De vorigen. Cobus. Daantje.
COBUS (door ’t raam). Jonge meissies – enne ’n glaasie anijs... We kom
me bijtijs.
KNIERTJE. Cobus – smijt bùiten je pruim weg!
COBUS. Ik sou je danke (bergt z’n pruim in z’n rooden zakdoek)... Nou –
nou-è – je weet wat ’k zegge wil.
DAANTJE. Insgelijks. Insgelijks.
JO. ’k Zal maar niet vrage of...
COBUS. Nee... nee... ga je gang maar. Doe ’r nog maar ’n scheutje bij.
JO. Daar! Nou loopt ’t ’r over.
COBUS. Da’s niks. ’k Zal nog geen droppie morse (bukt bevend naar de
tafel, slurpt ’t glas leeg). Hèhèhèhè!...
DAANTJE. Pitmoppe? Asjeblief (geeuwt).
MARIETJE. O! (zijn geeuw nabootsend) Dank-ie-wèl!
DAANTJE. Pèh – as je mijn jare heb!... Vannacht haast niet geslape en
van middag geen tukkie...
JO. Kruip in de bedstee, hahaha!
COBUS. Dat zou-ie wel wille met ’n jonge meid ’r bij om z’n voete te
warme...
MARIETJE. Neem liever ’n heete kruik, Daan!
COBUS. Nou as ik ’t voor ’t kieze heb...
KNIERTJE. Hou toch je mond! Praasmaker! De moeder van de diakenie mot
’m hèllepe om z’n broek vast te make! En dàt wil...
JO. Hahaha! O, oome Cobus!...
MARIETJE. O! O! Hahaha!...
COBUS. Tja de Engelsman zeit – ’n ouwe man mist de kissès en ’n jonge
man kischt de misses. Versta je?
JO. Precies. Dat wil zegge: vrouw haal je kat in huis, ’t begint te
regene. Hahaha! Hahaha!