_D'ageinouioun o drecho dins li semo,
Aqui-de-long, tout lou jour, abarouso,
Emé soun crevelet d'aran passavo,
Entre-mesclo au savèu em' i graviho,
Li pampaieto d'or que, raro e tèuno,
L'Ardecho carrejavo après li plueio.
Lavado e relavado, li paiolo
Se retenien, lusènto, sus la bourro
D'uno pèu de móutoun; e bèn countènto,
Pecaire, quand gagnavo sa peceto
De douge o quinge sòu, un jour dins l'autre.
De si sourreto e fraire la ninèio,
Bóulant à pèd descaus l'areno morto,
Un eici, un eila, dins la ribiero
I' anavon rabaia li crevelado.
La maire au bastidoun fasié la soupo
O pedassavo en ié bramant de-longo:
«Quau vous tendrié de besougno, destrùssi!»
Soun ome, lou gros Tòni, èro mudaire.
Au Pont Sant-Esperit, que fau counèisse
Li gourg e li courrènt pèr noun se roumpre
Is esperoun de sis ancoulo traito,
Passavo li batèu à la desciso.
Prouvenien d'Aramoun e, dintre Rose,
Remounta pèr la pesco dis alauso,
Avien planta caviho e penja l'oulo,
Aqui perdu, dins uno capitello
Bastido à pèiro seco sus l'auturo,
Pèr precaucioun di crèis e cop d'Ardecho;
Car fau pas badina 'm' aquelo garço
De ribiero rabènto, quand s'abrivo,
Gounflado pèr li plueio e que fai crèisse
Lou Rose de vint pan!_