XLVI

_E dounc l'Angloro,

En péu o sus la tèsto un plechoun rouge,

Li marin de Coundriéu e d'Andanceto

Sèmpre la retrouvavon au passage;

Talamen que, fasènt la descendudo,

Un cop avé franqui li Tres Dounzello

E travessa lis isclo Margarido

E devista lou ro de Pèiro-Lato:

--Anen, disien galoi, lèu anan vèire

Au Malatra roundouleja l'Angloro!--

Acò soulet lis escarrabihavo

Mai qu'un cigau de vin à la coucourdo.

E tant-lèu la vesien, atravalido,

Boulegant soun crevèu dins la lumiero,

La gounello estroupado à miejo-cueisso

E lou jougne badiéu coume uno roso

D'agoulencié que béu la souleiado:

--Que, hòu! cridavon en ié fasènt signe,

Aquelo Angloro a panca fa fourtuno?

--Ai! pauro! d'or, respoundié la pichoto,

Aquéli gus de Raiòu, dins l'Ardecho

N'en jiton gaire... Sabès lou prouvèrbi?

Arpaiaire, pescaire, emai cassaire...

--Pecaire!--Juste. Mai passas bèn vite?

--Lou Rose es fièr e n'a ges d'arrestado,

Bello jouvènto! Mai, à la remounto,

Quand li chivau tiraran la maieto,

Que revendren de la terro d'Argènço,

Amarraren i tòti de la ribo

E t'adurren de dàti... Ounte es toun paire?

--Es au Grand-Malatra que vous espèro...

Bon viage à la marino!--Adiéu, mignoto!_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 60 / 296 题