pistorum et coquorum, gustui servientium conciliant morbos tum corpori
tum animo insanibiles. Philo Judaeus, lib. de victimis. P. Jov. vita
ejus.
1396. As lettuce steeped in wine, birds fed with fennel and sugar, as a
Pope's concubine used in Avignon. Stephan.
1397. Animae negotium illa facessit, et de templo Dii immundum stabulum
facit. Peletius, 10. c.
1398. Lib. 11. c. 52. Homini cibus utilissimus simplex, acervatio
cirborum pestifera, et condimenta perniciosa, multos morbos multa
fercula ferunt.
1399. 31. Dec. 2. c. Nihil deterius quam si tempus justo longius
comedendo protrahatur, et varia ciborum genera conjungantur: inde
morborum scaturigo, quae ex repugnantia humorum oritur.
1400. Path. l. 1. c. 14.
1401. Juv. Sat. 5.
1402. Nimia repletio ciborum facit melancholicum.
1403. Comestio superflua cibi, et potus quantitas nimia.
1404. Impura corpora quanto magis nutris, tanto magis laedis:
putrefacit enim alimentum vitiosus humor.
1405. Vid. Goclen. de portentosis coenis, &c. puteani Com.
1406. Amb. lib. de Jeju. cap. 14. They who invite us to a supper, only
conduct us to our tomb.
1407. Juvenal. The highest-priced dishes afford the greatest
gratification.
1408. Guiccardin.
1409. Na. quaest. 4. ca. ult. fastidio est lumen gratuitum, dolet quod
sole, quod spiritum emere non possimus, quod hic aer non emptus ex
facili, &c. adeo nihil placet, nisi quod carum est.
1410. Ingeniosi ad Gulam.
1411. Olim vile mancipium, nunc in omni aestimatione, nunc ars haberi
caepta, &c.
1412. Epist. 28. l. 7. Quorum in ventre ingenium, in patinis, &c.
1413. In lucem coenat. Sertorius.
1414. Seneca.
1415. Mancipia gulae, dapes non sapore sed sumptu aestimantes. Seneca,
consol. ad Helvidium.
1416. Saevientia guttura satiare non possunt fluvii et maria, Aeneas
Sylvius, de miser. curial.
1417. Plautus.
1418. Hor. lib. 1. Sat. 3.
1419. Diei brevitas conviviis, noctis longitudo stupris conterebratur.
1420. Et quo plus capiant, irritamenta excogitantur.
1421. Fores portantur ut ad convivium reportentur, repleri ut
exhauriant, et exhauriri ut bibant. Ambros.
1422. Ingentia vasa velut ad ostentationem, &c.
1423. Plautus.
1424. Lib. 3. Anthol. c. 20.
1425. Gratiam conciliant potando.
1426. Notis ad Caesares.
1427. Lib. de educandis principum liberis.
1428. Virg. Ae. 1.
1429. Idem strenui potatoris Episcopi Sacellanus, cum ingentem pateram
exhaurit princeps.
1430. Bohemus in Saxonia. Adeo immoderate et immodeste ab ipsis
bibitur, ut in compotationibus suis non cyathis solum et cantharis sat
infundere possint, sed impletum mulctrale apponant, et scutella injecta
hortantur quemlibet ad libitum potare.
1431. Dictu incredible, quantum hujusce liquorice immodesta gens
capiat, plus potantem amicissimum habent, et cert coronant,
inimicissimum e contra qui non vult, et caede et fustibus expiant.
1432. Qui potare recusat, hostis habetur, et caede nonnunquam res
expiatur.
1433. Qui melius bibit pro salute domini, melior habetur minister.
1434. Graec. Poeta apud Stobaeum, ser. 18.
1435. Qui de die jejunant, et nocte vigilant, facile cadunt in
melancholiam; et qui naturae modum excedunt, c. 5. tract. 15. c. 2.
Longa famis tolerantia, ut iis saepe accidit qui tanto cum fervore Deo
servire cupiunt per jejunium, quod maniaci efficiantur, ipse vidi
saepe.
1436. In tenui victu aegri delinquunt, ex quo fit ut majori afficiantur
detrimento, majorque fit error tenui quam pleniore victu.
1437. Quae longo tempore consueta sunt, etiamsi deteriora, minus in
assuetis molestare solent.
1438. Qui medice vivit, misere vivit.
1439. Consuetudo altera natura.
1440. Herefordshire, Gloucestershire, Worcestershire.
1441. Leo Afer. l. 1. solo camelorum lacte contenti, nil praeterea
deliciarum ambiunt.
1442. Flandri vinum butyro dilutum bibunt (nauseo referens) ubique
butyrum inter omnia fercula et bellaria locum obtinet. Steph. praefat.
Herod.
1443. Delectantur Graeci piscibus magis quam carnibus.
1444. Lib. 1. hist. Ang.
1445. P. Jovius descript. Britonum. They sit, eat and drink all day at
dinner in Iceland, Muscovy, and those northern parts.
1446. Suidas, vict. Herod, nihilo cum eo melius quam si quis Cicutam,
Aconitum, &c.
1447. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3. hortensium herbarum et olerum,
apud Sinas quam apud nos longe frequentior usus, complures quippe de
vulgo reperias nulla alia re vel tenuitatis, vel religionis causa
vescentes. Equus, Mulus, Asellus, &c. aeque fere vescuntur ac pabula
omnia, Mat. Riccius, lib. 5. cap. 12.
1448. Tartari mulis, equis vescuntur et crudis carnibus, et fruges
contemnunt, dicentes, hoc jumentorum pabulum et bonum, non hominum.
1449. Islandiae descriptione victus corum butyro, lacte, caseo
consistit: pisces loco panis habent, potus aqua, aut serum, sic vivunt
sine medicina multa ad annos 200.
1450. Laet. occident. Ind. descrip. lib. 11. cap. 10. Aquam marinam
bibere sueti absque noxa.
1451. Davies 2. voyage.
1452. Patagones.
1453. Benzo et Fer. Cortesius, lib. novus orbis inscrip.
1454. Linschoten, c. 56. Palmae instar totius orbis arboribus longe
praestantior.
1455. Lips. epist.
1456. Teneris assuescere multum.
1457. Repentinae mutationes noxam pariunt. Hippocrat. Aphorism. 21.
Epist. 6. sect. 3.
1458. Bruerinus, lib. 1. cap. 23.
1459. Simpl. med. c. 4. l. 1.
1460. Heurnius, l. 3. c. 19. prax. med.
1461. Aphoris. 17.
1462. In dubiis consuetudinem sequatur adolescens, et inceptis
perseveret.
1463. Qui cum voluptate assumuntur cibi, ventriculus avidius
complectitur, expeditiusque concoquit, et quae displicent aversatur.
1464. Nothing against a good stomach, as the saying is.
1465. Lib. 7. Hist. Scot.
1466. 30. artis.
1467. Quae excernuntur aut subsistunt.
1468. Ex ventre suppresso, inflammationes, capitis dolores, caligines
crescunt.
1469. Excrementa retenta mentis agitationem parere solent.
1470. Cap. de Mel.
1471. Tam delirus, ut vix se hominem agnosceret.
1472. Alvus astrictus causa.
1473. Per octo dies alvum siccum habet, et nihil reddit.
1474. Sive per nares, sive haemorrhoides.
1475. Multi intempestive ab haemorrhoidibus curati, melancholia
corrupti sunt. Incidit in Scyllam, &c.
1476. Lib. 1. de Mania.
1477. Breviar. l. 7. c. 18.
1478. Non sine magno incommodo ejus, cui sanguis a naribus promanat,
noxii sanguinis vacuatio impediri potest.
1479. Novi quosdam prae pudore a coitu abstinentes, turpidos, pigrosque
factos; nonnullos etiam melancholicos, praeter modum moestos,
timidosque.
1480. Nonnulli nisi coeant assidue capitis gravitate infestantur. Dicit
se novisse quosdam tristes et ita factos ex intermissione Veneris.
1481. Vapores venenatos mittit sperma ad cor et cerebrum. Sperma plus
diu retentum, transit in venenum.
1482. Graves producit corporis et animi aegritudines.
1483. Ex spermate supra modum retento monachos et viduas melancholicos
saepe fieri vidi.
1484. Melancholia orta a vasis seminariis in utero.
1485. Nobilis senex Alsatus juvenem uxorem duxit, at ille colico
dolore, et multis morbis correptus, non potuit praestare officium
mariti, vix inito matrimonio aegrotus. Illa in horrendum furorum
incidit, ob Venerem cohibitam ut omnium eam invisentium congressum,
voce, vultu, gestu expeteret, et quum non consentirent, molossos
Anglicanos magno expetiit clamore.
1486. Vidi sacerdotem optimum et pium, qui quod nollet uti Venere, in
melancholica symptomata incidit.
1487. Ob abstinentiam a concubitu incidit in melancholiam.
1488. Quae a coitu exacerbantur.
1489. Superstuum coitum causam ponunt.
1490. Exsiccat corpus, spiritus consumit, &c. caveant ab hoc sicci,
velut inimico mortali.
1491. Ita exsiccatus ut e melancholico statim fuerit insanus, ab
humectantibus curatus.
1492. Ex cauterio et ulcere exsiccato.
1493. Gord. c. 10. lib. 1. Discommends cold baths as noxious.
1494. Siccum reddunt corpus.
1495. Si quis longius moretur in iis, aut nimis frequenter, aut
importune utatur, humores putrefacit.
1496. Ego anno superiore, quendam guttosum vidi adustum, qui ut
liberaretur de gutta, ad balnea accessit, et de gutta liberatus,
maniacus factus est.
1497. On Schola Salernitana.
1498. Calefactio et ebullitio per venae incisionem, magis saepe
incitatur et augetur, majore impetu humores per corpus discurrunt.
1499. Lib. de flatulenta Melancholia. Frequens sanguinis missio corpus
extenuat.
1500. In 9 Rhasis, atram bilem parit, et visum debilitat.
1501. Multo nigrior spectatur sanguis post dies quosdam, quam fuit ab
initio.
1502. Non laudo eos qui in desipientia docent secandam esse venam
frontis, quia spiritus debilitatur inde, et ego longa experientia
observavi in proprio Xenodochio, quod desipientes ex phlebotomia magis
laeduntur, et magis disipiunt, et melancholici saepe fiunt inde
pejores.
1503. De mentis alienat. cap. 3. etsi multos hoc improbasse sciam,
innumeros hac ratione sanatos longa observatione cognovi, qui vigesies,
sexagies venas tundendo, &c.
1504. Vires debilitat.
1505. Impurus aer spiritus dejicit, infecto corde gignit morbos.
1506. Sanguinem densat, et humores, P. 1. c. 13.
1507. Lib. 3. cap. 3.
1508. Lib. de quartana. Ex aere ambiente contrahitur humor
melancholicus.
1509. Qualis aer, talis spiritus: et cujusmodi spiritus, humores.
1510. Aelianus Montaltus, c. 11. calidus et siccus, frigidus et siccus,
paludinosus, crassus.
1511. Multa hic in Xenodochiis fanaticorum millia quae strictissime
catenata servantur.
1512. Lib. med. part. 2. c. 19. Intellige, quod in calidis regionibus,
frequenter accidit mania, in frigidis autem tarde.
1513. Lib. 2.
1514. Hodopericon, cap. 7.
1515. Apulia aestivo calore maxime fervet, ita ut ante finem Maii pene
exusta sit.
1516. They perish in clouds of sand. Maginus Pers.
1517. Pantheo seu Pract. Med. l. 1. cap. 16. Venetae mulieres quae diu
sub sole vivunt, aliquando melancholicae evadunt.
1518. Navig. lib. 2 cap. 4. commercia nocte, hora secunda ob nimios,
qui saeviunt interdiu aestus exercent.
1519. Morbo Gallico laborantes, exponunt ad solem ut morbus exsiccent.
1520. Sir Richard Hawkins in his Observations, sect. 13.
1521. Hippocrates, 3. Aphorismorum idem ait.
1522. Idem Maginus in Persia.
1523. Descrip. Ter. sanctae.
1524. Quum ad solis radios in leone longam moram traheret, ut capillos
slavos redderet, in maniam incidit.
1525. Mundus alter et idem, seu Terra Australis incognita.
1526. Crassus et turpidus aer, tristem efficit animam.
1527. Commonly called Scandaroon in Asia Minor.
1528. Atlas geographicus memoria, valent Pisani, quod crassiore
fruantur aere.
1529. Lib. 1. hist. lib. 2. cap. 41. Aura densa ac caliginosa tetrici
homines existunt, et substristes, et cap. 3. stante subsolano et
Zephyro, maxima in mentibus hominum alacritas existit, mentisque
erectio ubi telum solis splendore nitescit. Maxima dejectio maerorque
si quando aura caliginosa est.
1530. Geor.
1531. Hor.
1532. Mens quibus vacillat, ab aere cito offenduntur, et multi insani
apud Belgas ante tempestates saeviunt, aliter quieti. Spiritus quoque
aeris et mali genii aliquando se tempestatibus ingerunt, et menti
humanae se latenter insinuant, eamque vexant, exagitant, et ut fluctus
marini, humanum corpus ventis agitatur.
1533. Aer noctu densatur, et cogit moestitiam.
1534. Lib de Iside et Osyride.
1535. Multa defatigatio, spiritus, viriumque substantiam exhaurit, et
corpus refrigerat. Humores corruptos qui aliter a natura concoqui et
domari possint, et demum blande excludi, irritat, et quasi in furorem
agit, qui postea mota camerina, tetro vapore corpus varie lacessunt,
animumque.
1536. In Veni mecum: Libro sic inscripto.
1537. Instit. ad vit. Christ, cap. 44. cibos crudos in venas rapit, qui
putrescentes illic spiritus animalis inficiunt.
1538. Crudi haec humoris copia per venas aggreditur, unde morbi
multiplices.
1539. Immodicum exercitium.
1540. Hom. 31. in 1 Cor. vi. Nam qua mens hominis quiscere non possit,
sed continuo circa varias cogitationes discurrat, nisi honesto aliquo
negotio occupetur, ad melancholiam sponte delabitur.
1541. Crato, consil. 21. Ut immodica corporis exercitatio nocet
corporibus, ita vita deses, et otiosa: otium, animal pituitosum reddit,
viscerum obstructiones et crebras fluxiones, et morbos concitat.
1542. Et vide quod una de rebus quae magis generat melancholiam, est
otiositas.
1543. Reponitur otium ab aliis causa, et hoc a nobis observatum eos
huic malo magis obnoxios qui plane otiosi sunt, quam eos qui aliquo
munere versantur exequendo.
1544. De Tranquil. animae. Sunt qua ipsum otium in animi conjicit
aegritudinem.
1545. Nihil est quod aeque melancholiam alat ac augeat, ac otium et
abstinentia a corporis et animi exercitationibus.
1546. Nihil magis excaecat intellectum, quam otium. Gordonius de
observat. vit. hum. lib. 1.
1547. Path. lib. 1. cap. 17. exercitationis intermissio, inertem
calorem, languidos spiritus, et ignavos, et ad omnes actiones segniores
reddit, cruditates, obstructiones, et excrementorum proventus facit.
1548. Hor. Ser. 1. Sat. 3.
1549. Seneca.
1550. Moerorem animi, et maciem, Plutarch calls it.
1551. Sicut in stagno generantur vermes, sic et otioso malae
cogitationes. Sen.
1552. Now this leg, now that arm, now their head, heart, &c.
1553. Exod. v.
1554. (For they cannot well tell what aileth them, or what they would
have themselves) my heart, my head, my husband, my son, &c.
1555. Prov. xviii. Pigrum dejiciet timor. Heautontimorumenon.
1556. Lib. 19. c. 10.
1557. Plautus, Prol. Mostel.
1558. Piso, Montaltus, Mercurialis, &c.
1559. Aquibus malum, velut a primaria causa, nactum est.
1560. Jucunda rerum praesentium, praeteritarum, et futurarum meditatio.
1561. Facilis descensus Averni: Sed revocare gradum, superasque evadere
ad auras, Hic labor, hoc opus est. Virg.
1562. Hieronimus, ep. 72. dixit oppida et urbes videri sibi tetros
carceres, solitudinem Paradisum: solum scorpionibus infectum, sacco
amictus, humi cubans, aqua et herbis victitans, Romanis praetulit
deliciis.
1563. Offic. 3.
1564. Eccl 4.
1565. Natura de te videtur conqueri posse, quod cum ab ea
temperatissimum corpus adeptus sis, tam praeclarum a Deo ac utile
donum, non contempsisti modo, verum corrupisti, sedasti, prodidisti,
optimam temperaturam otio, crapula, et aliis vitae erroribus, &c.
1566. Path. lib. cap. 17. Fernel. corpus infrigidat, omnes sensus,
mentisque vires torpore debilitat.
1567. Lib. 2. sect. 2. cap. 4. Magnam excrementorum vim cerebro et
aliis partibus conservat.
1568. Jo. Retzius, lib. de rebus 6 non naturalibus. Praeparat corpus
talis somnus ad multas periculosas aegritudines.
1569. Instit. ad vitam optimam, cap. 26. cerebro siccitatem adfert,
phrenesin et delirium, corpus aridum facit, squalidum, strigosum,
humores adurit, temperamentum cerebri corrumpit, maciem inducit:
exsiccat corpus, bilem accendit, profundos reddit oculos, calorem
augit.
1570. Naturalem calorem dissipat, laesa concoctione cruditates facit.
Attenuant juvenum vigilatae corpora noctes.
1571. Vita Alexan.
1572. Grad. 1. c. 14.
1573. Hor. The body oppressed by yesterday's vices weighs down the
spirit also.
1574. Perturbationes clavi sunt, quibus corpori animus seu patibulo
affigitur. Jamb. de mist.
1575. Lib. de sanitat. tuend.
1576. Prolog. de virtute Christi; Quae utitur corpore, ut faber malleo.
1577. Vita Apollonij, lib. 1.
1578. Lib. de anim. ab inconsiderantia, et ignorantia omnes animi
motus.
1579. De Physiol. Stoic.
1580. Grad. 1. c. 32.
1581. Epist. 104.
1582. Aelianus.
1583. Lib. 1. cap. 6. si quis ense percusserit eos, tantum respiciunt.
1584. Terror in sapiente esse non debet.
1585. De occult nat. mir. l. 1. c. 16. Nemo mortalium qui affectibus
non ducatur: qui non movetur, aut saxum, aut Deus est.
1586. Instit. l. 2. de humanorum affect. morborumque curat.
1587. Epist. 105.
1588. Granatensis.
1589. Virg.
1590. De civit. Dei. l. 14. c. 9. qualis in oculis hominum qui inversis
pedibus ambulat, talis in oculis sapientum, cui passiones dominantur.
1591. Lib. de Decal. passiones maxime corpus offendunt et animam, et
frequentissimae causae melancholiae, dimoventes ab ingenio et sanitate
pristina, l. 3. de anima.
1592. Fraenaet stimuli animi, velut in mari quaedam aurae leves,
quaedam placidae, quaedam turbulentae: sic in corpore quaedam
affectiones excitant tantum, quaedam ita movent, ut de statu judicii
depellant.
1593. Ut gutta lapidem, sic paulatim hae penetrant animum.
1594. Usu valentes recte morbi animi vocantur.
1595. Imaginatio movet corpus, ad cujus motum excitantur humores, et
spiritus vitales, quibus alteratur.
1596. Eccles., xiii. 26. The heart alters the countenance to good or
evil, and distraction of the mind causeth distemperature of the body.
1597. Spiritus et sanguis a laesa Imaginatione contaminantur, humores
enim mutati actiones animi immutant, Piso.
1598. Montani, consil. 22. Hae vero quomodo causent melancholiam,
clarum; et quod concoctionem impediant, et membra principalia
debilitent.
1599. Breviar. l. 1. cap. 18.
1600. Solent hujusmodi egressiones favorabiliter oblectare, et lectorem
lassum jucunde refovere, stomachumque nauseantem, quodam quasi
condimento reficere, et ego libenter excurro.
1601. Ab imaginatione oriuntur affectiones, quibus anima componitur,
aut turbata deturbatur, Jo. Sarisbur. Metolog. lib. 4. c. 10.
1602. Scalig. exercit.
1603. Qui quotis volebat, mortuo similis jacebat auferens se a
sensibus, et quum pungeretur dolorem non sensit.
1604. Idem Nymannus orat. de Imaginat.
1605. Verbis et unctionibus se consecrant daemoni pessimae mulieres qui
iis ad opus suum utitur, et earum phantasiam regit, ducitque ad loca ab
ipsis desiderata, corpora vero earum sine sensu permanent, quae umbra
cooperit diabolus, ut nulli sine conspicua, et post, umbra sublata,
propriis corporibus eas restitut, l. 3. c. 11. Wier.
1606. Denario medico.
1607. Solet timor, prae omnibus affectibus, fortes imaginationes
gignere, post amor, &c. l. 3. c. 8.
1608. Ex viso urso, talem peperit.
1609. Lib. 1. cap. 4. de occult. nat. mir. si inter amplexus et suavia
cogitet de uno, aut alio absente, ejus effigies solet in faetu elucere.
1610. Quid non faetui adhuc matri unito, subita spirituum vibratione
per nervos, quibus matrix cerebro conjuncta est, imprimit impregnatae
imaginatio? ut si imaginetur matum granatum, illius notas secum
proferet faetus: Si leporem, infans editur supremo labello bifido, et
dissecto: Vehemens cogitatio movet rerum species. Wier. lib. 3. cap. 8.
1611. Ne dum uterum gestent, admittant absurdas cogitationes, sed et
visu, audituque foeda et horrenda devitent.
1612. Occult. Philos. lib. 1. cap. 64.
1613. Lib. 3. de Lamiis, cap. 10.
1614. Agrippa, lib. 1. cap. 64.
1615. Sect. 3. memb. 1. subsect. 3.
1616. Malleus malefic. fol. 77. corpus mutari potest in diversas
aegritudines, ex forti apprehensione.
1617. Fr. Vales. l. 5. cont. 6. nonnunquam etiam morbi diuturni
consequuntur, quandoque curantur.
1618. Expedit. in Sinas, l. 1. c. 9. tantum porro multi praedictoribus
hisce tribuunt ut ipse metus fidem faciat: nam si praedictum iis fuerit
tali die eos morbo corripiendos, ii ubi dies advenerit, in morbum
incidunt, et vi metus afflicti, cum aegritudine, aliquando etiam cum
morte colluctantur.
1619. Subtil. 18.
1620. Lib. 3. de anima, cap. de mel.
1621. Lib. de Peste.
1622. Lib. 1. cap. 63. Ex alto despicientes aliqui prae timore
contremiscunt, caligant, infirmantur; sic singultus, febres, morbi
comitiales quandoque sequuntur, quandoque recedunt.
1623. Lib. de Incantatione, Imaginatio subitum humorum, et spirituum
motum infert, undo vario affectu rapitur sanguis, ac una morbificas
causas partibus affectis eripit.
1624. Lib. 3. c. 18. de praestig. Ut impia credulitate quis laeditur,
sic et levari eundem credibile est, usuque observatum.
1625. Aegri persuasio et fiducia, omni arti et consilio et medicinae
praeferenda. Avicen.
1626. Plures sanat in quem plures confidunt. lib. de sapientia.
1627. Marcelius Ficinus, l. 13. c. 18. de theolog. Platonica.
Imaginatio est tanquam Proteus vel Chamaeleon, corpus proprium et
alienum nonnunquam afficiens.
1628. Cur oscitantes oscitent, Wierus.
1629. T. W. Jesuit.
1630. 3. de Anima.
1631. Ser. 35. Hae quatuor passiones sunt tanquam rotae in curru,
quibus vehimur hoc mundo.
1632. Harum quippe immoderatione, spiritus marcescunt. Fernel. l. 1.
Path. c. 18.
1633. Mala consuetudine depravatur ingenium ne bene faciat. Prosper
Calenus, l. de atra bile. Plura faciunt homines e consuetudine quam e
ratione. A teneris assuescere multum est. Video meliora proboque
deteriora sequor. Ovid.
1634. Nemo laeditur nisi a seipso.
1635. Multi se in inquietudinem praecipitant ambitione et cupiditatibus
excaecati, non intelligunt se illud a diis petere, quod sibi ipsis si
velint praestare possint, si curis et perturbationibus, quibus assidue
se macerant, imperare vellent.
1636. Tanto studio miseriarum causas, et alimenta dolorum quaerimus,
vitamque secus felicissimam, tristem et miserabilem efficimus.
Petrarch. praefat. de Remediis, &c.
1637. Timor et moestitia, si diu perseverent, causa et soboles atri
humoris sunt, et in circulum se procreant. Hip. Aphoris. 23. l. 6. Idem
Montaltus, cap. 19. Victorius Faventinus, pract. imag.
1638. Multi ex maerore et metu huc delapsi sunt. Lemn., lib. 1. cap.
16.
1639. Multa cura et tristitia faciunt accedere melancholiam (cap. 3. de
mentis alien.) si altas radices agat, in veram fixamque degenerat
melancholiam et in desperationem desinit.
1640. Ille luctus, ejus vero soror desperatio simul ponitur.
1641. Animarum crudele tormentum, dolor inexplicabilis, tinea non solum
ossa, sed corda pertingens, perpetuus carnifex, vires animae consumens,
jugis nox, et tenebrae profundae, tempestas et turbo et febris non
apparens, omni igne validius incendens; longior, et pugnae finem non
habens—Crucem circumfert dolor, faciemque omni tyranno crudeliorem prae
se fert.
1642. Nat. Comes Mythol. l. 4. c. 6.
1643. Tully 3. Tusc. omnis perturbatio miseria et carnificina est
dolor.
1644. M. Drayton in his Her. ep.
1645. Crato consil. 21. lib. 2. moestitia universum infrigidat corpus,
calorem innatum extinguit, appetitum destruit.
1646. Cor refrigerat tristitia, spiritus exsiccat, innatumque calorem
obruit, vigilias inducit, concoctionem labefactat, sanguinem incrassat,
exageratque melancholicum succum.
1647. Spiritus et sanguis hoc contaminatur. Piso.
1648. Marc. vi. 16. 11.
1649. Maerore maceror, marcesco et consenesco miser, ossa atque pellis
sum misera macritudice. Plaut.
1650. Malum inceptum et actum a tristitia sola.
1651. Hildesheim, spicel. 2. de melancholia, maerore animi postea
accedente, in priora symptomata incidit.
1652. Vives, 3. de anima, c. de maerore. Sabin. in Ovid.
1653. Herodian. l. 3. maerore magis quem morbo consumptus est.
1654. Bothwallius atribilarius obiit Brizarrus Genuensis hist. &c.
1655. So great is the fierceness and madness of melancholy.
1656. Moestitia cor quasi percussum constringitur, tremit et languescit
cum acri sensu doloris. In tristitia cor fugiens attrahit ex Splene
lentum humorem melancholicum, qui effusus sub costis in sinistro latere
hypocondriacos flatus facit, quod saepe accidit iis qui diuturna cura
et moestitia conflictantur. Melancthon.
1657. Lib. 3. Aen. 4.
1658. Et metum ideo deam sacrarunt ut bonam mentem concederet. Varro,
Lactantius, Aug.
1659. Lilius Girald. Syntag. l. de diis miscellaniis.
1660. Calendis Jan. feriae sunt divae Angeronae, cui pontifices in
sacello Volupiae sacra faciunt, quod angores et animi solicitudines
propitiata propellat.
1661. Timor inducit frigus, cordis palpitationem, vocis defectum atque
pallorem. Agrippa, lib. 1. cap. 63. Timidi semper spiritus habent
frigidos. Mont.