XXXVI

_--Prince, coume disias, sus la ribiero

Tout pòu se vèire: es lou roudan dóu mounde,

Faguè lou vièi patroun. Tenès, lou papo:

Tout abiha de blanc, emé sa dèstro

Que nous benesissié de soun carrosso,

L'avèn pas vist dos fes? Uno, pecaire,

Quand presounié l'avien tira de Roumo,

Qu'eilamoundaut à Paris lou menavon

E que pièi, dóu desfèci e dóu lassige,

Venguè mouri pèr camin à Valènço;

L'autro, quand Bonaparte pèr soun sacre

Lou mandè querre e, de bon grat o luerdre,

Fauguè mai que marchèsse... Bonaparte!

Aquel inressaciable de counquisto

Que, nous envertouiant à sa fourtuno,

Nous avié fa tant liuen tibla la guèto

E tant de tèms estrassa la cartoucho,

Que tant de couscricioun i chapladisso

Éu avié coussaia, fèbre-countùnio,

Que li nacioun disien: «Fau que li vaco,

Dins lou païs de Franço, fagon d'ome!»

Eh! bèn, se vous disiéu que, sus la ribo

Aqui dóu Rose--ounte lusis la routo,

Aquéu grand ome, aquéu fóudre de guerro,

A la desfacho, l'avèn vist coundurre

Coume un paciènt, despoudera, tout marfe!

Lou menavon alin à l'isclo d'Èubo...

Lou generau Bertrand dins la veituro

Èro asseta contro éu: la gaugno palo,

Un foulard jaune à l'entour de si tempe,

Éu, l'emperaire aièr de tant de pople,

Vuei renega di siéu, de si menistre,

De tóuti si catau que l'encensavon,

Davalavo au galop... Quand me rapelle!_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 50 / 296 题