XIV. Christianus qui occiderit, aut fornicationem fecerit, aut more
gentilium ad aruspicem meaverit; per singula crimina annum pœnitentiæ
agat: impleto, cum testibus veniat anno pœnitentiæ, et postea
resolvetur a sacerdote.
XV. Et qui furtum fecerit, dimidium pœniteat, viginti diebus cum pane;
et si fieri potest, rapta repræsentet: sic in Ecclesiam renuetur.
XVI. Christianus qui crediderit esse _Lamiam_ in speculo, quæ
interpretatur _Striga_, anathematizandus, quicunque super animam,
famam istam imposuerit; nec ante in Ecclesiam recipiendus quam ut idem
criminis quod fecit, sua iterum voce revocet: et sic pœnitentiam cum
omni diligentia agat.
XVII. Virgo quæ voverit Deo permanet casta, et postea nupserit
carnalem sponsum, excommunionis sit donec convertatur. Si conversa
fuerit, et dimiserit adulterium, pœnitentiam agat, et postea non in
una domo nec in una villa habitent.
XVIII. Si quis excommunionis fuerit, nec nocte pascharum in ecclesiam
(non) introeat, donec pœnitentiam recipiat.
XIX. Mulier Christiana quæ acceperit virum honestis nuptiis, et
postmodum discesserit a primo, et junxerit se adulterio, quæ hæc
fecit, excommunionis sit.
XX. Christianus qui fraudat debitum cujuslibet ritu gentilium,
excommunionis sit donec solvat debitum.
XXI. Christianus cui dereliquerit aliquis, et provocat eum in ductum
et non in ecclesiam, ut ibi examinetur causa, qui sic fecerit alienus
sit.
XXII. Si quis tradiderit filiam suam viro honestis nuptiis, et
amaverit alium et consentit filiæ suæ, et acceperit dotem, ambo ab
Ecclesia excludantur.
XXIII. Si quis presbyterorum ecclesiam ædificaverit, non offerat
antequam adducat suum pontificem, ut eam consecret, quia sic decet.
XXIV. Si quis advena ingressus fuerit plebem, non ante baptizet neque
offerat, nec consecret, nec ecclesiam ædificet, nec permissionem
accipiat ab episcopo; nam qui a gentibus sperat permissionem, alienus
sit.
XXV. Si quæ a religiosis hominibus donata fuerint, diebus illis quibus
pontifex in singulis habitaverit ecclesiis, pontificialia dona, sicut
mos antiquus, ordinare, ad episcopum pertinebunt, sive ad usura
necessarium, sive egentibus distribuendum, prout ipse episcopus
moderabit.
XXVI. Si quis vero clericus contravenerit, et dona invadere fuerit
deprehensus, ut turpis lucri cupidus ab Ecclesia sequestretur.
XXVII. Clericus episcopi in plebe quislibet novus ingressor, baptizare
et offerre illum non licet, nec aliquid agere: qui si sic non faciat,
excommunionis sit.
XXVIII. Si quis clericorum excommunionis fuerit solus, non in eadem
domo cum aliis orationem faciat; nec offerre nec conservare licet,
donec se faciat emendatum; qui si sic non fecerit, dupliciter
vindicetur.
XXIX. Si quis fratrum accipere gratiam Dei voluerit, non ante
baptizetur quam quadragesimum agat.
XXX. Episcopus quislibet qui de sua in alteram progreditur parochiam,
nec ordinare præsumat, nisi permissionem acceperit ab eo qui in suo
principatu est; die dominica offerat tantum susceptione, et obsequi
hic contentus sit.
XXXI. Si quis conduxerit e duobus clericis quos discordare convenit
per discordiam aliquam, prolatum uni e duobus hostem ad interficiendum
homicidam congruum est nominari; qui clericus ab omnibus rectis
habetur alienus.
XXXII. Si quis clericorum voluerit juvare captivo, cum suo pretio illi
subveniat: nam si per furtum illum inviolaverit, blasphemantur multi
clerici per unum latronem; qui sic fecerit, excommunionis sit.
XXXIII: Clericus qui de Britannis ad nos venit sine epistola, etsi
habitet in plebe, non licitum ministrare.
XXXIV. Diaconus nobiscum similiter, qui inconsulto suo abbate, sine
litteris in aliam parochiam assentiat, nec cibum ministrare decet: et
a suo presbytero quem contempsit, per pœnitentiam vindicetur: et
monachus inconsulto abbate vagulus debet vindicari.
_Finiunt synodi instituta._