_E canto, gau! l'aubeto vèn de pougne.
Pèr desmarra, zóu tóuti! s'apareion
Li veiturin que van à la desciso.
En cargo pèr la fiero de Bèu-Caire,
I'a cènt batèu que vuei soun de partènço.
Tè tu! tè iéu! s'agis pèr quau que fugue
De gagna lou móutoun: qu'au prat de fiero
Lou proumié bastimen, lahut o barco,
Nègo-roumiéu di costo barbaresco
O rato-malo aguènt soun nòli en règlo,
Au prat de fiero lou proumié qu'arribo
E tiro lou canoun, pèr bèn-vengudo
Li Bèu-Cairen ié baion un bèu mòti.
Despachatiéu, en aio, fourro-bourro,
Li porto-fais, li barcatié, carrejon,
Estivon, amoulounon, fan guihèume.
Li trepadou cracinon; li fieraire
Fan sis adiéu à si gènt, à si dono:
--Çai sian?--Çai sian.--Li maje, dins lou fube,
Van destaca dis arganèu de ferre
Cadun si nau e, plan, fasènt lou signe
De la crous en levant soun capèu large,
Lou bras en l'èr, Mèste Apian subre tóuti:
--Au noum de Diéu e de la santo Vierge,
A Rose!--crido. Sa voues, que retrono
Dins la liunchour neblouso, entre li ribo
Dóu flume liounés s'es entendudo.
Em' éu lis ome, closco descuberto,
Se soun signa, trempant lou det dins l'oundo
D'aquéu grand signadou, que, chasco annado,
En bello proucessioun, es la coustumo,
Au Pont Sant-Esperit lou benesisson.
Lis ome, dur, emé lis espaieto
Contro lou quèi ensemblamen fan forço.
Patroun Apian éu-meme sus la poupo
Es au gouvèr que douno l'endrechiero.
A de long péu en cadeneto griso
Que sus li tempe entrena ié retoumbon
Emé dous grand tourtis d'or que ié pènjon
A sis auriho. Es aut de fourcaduro
E, de sis iue lusènt sus chasco barco
Dóu tèms que vèi se tout marcho dins l'ordre,
De l'uno à l'autro, estacado à la filo
Pèr la calaumo unenco e loungarudo,
En escatant dins lou gourgoui de l'aigo
Tóuti li barco à-de-rèng s'entrahinon._