_Di miradou nouvèu que l'envirounon,
Dóu ribeirau espetaclous, di runo,
Di degoulòu emé sis ensarriado,
Di vièi castèu enmantela de glòri
E dóu chalun de l'èr que luminejo
I'a lou prince Guihèn qu'a lou cor ébri,
E lou pougnun d'amour noun tardo à naisse.
--La veirai bèn, se dis entre éu, la divo
Que soun fachin o sa bèuta ferouno
Sèmblo farfantela sus tout lou Rose!
L'Angloro, aquelo chato incouneigudo
Que tout acò n'en parlo e n'en pantaio,
Aquelo perlo d'auve que lusejo
A l'esperit coume au regard de tóuti
E que, noun sai perqué, sèns l'agué visto,
A iéu peréu me danso pèr la tèsto!--
L'aigo esbrihaudo e ris; li pesqueirolo,
Li barbasan, fasènt l'aleto, rason
L'oundo fugènto au gai soulèu que viro;
E d'un moulin nadant sus fourestego
De-fes lou mouleiroun, o li pescaire
Tirant de si calèu lou toumbo-lèvo,
A mando-bras de liuen en liuen saludon.
Mai dins lou sang di vièi coume di jouine
La calour dóu tantost met la pereso.
Vès-aqui Sant-Valié 'mé si terrasso:
Ié miraiejo amount l'oumbrino ilustro
De Diano de Peitiéu, l'enmascarello
Dóu rèi Francés Proumié, la grand duquesso
D'aquéu Valentinés que Droumo arroso,
La coumtesso d'Estello clarissimo
Qu'enjouliè d'amour la court de Franço.
Mai Diano es morto e fugidisso à rèire
Dins lou mouvènt tablèu de ço que passo
Autour di nau que van coume d'auqueto;
E vuei, acò 's l'Angloro, la pichouno
Que bòulo à pèd descaus l'areno molo,
L'Angloro nouveleto, acò 's la vido,
Lou regardo-veni, la farfantello
D'aquéli que s'envan au fiéu de l'oundo!_