_Souto li tibanèu de telo cruso
Que s'entrianglon en esquino d'ase,
Li passagié, li balot, li póusito
De touto coundicioun e touto merço,
Li sedarié de Lioun, ufanouso,
Li rol de cuer, li matau de canebe,
Tout bèn cerni, tout pourta bèn en comte
Pèr l'escrivan i letro de veituro,
E tóuti li proudu que s'engivanon
Dóu coustat d'aut, aqui jaison à poufe.
Mai cuerb lou Rose un sagarés de nèblo:
Li couparias em' un coutèu. Amagon
Lou ribeirés, tout, à perdo de visto.
Couneirias plus lou puget de Fourviero
Emé sa glèiso amoundaut que fai pouncho.
E lou segren qu'adus la despartido
N'es que plus grèu: eilalin a la baisso,
I canau de Bèu-Caire e d'Aigo-Morto,
Pèr carga li bladeto de Toulouso,
Li vin dóu Lengadò, la sau de muro,
Quau saup quant restaran liuen de si femo,
De si pichot! tres mes o belèu quatre.
Grand gau encaro se, quand se retourno,
Un cop subit d'Ardecho o de Durènço
O quauco gardounado enferounido
Noun vèn gounfla, faire peta lou Rose
E qu'emé li chivau de l'equipage
Noun faugue pas, dins lou patoui di terro,
Arpateja, s'enfanga jusquo au pitre!
E lou mistrau, quand rounflo de mesado
E que li barco tèsto-aqui recoto!
E, chanjadis, lis auve que s'escoundon
E vous engravon, bròu! à l'imprevisto;
O la sequiero emé lis aigo basso
Que, tout l'estiéu, en bando sus l'areno
Retèn à paus li nau escladenido!_