_--Dise qu'en tau parage rèn m'estouno:
Dins lou clarun d'aquesto vau superbo,
Souto li tibanèu de vòsti barco
Resquiharello au gai courrènt de l'oundo,
Metès-ié de princesso, de papesso,
D'emperairis o, se voulès, de fado,
En vestimen d'azur, d'or e de pourpro,
Tout acò bèu ié trèvo sus la visto,
Autant vivènt, autant verai e lèime
Coume nous-autre eici que l'aigo emporto!
Vesès de flourdalis? Iéu vese, fraire,
La flour de Rose eila que se souleio
Vers lou Miejour ounte anan... Que, Jan Rocho?
N'i'a pèr long-tèms encaro? Me languisse.
--Acò se me venias manja ma soupo?
Respoundeguè lou prouvié.--Pren-te gardo!
Lis ome de l'empento ié cridèron.
--Hòu! lou soulèu es pas leva pèr tóuti?
Sian pas jalous. L'Angloro, fau que fugue
L'estello liuencho ounte degun adeso
E que fai lume en tóuti nòsti barco...
D'aquest moumen, sabès pas? se penchino,
Revertigueto e gènto, sus la dougo,
Lou péu engrafouli pèr li boufado
Dóu fuiarèu que furno dins li fueio.
--De la desembouia dins li sauseto,
Amariés miès acò, parai? gaiofre,
Ajustèron lis ome de la rigo,
Que d'empegne la barro, que?--Reiaume!
Cridè Patroun Apian; e d'uno buto,
Revirant lou gouvèr tóutis ensèmble,
S'èron remès valènt à la manobro._