_Pièi adessias. La baisso lis atiro.
Fau pas que perdon tèms, d'aiours, se volon
Arriba li proumié 'n terro d'Argenço
E gagna lou móutoun. Au briéu de l'aigo
Encaro touto bluio di turqueso
Qu'a rabaia dins lou laus de Genèvo,
Dóu tèms que van li tèndo blanquinouso,
Uno après l'autro coume un vòu de ciéune,
I'a lou prince oulandés que vòu tout saupre.
--Metren long tèms pèr la desciso, mèstre?--
Vèn coume acò. Patroun Apian s'escuro
E, tout gauchous de faire uno passado
Soun Ciceroun:--Dous jour, tres lou mai, prince,
Au cas que pèr camin i'ague d'encoumbre,
Respond, tau que de nèblo, coume aquéli
Qu'avian aquest matin e proun espesso
Pèr empacha de vèire l'endraiado...
Car fau pas boufouna 'm'aquéli roco,
Estèu, secan, agacin e berrugo
O 'm' aquéli graviero dangeirouso
Que i'a de liuen en liuen souto li riso.
Se l'on s'aviso pas, la barco roto,
Se crèbo e béu, flòu! flòu! o dins un auve
S'engravo jusquo i bord e tout se nègo.
Sènso parla di pont ounte l'on ruto
Ni dis entravadis que fan li traio...
Sant Micoulau, patroun de la ribiero,
Nous garde longo-mai!_