XLV

_D'ageinouioun o drecho dins li semo,

Aqui-de-long, tout lou jour, abarouso,

Emé soun crevelet d'aran passavo,

Entre-mesclo au savèu em' i graviho,

Li pampaieto d'or que, raro e tèuno,

L'Ardecho carrejavo après li plueio.

Lavado e relavado, li paiolo

Se retenien, lusènto, sus la bourro

D'uno pèu de móutoun; e bèn countènto,

Pecaire, quand gagnavo sa peceto

De douge o quinge sòu, un jour dins l'autre.

De si sourreto e fraire la ninèio,

Bóulant à pèd descaus l'areno morto,

Un eici, un eila, dins la ribiero

I' anavon rabaia li crevelado.

La maire au bastidoun fasié la soupo

O pedassavo en ié bramant de-longo:

«Quau vous tendrié de besougno, destrùssi!»

Soun ome, lou gros Tòni, èro mudaire.

Au Pont Sant-Esperit, que fau counèisse

Li gourg e li courrènt pèr noun se roumpre

Is esperoun de sis ancoulo traito,

Passavo li batèu à la desciso.

Prouvenien d'Aramoun e, dintre Rose,

Remounta pèr la pesco dis alauso,

Avien planta caviho e penja l'oulo,

Aqui perdu, dins uno capitello

Bastido à pèiro seco sus l'auturo,

Pèr precaucioun di crèis e cop d'Ardecho;

Car fau pas badina 'm' aquelo garço

De ribiero rabènto, quand s'abrivo,

Gounflado pèr li plueio e que fai crèisse

Lou Rose de vint pan!_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 59 / 296 题