XL

_Au port d'Ancouno an pas quicha l'anchoio

Que tourna-mai se cargo, zóu que n'i'ague...

Mai coume acò sènt bon! sus lou Caburle

An embarca vint saco de vióuleto

Que porton à Bèu-Caire: es la culido

Que s'es facho au Mezenc, à Santo-Aulaio,

Emai vers lou Grand-Serre e la Vau-Droumo.

D'aquelo secarié de canitorto

Lou Rose tout entié lèu se perfumo.

Sus la maire dóu Rose pleno d'isclo

Jito si rai tebés la souleiado,

Sus li revòu que trelusènt virouion

E l'un dins l'autre en rebouiènt se perdon,

Sus li bousquet d'ounte lis aubo sorton

Emé si trounc cambaru que blanquejon,

Redoun e lisc, coume dirias li cueisso

De quauco ninfo o divesso giganto.

Di segounau verdejon li broutiero;

Dins li canié li rèsso-sagno en noumbre

Fan «tiro! sarro!» I calanc que s'aliuenchon

O se raprochon en taiant la ribo,

Li capoun-fèr tamison à grand ciéucle

O radon li faucoun sus lis auturo.

Entre li bord amudi, soulitàri,

Pacifico descènd la longo floto

Qu'à soun entour es talo l'avalido

E talamen es vaste lou silènci

Qu'à milo lègo sèmblo liuen dóu mounde._

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 54 / 296 题