Barend. Clémentine.
CLÉMENTINE (haar hoed vaststekend). Die plaagt je nog al is, hè?
BAREND (schuw-lachend). Ja, juffrouw.
CLÉMENTINE. Ben je an ’t zoeken geweest op ’t strand? (hij knikt
verlegen). Veel gevonden?
BAREND. Nee – ’t was vannàcht eb – en dan – en dan – (stokt).
CLÉMENTINE. Ben je nou héúsch bàng, domme jongen, om te varen (hij
knikt lacherig). En ze doen ’t allemaal...
BAREND (bot). Ja, ze doen ’t allemaal.
CLÉMENTINE. ’n Man mot niet bang zijn...
BAREND. Nee, dat mot ’n man niet...
CLÉMENTINE. Nou dan?
BAREND (aarzelend). Ik blijf liever an wal...
CLÉMENTINE. Ik zal je niet dwingen... Hoe oud ben je?
BAREND. Vorige maand afgekeurd voor de dienst.
CLÉMENTINE. Afgekeurd?
BAREND. Voor me – voor me – ja, dat weet ’k niet – maar àfgekeurd.
CLÉMENTINE (lachend). Da’s ’n gelukkie – ’n bànge soldaat...
BAREND (kort-opvlammend). An wal ben ’k niet bang – laat ze maar op
komme – dan haal ’k ze ’n mes door d’r ribbe!...
CLÉMENTINE. Mooi!
BAREND (weer zakkend in verlegenheid)... Neem me niet kwalijk, juffrouw
(zwak getoeter van een stoomboot)... Da’s de Anna – d’r is ’n dooie an
boord.
CLÉMENTINE. Wéér ’n dooie?...
BAREND. De vlag hing – halfstok.
CLÉMENTINE. Tù-tù-tù-tù... Nummer twee van de week. Eerst de Agatha
Maria...
BAREND. Nee, ’t was de Charlotte...
CLÉMENTINE. O ja! De Agatha was de vórige week. En is ’t al bekend
wiè... (hij knikt ontkennend). Ben je dan niet nieuwsgierig?
BAREND. Och – je went ’r an – en van ons is ’r niemand op –
(verlegen-triestig) vader kàn niet – Jozef kàn niet – Hendrik kàn niet
– die – dat weet u wel – en – en – Geert – nou die zit nog altijd in de
kast...
CLÉMENTINE. Ja – diè heeft wat ’n schánde over jullie gebracht.
BAREND (wrokkig). Schande... schande...
CLÉMENTINE. Wanneer komt-ie vrij?
BAREND. Wete we niet...
CLÉMENTINE. Weet je niet?
BAREND. Zes maande hebbe z’m gegeve – zès maande – maar de voor-arrest
ging d’r af – en hoe lang die duurde wete we niet.