ESCENA XI.

Maria.--¡Solédad! ¿Bakit nalulungkot?

Soledad.--Si Ludovico'y umalis.

Maria.--Bayaan mo't babalik.

Soledad.--¡Oh María! Ako'y mayroong nais n~gayong ipagtatapat.

Maria.--Turan mo Soledad n~g aking matatap.

Soledad.--Ang lilong si Agong magdaraya't sukab ay sa gabing ito'y ga

ibig man~gahas. Ibig pan~gahasan ang pagka babai ilublub sa lusak sa

asawang puri mahigpit na bantâ mamayang alas once gagahisin ako.

Maria.--¿Ano ang sinabi? ¿Bakit di sinabi sa iyong asawa ang

masamang nasa n~g kanyang kasama.

Soledad.--¡Hindi ko maatim! maniwala Maria ang bigyang

damdamin asawa kong sinta.

Maria.--Diwa'y ibig mo, eh?

Soledad.--¡Oh Maria! ako'y iyong turuan n~g makaligtas sa

kamay n~g halimaw.

Maria.--Kung gayon tayo na sa loob at lihim nating pag-usapan

_aalis ang dalawa lalabas si Agong, Bakokoy at Pedro waring

nagbubulun~gan_.

Apô-Apô (Zarzuela) at Kung Sinong Apô-Apô (Kasaysayan) · 第 30 / 50 题