747. χρήματα τοῖς θνητοῖς γίνετω αφροσυνη. Opes quidem mortalibus sunt
amentia. Theognis.
748. Fortuna nimium quem fovet, stultum facit.
749. Joh. 28.
750. Mag. moral. lib. 2 et lib. 1. sat. 4.
751. Hor. lib. 1. sat. 4.
752. Insana gula, insanae obstructiones, insanum venandi studium
discordia demens. Virg. Aen.
753. Heliodorus Carthaginensis ad extremum orbis sarcophago testamento
me hic jussi condier, et ut viderem an quis insanior ad me visendum
usque ad haec loca penetraret. Ortelius in Gad.
754. If it be his work, which Gasper Veretus suspects.
755. Livy, Ingentes virtutes ingentia vitia.
756. Hor. Quisquis ambitione mala aut argenti pallet amore, Quisquis
luxuria, tristique superstitione. Per.
757. Cronica Slavonica ad annum 1257. de cujus pecunia jam incredibilia
dixerunt.
758. A fool and his money are soon parted.
759. Orat. de imag. ambitiosus et audax naviget Anticyras.
760. Navis stulta, quae continuo movetur nautae stulti qui se periculis
exponunt, aqua insana quae sic fremit, &c. aer jactatur, &c. qui mari
se committit stolidum unum terra fugiens, 40. mari invenit. Gaspar Ens.
Moros.
761. Cap. de alien. mentis.
762. Dipnosophist. lib. 8.
763. Tibicines mente Capti. Erasm. Chi. 14. cer. 7.
764. Prov. 30. Insana libido, Hic rogo non furor est, non est haec
mentula demens. Mart. ep. 74. l. 3.
765. Mille puellarum et puerorum mille jurores.
766. Uter est insanior horum. Hor. Ovid. Virg. Plin.
767. Plin. lib. 36.
768. Tacitus 3. Annal.
769. Ovid. 7. met. E. fungis nati homines ut olim Corinthi primaevi
illius loci accolae, quia stolidi et fatui fungis nati dicebantur, idem
et alibi dicas.
770. Famian. Strade de bajulis, de marmore semisculpti.
771. Arianus periplo maris Euxini portus ejus meminit, et Gillius, l.
3. de Bospher. Thracio et laurus insana quae allata in convivium
convivas omnes insania affecit. Guliel. Stucchius comment, &c.
772. Lepidum poema sic inscriptum.
773. No one is wise at all hours,—no one born without faults,—no one
free from crime,—no one content with his lot,—no one in love wise,—no
good, or wise man perfectly happy.
774. Stultitiam simulare non potes nisi taciturnitate.
775. Extortus non cruciatur, ambustus non laeditur, prostratus in
lucta, non vincitur; non fit captivus ab hoste venundatus. Et si
rugosus, senex edentulus, luscus, deformis, formosus tamen, et deo
similis, felix, dives, rex nullius egens, et si denario non sit dignus.
776. Illum contendunt non injuria affici, non insania, non inebriari,
quia virtus non eripitur ob constantes comprehensiones. Lips. phys.
Stoic, lib. 3. diffi. 18.
777. Tarreus Hebus epig. 102. l. 8.
778. Hor.
779. Fratres sanct. Roseae crucis.
780. An sint, quales sint, unde nomen illud asciverint.
781. Turri Babel.
782. Omnium artium et scientiarum instaurator.
783. Divinus ille vir auctor notarum. in epist. Rog. Bacon. ed. Hambur.
1608.
784. Sapientiae desponsati.
785. From the Rising Sun to the Maeotid Lake, there was not one that
could fairly be put in comparison with them.
786. Solus hic est sapiens alii volitant velut umbrae.
787. In ep. ad Balthas. Moretum.
788. Rejectiunculae ad Patavum. Felinus cum reliquis.
789. Magnum virum sequi est sapere, some think; others desipere. Catul.
790. Plant. Menec.
791. In Sat. 14.
792. Or to send for a cook to the Anticyrae to make Hellebore pottage,
settle-brain pottage.
793. Aliquantulum tamen inde me solabor, quod una cum multis et
sapientibus et celeberrimis viris ipse insipiens sim, quod se Menippus
Luciani in Necyomantia.
794. Petronius in Catalect.
795. That I mean of Andr. Vale. Apolog. Manip. l. 1 et 26. Apol.
796. Haec affectio nostris temporibus frequentissima.
797. Cap. 15. de Mel.
798. De anima. Nostro hoc saeculo morbus frequentissimus.
799. Consult. 98. adeo nostris temporibus frequenter ingruit ut nullus
fere ab ejus labe immunis reperiatur et omnium fere morborum occasio
existat.
800. Mor. Encom si quis calumnietur levius esse quam decet Theologum,
aut mordacius quam deceat Christianum.
801. Hor. Sat. 4. l. 1.
802. Epi. ad Dorpium de Moria. si quispiam offendatur et sibi vindicet,
non habet quod expostulet cum eo scripsit, ipse si volet, secum agat
injuriam, utpote sui proditor, qui declaravit hoc ad se proprie
pertinere.
803. Si quis se laesum clamabit, aut conscientiam prodit suam, aut
certe metum, Phaedr. lib. 3. Aesop. Fab.
804. If any one shall err through his own suspicion, and shall apply to
himself what is common to all, he will foolishly betray a consciousness
of guilt.
805. Hor.
806. Mart. l. 7. 22.
807. Ut lubet feriat, abstergant hos ictus Democriti pharmacos.
808. Rusticorum dea preesse vacantibus et otiosis putabatur, cui post
labores agricola sacrificabat. Plin. l. 3. c. 12. Ovid. l. 6. Fast. Jam
quoque cum fiunt antiquae sacra Vacunae, ante Vacunales stantque
sedentque focos. Rosinus.
809. Ter. prol. Eunuch.
810. Ariost. l. 39. Staf. 58.
811. Ut enim ex studiis gaudium sic studia ex hilaritate proveniunt.
Plinius Maximo suo, ep. lib. 8.
812. Annal. 15.
813. Sir Francis Bacon in his Essays, now Viscount St. Albans.
814. Quod Probus Persii βιογραφος virginali verecundia Persium fuisse
dicit, ego, &c.
815. Quas aut incuria fudit, aut humana parum cavit natura. Hor.
816. Prol. quer. Plaut. Let not any one take these things to himself,
they are all but fictions.
817. Si me commorit, melius non tangere clamo. Hor.
818. Hippoc. epist. Damageto, accercitus sum ut Democritum tanquam
insanum curarem, sed postquam conveni, non per Jovem desipientiae
negotium, sed rerum omnium receptaculum deprehendi, ejusque ingenium
demiratus sum. Abderitanos vero tanquam non sanos accusavi, veratri
potione ipsos potius eguisse dicens.
819. Mart.
820. Magnum miraculum.
821. Mundi epitome, naturae deliciae.
822. Finis rerum omnium, cui sublunaria serviunt. Scalig. exercit. 365.
sec. 3. Vales. de sacr. Phil. c. 5.
823. Ut in numismate Caesaris imago, sic in homine Dei.
824. Gen. 1.
825. Imago mundi in corpore, Dei in anima. Exemplumque dei quisque est
in imagine parva.
826. Eph. iv. 24.
827. Palan terius.
828. Psal. xlix. 20.
829. Lascivia superat equum, impudentia canem, astu vulpem, furore
leonem. Chrys. 23. Gen.
830. Gen. iii. 13.
831. Ecclus. iv. 1, 2, 3, 4, 5, 8.
832. Gen. iii. 17.
833. Illa cadens tegmen manibus decussit, et una perniciem immisit
miseris mortalibus atram. Hesiod. 1. oper.
834. Hom. 5. ad pop. Antioch.
835. Psal. cvii. 17.
836. Pro. i. 27.
837. Quod autem crebrius bella concutiant, quod sterilitas et fames
solicitudinem cumulent, quod saevientibus morbis valitudo frangitur,
quod humanum genus luis populatione vastatur; ob peccatum omnia. Cypr.
838. Si raro desuper pluvia descendat, si terra situ pulveris
squalleat, si vix jejunas et pallidas heibas sterilis gleba producat,
si turbo vineam debilitet, &c. Cypr.
839. Mat. xiv. 3.
840. Philostratus, lib. 8. vit. Apollonii. Injustitiam ejus, et
sceleratas nuptias, et caeteta quae praeter rationem fecerat, morborum
causas dixit.
841. 16.
842. 18.
843. 20.
844. Verse 17.
845. 28. Deos quos diligit, castigat.
846. Isa. v. 13. Verse 15.
847. Nostrae salutis avidus continenter aures vellicat, ac calamitate
subinde nos exercet. Levinus Lemn. l. 2. c. 29. de occult, nat. mir.
848. Vexatio dat Intellectum. Isa. xiviii. 19.
849. In sickness the mind recollects itself.
850. Lib. 7. Cum judicio, mores et facta recognoscit et se intuetur.
Dum fero languorem, fero religionis amorem. Expers languoris non sum
memor hujus amoris.
851. Summum esse totius philosophiae, ut tales esse perseveremus,
quales nos futures esse infirmi profitemur.
852. Petrarch.
853. Prov. iii. 12.
854. Hor. Epis. lib. 1. 4.
855. Deut. viii. 11. Qui stat videat ne cadat.
856. Quanto majoribus beneficiis a Deo cumulatur, tanto obligatiorem se
debitorem fateri.
857. Boterus de Inst. urbium.
858. Lege hist, relationem Lod. Frois de rebus Japonicis ad annum 1596.
859. Guicciard. descript. Belg. anno 1421.
860. Giraldus Cambrens.
861. Janus Dousa, ep. lib. 1. car. 10. And we perceive nothing, except
the dead bodies of cities in the open sea.
862. Munster l. 3. Cos. cap. 462.
863. Buchanan. Baptist.
864. Homo homini lupus, homo homini daemon.
865. Ovid. de Trist. l. 5. Eleg.
866. Miscent aconita novercae.
867. Lib. 2 Epist. 2. ad Donatum.
868. Eze. xviii. 2.
869. Hor. l. 3. Od. 6.
870. 2 Tim. iii. 2.
871. Eze. xviii. 31. Thy destruction is from thyself.
872. 21 Macc. iii. 12.
873. Part. 1. Sec. 2. Memb. 2.
874. Nequitia est quae te non sinet esse senem.
875. Homer. Iliad.
876. Intemperantia, luxus, ingluvies, et infinita hujusmodi flagitia,
quae divinas poenas merentur. Crato.
877. Fern. Path. l. 1. c. 1. Morbus est affectus contra, naturam
corpori insides.
878. Fusch. Instit. l. 3. sect. 1. c. 3. a quo primum vitiatur actio.
879. Dissolutio foederis in corpore, ut sanitas est consummatio.
880. Lib. 4. cap. 2. Morbus est habitus contra naturam, qui usum ejus,
&c.
881. Cap. 11. lib. 7.
882. Horat. lib. 1. ode 3. Emaciation, and a new cohort of fevers
broods over the earth.
883. Cap. 50. lib. 7. Centum et quinque vixit annos sine ullo
incommodo.
884. Intus mulso, foras oleo.
885. Exemplis genitur. praefixis Ephemer. cap. de infirmitat.
886. Qui, quoad pueritae ultimam memoriam recordari potest non meminit
se aegrotum decubuisse.
887. Lib. de vita longa.
888. Oper. et. dies.
889. See Fernelius Path. lib. 1. cap. 9, 10, 11, 12. Fuschius Instit.
l. 3. sect. 1. c. 7. Wecker. Synt.
890. Praefat. de morbis capitis. In capite ut variae habitant partes,
ita variae querelae ibi eveniunt.
891. Of which read Heurnius, Montaltus, Hildesheim, Quercetan, Jason
Pratensis, &c.
892. Cap. 2. de melanchol.
893. Cap. 2. de Phisiologia sagarum: Quod alii minus recte fortasse
dixerint, nos examinare, melius dijudicare, corrigere studeamus.
894. Cap. 4. de mol.
895. Art. Med. 7.
896. Plerique medici uno complexu perstringunt hos duos morbos, quod ex
eadem causa oriantur, quodque magnitudine et modo solum distent, et
alter gradus ad alterum existat. Jason Pratens.
897. Lib. Med.
898. Pars maniae mihi videtur.
899. Insanus est, qui aetate debita, et tempore debito per se, non
momentaneam et fugacem, ut vini, solani, Hyoscyami, sed confirmatam
habet impotentiam bene operandi circa intellectum. lib. 2. de
intellectione.
900. Of which read Felix Plater, cap. 3. de mentis alienatione.
901. Lib. 6. cap. 11.
902. Lib. 3. cap. 16.
903. Cap. 9. Art. med.
904. De praestig. Daemonum, l. 3. cap. 21.
905. Observat. lib. 10. de morbis cerebri, cap. 15.
906. Hippocrates lib. de insania.
907. Lib. 8. cap. 22. Homines interdum lupos feri; et contra.
908. Met. lib. 1.
909. Cap. de Man.
910. Ulcerata crura, sitis ipsis adest immodica, pallidi, lingua sicca.
911. Cap. 9. art. Hydrophobia.
912. Lib. 3. cap. 9.
913. Lib. 7. de Venenis.
914. Lib. 3. cap. 13. de morbis acutis.
915. Spicel. 2.
916. Sckenkius, 7 lib. de Venenis.
917. Lib. de Hydrophobia.
918. Observat. lib. 10. 25.
919. Lascivam Choream. To. 4. de morbis amentium. Tract. 1.
920. Eventu ut plurimum rem ipsam comprobante.
921. Lib. 1. cap. de Mania.
922. Cap. 3. de mentis alienat.
923. Cap. 4. de mel.
924. PART. 3.
925. De quo homine securitas, de quo certum gaudium? quocunque se
convertit, in terrenis rebus amaritudinem animi inveniet. Aug. in Psal.
viii. 5.
926. Job. i. 14.
927. Omni tempore Socratem eodem vultu videri, sive domum rediret, sive
domo egrederetur.
928. Lib. 7. cap. 1. Natus in florentissima totius orbis civitate,
nobilissimis parentibus, corpores vires habuit et rarissimas animi
dotes, uxorem conapicuam, pudicam, felices liberos, consulare decus,
sequentes triumphos, &c.
929. Aelian.
930. Homer. Iliad.
931. Lipsius, cent. 3. ep. 45, ut coelum, sic nos homines sumus: illud
ex intervallo nubibus obducitur et obscuratur. In rosario flores spinis
intermixti. Vita similis aeri, udum modo, sudum, tempestas, serenitas:
ita vices rerum sunt, praemia gaudiis, et sequaces curae.
932. Lucretius, l. 4. 1124.
933. Prov. xiv. 13. Extremum gaudii luctas occupat.
934. Natalitia inquit celebrantur, nuptiae hic sunt; at ibi quid
celebratur quod non dolet, quod non transit?
935. Apuleius 4. florid. Nihil quicquid homini tam prosperum divinitus
datum, quin ei admixtum sit aliquid difficultatis ut etiam amplissima
quaqua laetitia, subsit quaepiam vel parva querimonia conjugatione
quadam mellis, et fellis.
936. Caduca nimirum et fragilia, et puerilibus consentanea crepundiis
sunt ista quae vires et opes humanae vocantur, affluunt subito, repente
delabuntur, nullo in loco, nulla in persona, stabilibus nixa radicibus
consistunt, sed incertissimo flatu fortunae quos in sublime extulerunt
improviso recursu destitutos in profundo miseriarum valle miserabiliter
immergunt. Valerius, lib. 6. cap. 11.
937. Huic seculo parum aptus es, aut potius omnium nostrorum
conditionem ignoras, quibus reciproco quodam nexu, &c. Lorchanus
Gollobelgicus, lib. 3. ad annum 1598.
938. Horsum omnia studia dirigi debent, ut humana fortiter feramus.
939. 2 Tim. ii. 3.
940. Epist. 96. lib. 10. Affectus frequentes contemptique morbum
faciunt. Distillatio una nec adhuc in morem adaucta, tussim facit,
assidua et violenta pthisim.
941. Calidum ad octo: frigidum ad octo. Una hirundo non facit aestatem.
942. Lib. 1. c. 6.
943. Fuschius, l. 3. sec. 1. cap. 7. Hildesheim, fol. 130.
944. Psal. xxxix. 13.
945. De Anima. Turpe enim est homini ignorare sui corporis (ut ita
dicam) aedificium, praesertim cum ad valetudinem et mores haec cognitio
plurimum conducat.
946. De usu part.
947. History of man.
948. D. Crooke.
949. In Syntaxi.
950. De Anima.
951. Istit. lib. 1.
952. Physiol. l. 1, 2.
953. Anat. l. 1. c. 18.
954. In Micro. succos, sine quibus animal sustentari non potest.
955. Morbosos humores.
956. Spiritalis anima.
957. Laurentius, cap. 20, lib. 1. Anat.
958. In these they observe the beating of the pulse.
959. Cujus est pars simularis a vi cutifica ut interiora muniat.
Capivac. Anat. pag. 252.
960. Anat. lib. 1. c. 19. Celebris est pervulgata partium divisio
principes et ignobiles partes.
961. D. Crooke out of Galen and others.
962. Vos vero veluti in templum ac sacrarium quoddam vos duci putetis,
&c. Suavis et utilis cognitio.
963. Lib. 1. cap. 12. sect. 5.
964. Haec res est praecipue digna admiratione, quod tanta affectuum
varietate cietur cor, quod omnes retristes et laetae statim corda
feriunt et movent.
965. Physio. l. 1. c. 8.
966. Ut orator regi: sic pulmo vocis instrumentum annectitur cordi, &c.
Melancth.
967. De anim. c. 1.
968. Scalig. exerc. 307. Tolet. in lib. de anima. cap. 1. &c.
969. l. De anima. cap. 1.
970. Tuscul. quaest.
971. Lib. 6. Doct. Va. Gentil. c. 13. pag. 1216.
972. Aristot.
973. Anima quaeque intelligimus, et tamen quae sit ipsa intelligere non
valemus.
974. Spiritualem animam a reliquis distinctam tuetur, etiam in cadavere
inhaerentem post mortem per aliquot menses.
975. Lib. 3. cap. 31.
976. Coelius, lib. 2. c. 31. Plutarch, in Grillo Lips. Cen. 1. ep. 50.
Jossius de Risu et Fletu, Averroes, Campanella, &c.
977. Phillip. de Anima. ca. 1. Coelius, 20. antiq. cap. 3. Plutarch. de
placit. philos.
978. De vit. et mort. part. 2. c. 3, prop. l. de vit. et mort. 2. c.
22.
979. Nutritio est alimenti transmutatio, viro naturalis. Scal. exerc.
101, sec. 17.
980. See more of Attraction in Scal. exer. 343.
981. Vita consistit in calido et humido.
982. Too bright an object destroys the organ.
983. Lumen est actus perspicui. Lumen a luce provenit, lux est in
corpore lucido.
984. In Phaedon. (Notes 984-997 appear in the order 986, 984, 987, 985
in the original—KTH.)
985. De pract. Philos. 4.
986. Satur. 7. c. 14.
987. Lac. cap. 8. de opif. Dei, I.
988. Lib. 19. cap. 2.
989. Phis. l. 5. c. 8.
990. Exercit. 280.
991. T. W. Jesuite, in his Passions of the Minde.
992. Velcurio.
993. Nervi a spiritu moventur, spritus ab anima. Melanct.
994. Velcurio. Jucundum et anceps subjectum.
995. Goclenius in Ψυχολ. pag. 302. Bright in Phys. Scrib. l. 1. David
Crusius, Melancthon, Hippius Hernius, Levinus Lemnius, &c.
996. Lib. an mores sequantur, &c.
997. Caesar. 6. com.
998. Read Aeneas Gazeus dial. of the immortality of the Soul.
999. Ovid. Met. 15. We, who may take up our abode in wild beasts, or be
lodged in the breasts of cattle.
1000. In Gallo. Idem.
1001. Nicephorus, hist. lib. 10. c. 35.
1002. Phaedo.
1003. Claudian, lib. 1. de rap. Proserp.
1004. Besides, we observe that the mind is born with the body, grows
with it, and decays with it.
1005. Haec quaestio multos per annos varie, ac mirabiliter impugnata,
&c.
1006. Colerus, ibid.
1007. De eccles. dog. cap. 16.
1008. Ovid. 4. Met. The bloodless shades without either body or bones
wanter.
1009. Bonorum lares, malorum vero larvas et lemures.
1010. Some say at three days, some six weeks, others otherwise.
1011. Melancthon.
1012. Nihil in intellectu, quod non prius fuerat in sensu. Velcurio.
1013. The pure part of the conscience.
1014. Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris.
1015. Res ab intellectu monstratas recipit, vel rejicit; approbat, vel
improbat, Philip. Ignoti nulla cupido.
1016. Melancthon. Operationes plerumque ferae, etsi libera sit illa in
essentia sua.
1017. In civilibus libera, sed non in spiritualibus Osiander.
1018. Tota voluntas aversa a Deo. Omnis homo mendax.
1019. Virg. We are neither able to contend against them, nor only to
make way.
1020. Vel propter ignorantium, quod bonis studiis non sit instructa
mens ut debuit, aut divinis praeceptis exculta.
1021. Med. Ovid.
1022. Ovid.
1023. Seneca, Hipp.
1024. Melancholicos vocamus, quos exuperantia vel pravitas Melancholiae
ita male habet, ut inde insaniant vel in omnibus, vel in pluribus
iisque manifestis sive ad rectam rationem, voluntate pertinent, vel
electionem, vel intellectus operationes.
1025. Pessimum et pertinacissimum morbum qui homines in bruta
degenerare cogit.
1026. Panth. Med.
1027. Angor animi in una contentione defixus, absque febre.
1028. Cap. 16. l. 1.
1029. Eorum definitio morbus quid non sit potius quam quid sit,
explicat.
1030. Animae functiones imminuuntur in fatuitate, tolluntur in mania,
depravantur solum in melancholia. Herc. de Sax. cap. 1. tract. de
Melanch.
1031. Cap. 4. de mel.
1032. Per consensum sive per essentiam.
1033. Cap. 4. de mel.
1034. Sec. 7. de mor. vulgar. lib. 6.
1035. Spicel. de melancholia.
1036. Cap. 3. de mel. Pars affecta cerebrum sive per consensum, sive
per cerebrum contingat, et procerum auctoritate et ratione stabilitur.
1037. Lib. de mel. Cor vero vicinitatis ratione una afficitur, acceptum
transversum ac stomachus cum dorsali spina, &c.
1038. Lib. 1. cap. 10. Subjectum est cerebrum interius.
1039. Raro quisquam tumorem effugit lienis, qui hoc morbo afficitur,
Piso. Quis affectus.
1040. See Donat. ab Altomar.
1041. Facultas imaginandi, non cogitandi, nec memorandi laesa hic.
1042. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 8.
1043. Lib. 3. cap. 5.
1044. Lib. Med. cap. 19. part. 2. Tract. 15. cap. 2.
1045. Hildesheim, spicel. 2 de Melanc. fol. 207, et fol. 127. Quandoque
etiam rationalis si affectus inveteratus sit.
1046. Lib. posthumo de Melanc. edit. 1620. Deprivatur fides, discursus,
opinio, &c. per vitium Imaginationes, ex Accidenti.
1047. Qui parvum caput habent, insensati plerique sunt. Arist. in
physiognomia.
1048. Areteus, lib. 3. cap. 5.
1049. Qui prope statum sunt. Aret. Mediis convenit aetatibus, Piso.
1050. De quartano.
1051. Lib. 1. part. 2. cap. 11.
1052. Primus ad Melancholiam non tam moestus sed et hilares, jocosi,
cachinnantes, irrisores, et, qui plerumque praerubri sunt.
1053. Qui sunt subtilis ingenii, et multae perspicacitatis de facili
incidunt in Melancholiam, lib. 1. cont. tract. 9.
1054. Nunquam sanitate mentis excidit aut dolore capitur. Erasm.
1055. In laud. calvit.
1056. Vacant conscientiae carnificina, nec pudefiunt, nec verentur, nec
dilacerantur millibus curarum, quibus tota vita obnoxia est.
1057. Lib. 1. tract. 3. contradic. 18.
1058. Lib. 1. cont. 21.
1059. Bright, ca. 16.
1060. Lib. 1. cap. 6. de sanit. tuenda.
1061. Quisve aut qualis sit humor aut quae istius differentiae, et
quomodo gignantur in corpore, scrutandum, hac enim re multi veterum
laboraverunt, nec facile accipere ex Galeno sententiam ob loquendi
varietatem. Leon. Jacch. com. in 9. Rhasis, cap. 15. cap. 16. in 9.
Rhasis.
1062. Lib. postum. de Melan. edit. Venetiis, 1620. cap. 7 et 8. Ab
intemperie calida, humida, &c.
1063. Secundum magis aut minus si in corpore fuerit, ad intemperiem
plusquam corpus salubriter ferre poterit: inde corpus morbosum effitur.
1064. Lib. 1. controvers. cap. 21.
1065. Lib. 1. sect. 4, cap. 4.
1066. Concil. 26.
1067. Lib. 2. contradic. cap. 11.
1068. De feb. tract. diff. 2. cap. 1. Non est negandum ex hac fieri
Melancholicos.
1069. In Syntax.
1070. Varie aduritur, et miscetur, unde variae amentium species,
Melanct.
1071. Humor frigidus delirii causa, furoris calidus, &c.
1072. Lib. 1. cap. 10. de affect. cap.
1073. Nigrescit hic humor, aliquando supercalefactus, aliquando super
frigefactus, ca. 7.
1074. Humor hic niger aliquando praeter modum calefactus, et alias
refrigeratus evadit: nam recentibus carbonibus ei quid simile accidit,
qui durante flamma pellucidissime candent, ea extincta prorsus
nigrescunt. Hippocrates.
1075. Guianerius, diff. 2. cap. 7.
1076. Non est mania, nisi extensa melancholia.
1077. Cap. 6. lib. 1.
1078. 2 Ser. 2. cap. 9. Morbus hic est omnifarius.
1079. Species indefinitae sunt.
1080. Si aduratur naturalis melancholia, alia fit species, si sanguis,
alia, si flavibilis alia, diversa a primis: maxima est inter has
differentia, et tot Doctorum sententiae, quot ipsi numero sunt.
1081. Tract. de mel. cap. 7.
1082. Quaedam incipiens quaedam consummata.
1083. Cap. de humor. lib. de anima. Varie aduritur et miscetur ipsa
melancholia, unde variae amentium species.
1084. Cap. 16. in. 9. Rasis.
1085. Laurentius, cap. 4. de mel.
1086. Cap. 13.
1087. 480. et 116. consult. consil. 12.
1088. Hildesheim. spicil. 2. fol. 166.
1089. Trincavellius, tom. 2. consil. 15 et 16.
1090. Cap. 13, tract. posth. de melan.
1091. Guarion. cons. med. 2.
1092. Laboravit per essentiam et a toto corpore.
1093. Machiavel, &c. Smithus de rep. Angl. cap. 8. lib. 1. Buscoldus,
discur. polit. discurs. 5. cap. 7. Arist. l. 3. polit. cap. ult.
Keckerm. alii, &c.
1094. Lib. 6.
1095. Primo artis curitivae.
1096. Nostri primum sit propositi affectionum causas indagare; res ipsa
hortari videtur, nam alioqui earum curatio, manca et inutilis esset.
1097. Path. lib. 1. cap. 11. Rerum cognoscere causas, medicis imprimis
necessarium, sine qua nec morbum curare, nec praecavere licet.
1098. Tanta enim morbi varietas ac differentia ut non facile
dignoscatur, unde initium morbus sumpserit. Melanelius e Galeno.
1099. Felix qui potuit rerum cognoscere causas.
1100. 1 Sam. xvi. 14.
1101. Dan. v. 21.
1102. Lactant. instit. lib. 2. cap. 8.
1103. Mente captus, et summo animi moerore consumptus.
1104. Munster cosmog. lib. 4. cap. 43. De coelo substernebantur,
tanquam insani de saxis praecipitati, &c.
1105. Livius lib. 38.
1106. Gaguin. l. 3. c. 4. Quod Dionysii corpus discooperuerat, in
insanam incidit.
1107. Idem lib. 9. sub. Carol. 6. Sacrorum contemptor, templi foribus
effractis, dum D. Johannis argenteum simulacrum rapere contendit,
simulacrum aversa facie dorsum ei versat, nec mora sacrilegus mentis
inops, atque in semet insaniens in proprios artus desaevit.
1108. Giraldus Cambrensis, lib 1. c. 1. Itinerar. Cambriae.
1109. Delrio, tom. 3. lib. 6. sect. 3. quaest. 3.
1110. Psal. xlvi. 1.
1111. Lib. 8. cap. de Hierar.
1112. Claudian.
1113. De Babila Martyre.
1114. Lib. cap. 5. prog.
1115. Lib. 1. de Abditis rerum causis.
1116. Respons. med. 12. resp.
1117. 1 Pet. v. 6.
1118. Lib. 1. c. 7. de orbis concordia. In nulla re major fuit
altercatio, major obscuritas, minor opinionum concordia, quam de
daemonibus et substantiis separatis.
1119. Lib. 3. de Trinit. cap. 1.
1120. Pererius in Genesin. lib. 4. in cap. 3. v. 23.