_Au port d'Ancouno an pas quicha l'anchoio
Que tourna-mai se cargo, zóu que n'i'ague...
Mai coume acò sènt bon! sus lou Caburle
An embarca vint saco de vióuleto
Que porton à Bèu-Caire: es la culido
Que s'es facho au Mezenc, à Santo-Aulaio,
Emai vers lou Grand-Serre e la Vau-Droumo.
D'aquelo secarié de canitorto
Lou Rose tout entié lèu se perfumo.
Sus la maire dóu Rose pleno d'isclo
Jito si rai tebés la souleiado,
Sus li revòu que trelusènt virouion
E l'un dins l'autre en rebouiènt se perdon,
Sus li bousquet d'ounte lis aubo sorton
Emé si trounc cambaru que blanquejon,
Redoun e lisc, coume dirias li cueisso
De quauco ninfo o divesso giganto.
Di segounau verdejon li broutiero;
Dins li canié li rèsso-sagno en noumbre
Fan «tiro! sarro!» I calanc que s'aliuenchon
O se raprochon en taiant la ribo,
Li capoun-fèr tamison à grand ciéucle
O radon li faucoun sus lis auturo.
Entre li bord amudi, soulitàri,
Pacifico descènd la longo floto
Qu'à soun entour es talo l'avalido
E talamen es vaste lou silènci
Qu'à milo lègo sèmblo liuen dóu mounde._