_Napo d'arcié, li lònguis aigo morno
Menon la som e l'embriagadisso.
Souto lou tibanèu de la grand barco
Lou prince fai miejour. Oh! vido bello!
Jasènt dins sa flassado à raio roujo
Ounte es brouda lou Cor d'argènt d'Aurenjo,
L'iue mita claus, vèi dins l'azur di lono
Se miraia li pibo loungarudo
Que van fugènt emé li frais, li vege,
Li caladat, li paliero, lis auve.
Atrevari, tout resquihant sus l'oundo,
Vèi peramount, que passon à la filo,
Li castelas coulour d'or, li tourrello,
Memouratiéu di tempourado liuencho,
De si fatorgo en tout meravihouso!
Sènt l'infini bonur d'èstre deliéure
Di causo vano e mèco de la vido.
Un dous pantai d'amour l'envahis: sounjo
A l'Évo incouneigudo que l'espèro
En quauco part, lou cor en flour, souleto,
E qu'aura fe belèu dins sa paraulo,
Se'n-cop ié dis que la vòu. E trelimo
D'embessouna sa vaigo jouventuro
Au nouvelun de la bello ninoio
E de se perdre em'elo dins li tousco,
Bevènt l'óublit de tout lou rèsto em'elo._