Aubanus, Bredenbachius.
1122. Angelus per superbiam separatus a Deo, qui in veritate non
stetit. Austin.
1123. Nihil aliud sunt Daemones quam nudae animae quae corpore deposito
priorem miserati vitam, cognatis succurrunt commoti misericordia, &c.
1124. De Deo Socratis. All those mortals are called Gods, who, the
course of life being prudently guided and governed, are honoured by men
with temples and sacrifices, as Osiris in Aegypt, &c.
1125. He lived 500 years since.
1126. Apuleius: spiritus animalia sunt animo passibilia, mente
rationalia, corpore aeria, tempore sempiterna.
1127. Nutriuntur, et excrementa habent, quod pulsata doleant solido
percussa corpore.
1128. Whatever occupies space is corporeal:—spirit occupies space,
_therefore_, &c. &c.
1129. 4 lib. 4. Theol. nat. fol. 535.
1130. Which has no roughness, angles, fractures, prominences, but is
the most perfect amongst perfect bodies.
1131. Cyprianus in Epist. montes etiam et animalia transferri possunt:
as the devil did Christ to the top of the pinnacle; and witches are
often translated. See more in Strozzius Cicogna, lib. 3. cap. 4. omnif.
mag. Per aera subducere et in sublime corpora ferre possunt, Biarmanus.
Percussi dolent et uruntur in conspicuos cineres. Agrippa, lib. 3. cap.
de occul. Philos.
1132. Agrippa, de occult. Philos. lib. 3. cap. 18.
1133. Part. 3. Sect. 2. Mem. 1. Subs. 1. Love Melancholy.
1134. By gazing steadfastly on the sun illuminated with his brightest
rays.
1135. Genial. dierum. Ita sibi visum et compertum quum prius an essent
ambigeret Fidem suam liberet.
1136. Lib. 1. de verit. Fidei. Benzo, &c.
1137. Lib. de Divinatione et magia.
1138. Cap. 8. Transportavit in Livoniam cupiditate videndi, &c.
1139. Sic Hesiodus de Nymphis vivere dicit. 10. aetates phaenicum vel.
9. 7. 20.
1140. Custodes hominum et provinciarum, &c. tanto meliores hominibus,
quanto hi brutis animantibus.
1141. Praesides Pastores, Gubernatores hominum, et illi animalium.
1142. Coveting nothing more than the admiration of mankind.
1143. Natura familiares ut canes hominibus multi aversantur et
abhorrent.
1144. Ab nomine plus distant quam homo ab ignobilissimo verne, et tamen
quidam ex his ab hominibus superantur ut homines a feris, &c.
1145. Cibo et potu uti et venere cum hominibus ac tandem mori, Cicogna.
l. part. lib. 2. c. 3.
1146. Plutarch. de defect. oraculorum.
1147. Lib. de Zilphis et Pigmeis.
1148. Dii gentium a Constantio prostigati sunt, &c.
1149. Octovian. dial. Judaeorum deum fuisse Romanorum numinibus una cum
gente captivum.
1150. Omnia spiritibus plena, et ex eorum concordia et discordia omnes
boni et mali effectus promanant, omnia humana reguntur: paradoxa
veterum de quo Cicogna. omnif. mag. l. 2. c. 3.
1151. Oves quas abacturus erat in quascunque formas vertebat Pausanias,
Hyginus.
1152. Austin in l. 2. de Gen. ad literam cap. 17. Partim quia
subtilioris sensus acumine, partim scientia calidiore vigent et
experientia propter magnam longitudinem vitae, partim ab Angelis
discunt, &c.
1153. Lib. 3. omnif. mag. cap. 3.
1154. L. 18. quest.
1155. Quum tanti sit et tam profunda spiritum scientia, mirum non est
tot tantasque res visu admirabiles ab ipsis patrari, et quidem rerum
naturalium ope quas multo melius intelligunt, multoque peritius suis
locis et temporibus applicare norunt, quam homo, Cicogna.
1156. Aventinus, quicquid interdiu exhauriebatur, noctu explebatur.
Inde pavefacti cura tores, &c.
1157. In lib. 2. de Anima text 29. Homerus discriminatim omnes spiritus
daemones vocat.
1158. A Jove ad inferos pulsi, &c.
1159. De Deo Socratis adest mihi divina sorte Daemonium quoddam a prima
pueritia me secutum, saepe dissuadet, impellit nonnunquam instar ovis,
Plato.
1160. Agrippa lib. 3. de occul. ph. c. 18. Zancb. Pictorus, Pererius
Cicogna. l. 3. cap. 1.
1161. Vasa irae. c. 13.
1162. Quibus datum est nocere terrae et mari, &c.
1163. Physiol. Stoicorum e Senec. lib. 1. cap. 28.
1164. Usque ad lunam animas esse aethereas vocarique heroas, lares,
genios.
1165. Mart. Capella.
1166. Nihil vacuum ab his ubi vel capillum in aere vel aqua jaceas.
1167. Lib. de Zilp.
1168. Palingenius.
1169. Lib. 7. cap. 34 et 5. Syntax. art. mirab.
1170. Comment in dial. Plat. de amore, cap. 5. Ut sphaera quaelibet
super nos, ita praestantiores habent habitatores suae sphaerae
consortes, ut habet nostra.
1171. Lib. de Amica. et daemone med. inter deos et homines, dica ad nos
et nostra aequaliter ad deos ferunt.
1172. Saturninas et Joviales accolas.
1173. In loca detrusi sunt infra caelestes orbes in aerem scilicet et
infra ubi Judicio generali reservantur.
1174. q. 36. art. 9.
1175. Virg. 8. Eg.
1176. Aen. 4.
1177. Austin: hoc dixi, ne quis existimet habitare ibimala daemonia ubi
Solem et Lunam et Stellas Deus ordinavit, et alibi nemo arbitraretur
Daemonom coelis habitare cum Angelis suis unde lapsum credimus. Idem.
Zanch. l. 4. c. 3. de Angel. mails. Pererius in Gen. cap. 6. lib. 8. in
ver. 2.
1178. Perigram. Hierosol.
1179. Fire worship, or divination by fire.
1180. Domus Diruunt, muros dejiciunt, immiscent se turbinibus et
procellis et pulverem instar columnae evehunt. Cicogna l. 5. c. 5.
1181. Quest. in Liv.
1182. De praestigiis daemonum. c. 16. Convelli culmina videmus,
prosterni sata, &c.
1183. De bello Neapolitano, lib. 5.
1184. Suffitibus gaudent. Idem Just. Mart. Apol. pro Christianis.
1185. In Dei imitationem, saith Eusebius.
1186. Dii gentium Daemonia, &c. ego in eorum statuas pellexi.
1187. Et nunc sub divorum nomine coluntur a Pontificiis.
1188. Lib. 11. de rerum ver.
1189. Lib. 3. cap. 3. De magis et veneficis, &c. Nereides.
1190. Lib. de Zilphis.
1191. Lib. 3.
1192. Pro salute hominum excubare se simulant, sed in eorum perniciem
omnia moliuntur. Aust.
1193. Dryades, Oriades, Hamadryades.
1194. Elvas Olaus voc. at lib. 3.
1195. Part 1. cap. 19.
1196. Lib. 3. cap. 11. Elvarum choreas Olaus lib. 3. vocat saltum adeo
profunde in terras imprimunt, ut locus insigni deinceps virore
orbicularis sit, et gramen non pereat.
1197. Sometimes they seduce too simple men into their mountain
retreats, where they exhibit wonderful sights to their marvelling eyes,
and astonish their ears by the sound of bells, &c.
1198. Lib. de Zilph. et Pigmaeus Olaus lib. 3.
1199. Lib. 7. cap. 14. Qui et in famulitio viris et feminis inserviunt,
conclavia scopis purgant, patinas mundant, ligna portant, equos curant,
&c.
1200. Ad ministeria utuntur.
1201. Where treasure is hid (as some think) or some murder, or such
like villainy committed.
1202. Lib. 16. de rerum varietat.
1203. Vel spiritus sunt hujusmodi damnatorum, vel e purgatorio, vel
ipsi daemones, c. 4.
1204. Quidam lemures domesticis instrumentis noctu ludunt: patinas,
ollas, cantharas, et alia vasa dejiciunt, et quidam voces emittunt,
ejulant, risum emittunt, &c. ut canes nigri, feles, variis formis, &c.
1205. Epist. lib. 7.
1206. Meridionales Daemones Cicogna calls them, or Alastores, l. 3.
cap. 9.
1207. Sueton. c. 69. in Caligula.
1208. Strozzius Cicogna. lib. 3. mag. cap. 5.
1209. Idem. c. 18.
1210. M. Carew. Survey of Cornwall, lib. 2. folio 140.
1211. Horto Geniali, folio 137.
1212. Part 1. c. 19. Abducunt eos a recta via, et viam iter facientibus
intercludunt.
1213. Lib. 1. cap. 44. Daemonum cernuntur et audiuntur ibi frequentes
illusiones, unde viatoribus cavendum ne ce dissocient, aut a tergo
maneant, voces enim fingunt sociorum, ut a recto itinere abducant, &c.
1214. Mons sterilis et nivosus, ubi intempesta nocte umbrae apparent.
1215. Lib. 2. cap. 21. Offendicula faciunt transeuntibus in via et
petulanter ridet cum vel hominem vel jumentum ejus pedes atterere
faciant, et maxime si homo maledictus et calcaribus saevint.
1216. In Cosmogr.
1217. Vestiti more metallicorum, gestus et opera eorum imitantur.
1218. Immisso in terrae carceres vento horribiles terrae motus
efficiunt, quibus saepe non domus modo et turres, sed civitates
integrae et insulae haustae sunt.
1219. Hierom. in 3. Ephes. Idem Michaelis. c. 4. de spiritibus. Idem
Thyreus de locis infestis.
1220. Lactantius 2. de origins erroris cap. 15. hi maligni spiritus per
omnem terram vagantur, et solatium perditionis suae perdendis hominibus
operantur.
1221. Mortalium calamitates epulae sunt malorum daemonum, Synesius.
1222. Daminus mendacii a seipso deceptus, alios decipere cupit,
adversarius humani generis, Inventor mortis, superbiae institutor,
radix malitiae, scelerum caput, princeps omnium vitiorum, fuit inde in
Dei contumeliam, hominum perniciem: de horum conatibus et operationibus
lege Epiphanium. 2. Tom. lib. 2. Dionysium. c. 4. Ambros. Epistol. lib.
10. ep. et 84. August. de civ. Dei lib. 5. c. 9., lib. 8. cap. 22. lib.
9. 18. lib. 10. 21. Theophil. in 12. Mat. Pasil. ep. 141. Leonem Ser.
Theodoret. in 11. Cor. ep. 22. Chrys. hom. 53. in 12. Gen. Greg. in 1.
c. John. Barthol. de prop. l. 2. c. 20. Zanch. l. 4. de malis angelis.
Perer. in Gen. l. 8. in c. 6. 2. Origen. saepe praeliis intersunt,
itinera et negotia nostra quaecumque dirigunt, clandestinis subsidiis
optatos saepe praebent successus, Pet. Mar. in Sam. &c. Ruscam de
Inferno.
1223. Et velut mancipia circumfert Psellus.
1224. Lib. de trans. mut. Malac. ep.
1225. Custodes sunt hominum, et eorum, ut nos animalium: tum et
provinciis praepositi regunt auguriis, somniis, oraculis, pramiis, &c.
1226. Lipsius, Physiol. Stoic, lib. 1. cap. 19.
1227. Leo Suavis. idem et Tritemius.
1228. They seek nothing more earnestly than the fear and admiration of
men.
1229. It is scarcely possible to describe the impotent ardour with
which these malignant spirits aspire to the honour of being divinely
worshipped.
1230. Omnif. mag. lib. 2. cap. 23.
1231. Ludus deorum sumus.
1232. Lib. de anima et daemone.
1233. Quoties sit, ut Principes novitium aulicum divitiis et
dignitatibus pene obruant, et multorum annorum ministrum, qui non semel
pro hero periculum subiit, ne teruntio donent, &c. Idem. Quod
Philosophi non remunerentur, cum scurra et ineptus ob insulsum jocum
saepe praemium reportet, inde fit, &c.
1234. Lib de cruelt. Cadaver.
1235. Boissardus, c. 6 magia.
1236. Godelmanus, cap. 3. lib. 1 de Magis. idem Zanchius, lib. 4. cap.
10 et 11. de malis angelis.
1237. Nociva Melancholia furiosos efficit, et quandoque penitus
interficit. G. Picolominens Idemque Zanch. cap. 10. lib. 4. si Deus
permittat, corpora nostra movere possunt, alterare, quovis morborum et
malorum genere afficere, imo et in ipsa penetrare et saevire.
1238. Inducere potest morbos et sanitates.
1239. Viscerum actiones potest inhibere latenter, et venenis nobis
ignotis corpus inficere.
1240. Irrepentes corporibus occulto morbos fingunt, mentes terrent,
membra distorquent. Lips. Phil. Stoic. l. 1. c. 19.
1241. De rerum ver. l. 16. c. 93.
1242. Quum mens immediate decipi nequit, premum movit phantasiam, et
ita obfirmat vanis conceptibus aut ut ne quem facultati aestimativae
rationi locum relinquat. Spiritus malus invadit animam, turbat sensus,
in furorem conjicit. Austin. de vit. Beat.
1243. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. c. 18.
1244. A Daemone maxime proficisci, et saepe solo.
1245. Lib. de incant.
1246. Caep. de mania lib. de morbis cerebri; Daemones, quum sint tenues
et incomprehensibiles spiritus, se insinuare corporibus humanis
possunt, et occulte in viscerribus operti, valetudinem vitiare, somniis
animas terrere et mentes furoribus quatere. Insinuant se
melancholicorum penetralibus, intus ibique considunt et deliciantur
tanquam in regione clarissimorum siderum, coguntque animum furere.
1247. Lib. 1. cap. 6. occult. Philos. part 1. cap. 1. de spectris.
1248. Sine cruce et sanctificatione sic & daemone obsessa. dial.
1249. Greg. pag. c. 9.
1250. Penult. de opific. Dei.
1251. Lib. 28. cap. 26. tom. 9.
1252. De Lamiis.
1253. Et quomodo venefici fiant enarrat.
1254. De quo plura legas in Boissardo, lib. 1. de praestig.
1255. Rex Jacobus, Daemonol. l. 1. c. 3.
1256. An university in Spain in old Castile.
1257. The chief town in Poland.
1258. Oxford and Paris, see finem P. Lombardi.
1259. Praefat. de magis et veneficis.
1260. Rotatum Pileum habebat, quo ventos violentos cieret, aerem
turbaret, et in quam partem, &c.
1261. Erastus.
1262. Ministerio hirci nocturni.
1263. Steriles nuptos et inhabiles, vide Petrum de Pallude, lib. 4.
distinct. 34. Paulum Guiclandum.
1264. Infantes matribus suffurantur, aliis suppositivis in locum
verorum conjectis.
1265. Milles.
1266. D. Luther, in primum praeceptum, et Leon. Varius, lib. 1. de
Fascino.
1267. Lavat. Cicog.
1268. Boissardus de Magis.
1269. Daemon. lib. 3. cap. 3.
1270. Vide Philostratum, vita ejus; Boissardum de Magis.
1271. Nubrigenses lege lib. 1. c. 19. Vide Suidam de Paset. De Cruent.
Cadaver.
1272. Erastus. Adolphus Scribanius.
1273. Virg. Aeneid. 4. Incantatricem describens: Haec se carminibus
promittit solvere mentes. Quas velit, ast aliis duras immittere curas.
1274. Godelmanus, cap. 7. lib. 1. Nutricum mammas praesiccant, solo
tactu podagram, Apoplexiam, Paralysin, et alios morbos, quos medicina
curare non poterat.
1275. Factus inde Maniacus, spic. 2. fol. 147.
1276. Omnia philtra etsi inter se differant, hoc habent commune, quod
hominem efficiant melancholicum. epist. 231. Scholtzii.
1277. De cruent. Cadaver.
1278. Astra regunt homines, et regit astra Deus.
1279. Chirom. lib. Quaeris a me quantum operantur astra? dico, in nos
nihil astra urgere, sed animos praeclives trahere: qui sic tamen liberi
sunt, ut si ducem sequantur rationem, nihil efficiant, sin vero
naturam, id agere quod in brutis fere.
1280. Coelum vehiculum divinae virtutis, cujus mediante motu, lumine et
influentia, Deus! elementaria corpora ordinat et disponit Th. de Vio.
Cajetanus in Psa. 104.
1281. Mundus iste quasi lyra ab excellentissimo quodam artifice
concinnata, quem qui norit mirabiles eliciet harmonias. J. Dee.
Aphorismo 11.
1282. Medicus sine coeli peritia nihil est, &c. nisi genesim sciverit,
ne tantillum poterit. lib. de podag.
1283. Constellatio in causa est; et influentia coeli morbum hunc movet,
interdum omnibus aliis amotis. Et alibi. Origo ejus a Coelo petenda
est. Tr. de morbis amentium.
1284. Lib. de anima, cap. de humorib. Ea varietas in Melancholia, habet
caelestes causas ☌ ♄ et ♃ in □ ☌ ♂ et ☾ in ♏.
1285. Ex atra bile varii generantur morbi perinde ut ipse multum calidi
aut frigidi in se habuerit, quum utrique suscipiendo quam aptissima
sit, tametsi suapte natura frigida sit. Annon aqua sic afficitur a
calore ut ardeat; et a frigore, ut in glaciem concrescat? et haec
varietas distinctionum, alii flent, rident, &c.
1286. Hanc ad intemperantiam gignendam plurimum confert ♂ et ♄ positus,
&c.
1287. ☿ Quoties alicujus genitura in ♏ et ♓ adverso signo positus,
horoscopum partiliter tenueret atque etiam a ♂ vel ♄ □ radio percussus
fuerit, natus ab insania vexabitur.
1288. Qui ♄ et ♂ habet, alterum in culmine, alterum imo coelo, cum in
lucem venerit, melancholicus erit, a qua sanebitur, si ☿ illos
irradiarit.
1289. Hac configuratione natus, Aut Lunaticus, aut mente captus.
1290. Ptolomaeus centiloquio, et quadripartito tribuit omnium
melancholicorum symptoma siderum influentis.
1291. Arte Medica. accedunt ad has causas affectiones siderum. Plurimum
incitant et provocant influentiae caelestes. Velcurio, lib. 4. cap. 15.
1292. Hildesheim, spicel. 2. de mel.
1293. Joh. de Indag. cap. 9. Montaltus, cap. 22.
1294. Caput parvum qui habent cerebrum et spiritus plerumque angustos,
facile incident in Melancholiam rubicundi. Aetius. Idem Montaltus, c.
21. e Galeno.
1295. Saturnina a Rascetta per mediam manum decurrens, usque ad radicem
montis Saturni, a parvis lineis intersecta, arguit melancholicos.
Aphoris. 78.
1296. Agitantur miseriis, continuis inquietudinibus, neque unquam a
solitudine liberi sunt, anxie affiguntur amarissimis intra
cogitationibus, semper tristes, suspitiosi, meticulosi: cogitationes
sunt, velle agrum colere, stagna amant et paludes, &c. Jo. de Indagine,
lib. 1.
1297. Caelestis Physiognom. lib. 10.
1298. Cap. 14. lib. 5. Idem maculae in ungulis nigrae, lites, rixas,
melancholiam significant, ab humore in corde tali.
1299. Lib. 1. Path. cap. 11.
1300. Venit enim properata malis inopina senectus: et dolor aetatem
jussit inesse meam. Boethius, met. 1. de consol. Philos.
1301. Cap. de humoribus, lib. de Anima.
1302. Necessarium accidens decrepitis, et inseparabile.
1303. Psal. xc. 10.
1304. Meteran. Belg. hist. lib. 1.
1305. Sunt morosi anxii, et iracundi et difficiles senes, si quaerimus,
etiam avari, Tull. de senectute.
1306. Lib. 2. de Aulico. Senes avari, morosi, jactabundi, philauti,
deliri, superstitiosi, auspiciosi, &c. Lib. 3. de Lamiis, cap. 17. et
18.
1307. Solarium, opium lupiadeps, lacr. asini, &c. sanguis infantum, &c.
1308. Corrupta est iis ab humore Melancholico phantasia. Nymanus.
1309. Putant se laedere quando non laedunt.
1310. Qui haec in imaginationis vim referre conati sunt, atrae bilis,
inanem prorsus laborem susceperunt.
1311. Lib. 3. cap. 4. omnif. mag.
1312. Lib. 1. cap. 11. path.
1313. Ut arthritici Epilep. &c.
1314. Ut filii non tam possessionum quam morborum baeredes sint.
1315. Epist. de secretis artis et naturae, c. 7. Nam in hoc quod patres
corrupti sunt, generant filios corruptae complexionis, et
compositionis, et filii eorum eadem de causa se corrumpunt, et sic
derivatur corruptio a patribus ad filios.
1316. Non tam (inquit Hippocrates) gibbos et cicatrices oris et
corporis habitum agnoscis ex iis, sed verum incessum gestus, mores,
morbos, &c.
1317. Synagog. Jud.
1318. Affectus parentum in foetus transeunt, et puerorum malicia
parentibus imputanda, lib. 4. cap. 3. de occult, nat. mirae.
1319. Ex pituitosis pituitosi, ex biliosis biliosi, ex lienosis et
melancholicis melancholici.
1320. Epist. 174. in Scoltz. Nascitur nobiscum illa aliturque et una
cum parentibus habemus malum hunc assem. Jo. Pelesius, lib. 2. de cura
humanorum affectuum.
1321. Lib. 10. observat.
1322. Maginus Geog.
1323. Saepe non eundem, sed similem producit effectum, et illaeso
parente transit. in nepotem.
1324. Dial. praefix. genituris Leovitii.
1325. Bodin. de rep. cap. de periodis reip.
1326. Claudius Abaville, Capuchion, in his voyage to Maragnan. 1614.
cap. 45. Nemo fere aegrotus, sano omnes et robusto corpore, vivunt
annos. 120, 140. sine Medicina. Idem Hector Boethius de insulis Orchad.
et Damianus a Goes de Scandia.
1327. Lib. 4. c. 3. de occult. nat. mir. Tetricos plerumque filios
senes progenerant et tristes, rarios exhilaratos.
1328. Coitus super repletionem pessimus, et filii qui tum gignuntur,
aut morbosi sunt, aut stolidi.
1329. dial, praefix. Leovito.
1330. L. de ed. liberis.
1331. De occult. nat. mir. temulentae et stolidae mulieres liberos
plerumque producunt sibi similes.
1332. Lib. 2, c. 8. de occult, nat. mir. Good Master Schoolmaster do
not English this.
1333. De nat. mul. lib. 3. cap. 4.
1334. Buxdorphius, c. 31. Synag. Jud. Ezek. 18.
1335. Drusius obs. lib. 3. cap. 20.
1336. Beda. Eccl. hist. lib. 1. c. 27. respons. 10.
1337. Nam spiritus cerebri si tum male afficiantur, tales procreant, et
quales fuerint affectus, tales filiorum: ex tristibus tristes, ex
jucundis jucundi nascuntur, &c.
1338. Fol. 129. mer. Socrates' children were fools. Sabel.
1339. De occul. nat. mir. Pica morbus mulierum.
1340. Baptista Porta, loco praed. Ex leporum intuitu plerique infantes
edunt bifido superiore labello.
1341. Quasi mox in terram collapsurus, per omne vitam incedebat cum
mater gravia ebrium hominem sic incedentem viderat.
1342. Civem facie cadaverosa, qui dixit, &c.
1343. Optimum bene nasci, maxima para felicitatis nostrae bene nasci;
quamobrem praeclere humano generi consultam videretur, si solis
parentis bene habiti et sani, liberis operam darent.
1344. Infantes infirmi praecipitio necati. Bohemus, lib. 3. c. 3. Apud
Lacones olim. Lipsius, epist. 85. cent. ad Belgas, Dionysio Villerio,
si quos aliqua membrorum parte inutiles notaverint, necari jubent.
1345. Lib. 1. De veterum Scotorum moribus. Morbo comitiali, dementia,
mania, lepra, &c. aut simila labe, quae facile in prolem transmittitur,
laborantes inter eos, ingenti facta indagine, inventos, ne gens foeda
contagione laederetur, ex iis nata, castraverunt, mulieres hujusmodi
procul a virorum consortio abregarunt, quod si harum aliqua concepisse
inveniebatur, simul cum foetu nondum edito, defodiebatur viva.
1346. Euphormio Satyr.
1347. Fecit omnia delicta quae fieri possunt circa res sex non
naturales, et eae fuerunt causae extrinsecae, ex quibus postea ortae
sunt obstructiones.
1348. Path. I. l. c. 2. Maximam in gignendis morbis vim obtinet,
pabulum, materiamque morbi suggerens: nam nec ab aere, nec a
perturbationibus, vel aliis evidentibus causis morbi sunt, nisi
consentiat corporis praeparatio, et humorum constitutio. Ut semel
dicam, una gula est omnium morborum mater, etiamsi alius est genitor.
Ab hac morbi sponte saepe emanant, nulla alia cogente causa.
1349. Cogan, Eliot, Vauhan, Vener.
1350. Frietagius.
1351. Isaac.
1352. Non laudatur quia melancholicum praebet alimentum.
1353. Male alit cervina (inquit Frietagius) crassissimum et
atribilarium suppeditat alimentum.
1354. Lib. de subtiliss. dieta. Equina caro et asinina equinis danda
est hominibus et asininis.
1355. Parum obsunt a natura Leporum. Bruerinus, l. 13. cap. 25.
pullorum tenera et optima.
1356. Illaudabilis succi nauseam provocant.
1357. Piso. Altomar.
1358. Curio. Frietagius, Magninus, part. 3. cap. 17. Mercurialis, de
affect, lib. I. c. 10. excepts all milk meats in Hypochondriacal
Melancholy.
1359. Wecker, Syntax. theor. p. 2. Isaac, Bruer. lib. 15. cap. 30. et
31.
1360. Cap. 18. part. 3.
1361. Omni loco et omni tempore medici detestantur anguillas praesertim
circa solstitium. Damnanturtum sanis tum aegris.
1362. Cap. 6. in his Tract of Melancholy.
1363. Optime nutrit omnium judicio inter primae notae pisces gustu
praestanti.
1364. Non est dubium, quin pro variorum situ, ac natura, magnas
alimentorum sortiantur differentias, alibi suaviores, alibi
lutulentiores.
1365. Observat. 16. lib. 10.
1366. Pseudolus act. 3. scen. 2.
1367. Plautus, ibid.
1368. Quare rectius valedutini suae quisque consulet, qui lapsus
priorum parentum memor, eas plane vel omiserit vel parce degustarit.
Kersleius, cap. 4, de vero usu med.
1369. In Mizaldo de Horto, P. Crescent. Herbastein, &c.
1370. Cap. 13. part. 3. Bright, in his Tract of Mel.
1371. Intellectum turbant, producunt insaniam.
1372. Audivi (inquit Magnin.) quod si quis ex iis per annum continue
comedat, in insaniam caderet. cap. 13. Improbi succi sunt. cap. 12.
1373. De rerum varietat. In Fessa plerumque morbosi, quod fructus
comedant ter in die.
1374. Cap. de Mel.
1375. Lib. 11. c. 3.
1376. Bright, c. 6. excepts honey.
1377. Hor. apud Scoltzium, consil. 186.
1378. Ne comedas crustam, choleram quia gignit adustam. Schol. Sal.
1379. Vinum turbidum.
1380. Ex vini patentis bibitione, duo Alemani in uno mense melancholici
facti sunt.
1381. Hildesheim, spicel. fol. 273.
1382. Crassum generat sanguinem.
1383. About Danzig in Spruce, Hamburgh, Leipsig.
1384. Henricus Abrmcensis.
1385. Potus tum salubris tum jucundus, l. 1.
1386. Galen l. 1. de san. tuend. Cavendae sunt aquae quae ex stagnis
hauriuntur, et quae turbidae and male olentes, &c.
1387. Innoxium reddit et bene olentum.
1388. Contendit haec vitia coctione non emendari.
1389. Lib. de bonitate aquae, hydropem auget, febres putridas, splenem,
tusses, nocet oculis, malum habitum corporis et colorem.
1390. Mag. Nigritatem inducit si pecora biberint.
1391. Aquae nivibus coactae strumosos faciunt.
1392. Cosmog. l. 3. cap. 36.
1393. Method, hist. cap. 5. Balbutiunt Labdoni in Aquitania ob aquas,
atque hi morbi ab acquis in corpora derivantur.
1394. Edulia ex sanguine et suffocato parta. Hildesheim.