XLII

_Tou-en-un-cop li son d'uno musico

Sus l'autro barco eila-darrié s'enauron,

E de voues clarinello, armounïouso,

Veici que fan chala l'emplun dóu flume.

Li Veniciano, aurias di tres Sereno,

Alegramen eiçò poulit cantavon:_

De-long de la marino

En se lavant li pèd,

A la bello Nourino

Soun anèu i'escapè.

Vèn à passa 'n pescaire

Que vai dins soun barquet

E bourjo de tout caire

Pèr empli soun saquet.

--Pescaire à barbo bloundo,

Pèr tu i'a 'n bèu flourin,

Se me pesques dins l'oundo

Moun aneloun aurin.--

Se trais dins la marino

Lou pescaire aflamba:

--Vaqui, bello Nourino,

L'anèu qu'avias toumba.--

Sa bourso elo desblouco:

--Veici toun pagamen.

--Un poutoun sus li bouco,

Vole rèn autramen.

--De-jour noun se poutouno,

Que nous veirié quaucun.

--De-niue souto la touno

Nous couneira degun.

--Mais la luno clarejo

Amount dins lou cèu grand.

--Dins lou bos que soumbrejo

Mi bras t'amagaran.

--La roso qu'ai au jougne

Vai chanja de coulour.

--Au rousié fau se pougne,

Avans que toumbe flour.

--Laisso-m'esta, pescaire,

Qu'ai pòu dóu miéu marit!

--Iéu noun lou cregne gaire,

A bèu èstre marrit!

Sus moun batèu que lando

Nous raubaren au fres,

Car siéu prince d'Oulando

E noun ai pòu de res.

_--Oh! la flamo cansoun! bello Veniso!

Vai murmurant lou prince que pantaio

Entre-dourmi sus la nau, barqueirolo

Qu'à la vesprado mounton di Placeto,

Dóu Grand-Canau silencious e dóu Lido,

Oh! bressas-me dins ma beatitudo!

E plus de pensamen, qu'es la sagesso

De se leissa pourta sus l'aigo folo

A la gràci de Diéu, coumo lou ciéune

En rejougnènt la tèsto souto l'alo.--

Li dono veniciano soun pas nèscio:

Sabon deja qu'un prince vogo em'éli

E calon si fielat dins l'oundo bluio

En cantant la cansoun dóu rèi d'Oulando.

Mai acò 's un fin pèis, e veiren vèire

S'enlabrena pèr éli, tèsto-pouncho

Éu vai passa pèr iue o bèn pèr maio._

[Illustration]

[Illustration]

_CANT CINQUEN_

_L'ANGLORO_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 56 / 296 题