De vorigen. Saart.
SAART (door linksche deur). Dag! Wel gefeliciteerd allemaal!
COBUS. Kom ’r maar in!
SAART. Dag Daantje en dàg Cobus en dàg Marietje en dàg Jo – Nee, ’k ga
niet zitte.
KNIERTJE. Eén slokkie...
SAART. Nee, ’k ga niet zitte. Me potje staat op.
JO. Toe nou!...
SAART. Nee, ’k doe ’t zeker niet – me deur staat an – as de kat tegen
’t stel stoot – née – geef ’t zoo maar – Nou – nou – nog veel jare hoor
en dat je jonges – waar zitte de jonges?...
KNIERTJE. Geert is genacht gaan zegge – en Barend brengt met Mees de
bultzakke en de stoppekissies en ’t oliegoed in de jol – ze komme
direk. Om drie uur motte ze an boord weze.
SAART. Hè, daar brandt me hart van af... Was je gister bij Leen?
KNIERTJE. Nee – ik kon niet...
SAART. D’r was van alles hoor en volop. De bruid had ’t te pakke – drie
glaasies roosies-zonder-doorne – twee glaasies volmaakte liefde en wel
vièr glaasies juffertjes-in-’t groen... Hoe ze ’t gestouwd het –
nou!...
COBUS. Wat zalle die zoete lippies geplákt hebbe... hèhèhè ... Geef
mijn maar de óúwe oorlam van brandewijn met stroop... Watte Daan?
DAAN (opschrikkend). Wat?
KNIERTJE. Die komt hier slape!... ’t Lijkt wel of je niet op bed ben
geweest...
COBUS. Op z’n bed... hèhèhè...
DAAN (nijdig). Nou!... Maak geen lolletjes.
JO (giegelend). Oome Cobus – as ’k ’t zegge mag voor ’t tafelzeil
(wijst op haar neus).
COBUS (z’n zakdoek nemend). O! O! Verandering van weer.
KNIERTJE. Nee, toe zeg, laat je pruim ’r nou in!
SAART. Ouwe pruimesnoeper!...
COBUS. Snoeper? Je zal nooit raaie hoe ’k ’r an kom... Nog geen tien
minute gelejen, zie ’k Bos, de reeder – en die geeft me – die geeft me
’n wit rolletje – van – van vloeipapier met tabak ’r in – hoe noeme ze
zoo’n ding?
MARIETJE. ’n Sigaret!...
COBUS. Ja – ’k zal zoo’n ding róóke – met – met stinkend papier – da’s
’n pruim met ’n hemmetje an...
SAART. En jij ben ’n sikkerlap zònder hemmetje an! – Nee, ’k ga niet
zitte.
JO. ’k Hèb al volgeschonken.