pèr camin, vivo la canto-bruno!
N'adousihavon sèmpre quauco pèço.
A-n-éli lis oulado que treviron
E li taioun d'aquéu biòu à l'adobo
Que lou lausié perfumo dins la glouto!
E li feisan de l'isclo Pibouleto
E li poulardo avau de Roco-Mauro,
Nourrido à jabo emé lou mi d'escoubo;
E li couniéu de Castèu-Nòu de Papo
Assaboura 'mé lou vin de la Nerto!
A-n-éli li brassado di chambourdo,
Dins la sournuro, au pèd dis aubaredo,
Quouro i gràndis aubergo de la ribo
Pèr la couchado au vèspre s'arrambavon!
N'avien pas tort li crid de la gouverno
Qu'entre li dos levado, de-countùnio,
S'entendien reboumbi:_ Reiaume! Empèri!
_Li Coundriéulen, patroun de la ribiero,
Èron de rèi verai, de counquistaire.
Vers la Prouvènço, aquelo Palestino,
Ounte lou Rose dins soun amplitudo
Embrasso l'isclo inmènso de Camargo,
Vers la Prouvènço ounte l'óulivo afloco
Sus li pendènt de tóuti li coustiero,
Vers lou païs ounte cour la Tarasco,
Ounte au soulèu, lou jour, danso la Vièio,
Ounte la niue i'a l'estelan qu'esbriho,
Éli, li veiturin de l'aboundànci,
Ié davalavon bèn-vengu de tóuti._