XXXVII

_I' avié de femo,--anen, de malurouso,--

Que, sis enfant estènt mort au service,

Dóu camin ié quilavon: «Manjo-mounde!

Rènde-me-lou, moun fiéu!» Dins li vilage,

Li pèd-terrous, quichant i det, terrible,

Un escut de cinq franc, pèr lou counèisse,

Lou poung en l'èr, ié bramavon: «A Rose

Lou_ castagnié! _lou_ toundu!» _Miserable!

Fasié freni... Mai dins sa desfourtuno

Agamouti, mut, tau qu'un Ecce-Homo,

Éu regardavo eilalin, coume un ladre,

Lou Rose qu'à la mar s'anavo perdre.

A-n-un relais de posto, dins la mudo

Que se fai di chivau, espeloufido,

Lou coutèu à la man, uno oustaliero

Qu'èro à sa porto saunant un poulastre:

«Ha! cridè coume acò, lou sacre moustre,

Se lou teniéu aqui! Dins la courniolo

Iéu ansin ié plantèsse ma coutello!»

Couneissié pas l'emperaire. Éu s'avanço:

«Que vous a fa?» ié vèn.--«Aviéu dous drole,

Respond la maire en dòu que s'engalino,

Dous drole bèu, que semblavon dos tourre!

Me lis a fa peri dins si bataio.»

--«Noun periran si noum dins lis estello,

Napouleon ié dis em' un founs triste;

Pousquèsse-iéu èstre toumba coume éli!

Soun mort pèr la patrìo au champ de glòri.»

--«E quau sias, vous?»--«Iéu, dis, siéu l'emperaire.

Ai! bono femo! (vous demande, prince!)

D'ageinouioun à si pèd, esperdudo,

Ié beisè lèu li man, pauro marrido,

Ié demandant perdoun, touto en lagremo.--_

Le Poème du Rhône, en XII chants. Texte Provençal et Traduction Française · 第 51 / 296 题