Patricius dicit: Satius est nobis negligentes præmonere, ne delicta
abundent, quam culpare quæ sunt facta. Salomon: _Melius est arguere
quam irasci_ (_Eccli_. XX, 1).
Patricius ait: Non oportet judices Ecclesiæ habere timorem hominum,
sed timorem Dei; quia _Timor Dei principium sapientiæ est_ (_Psal_.
CX, 10).
Non oportet judices Ecclesiæ Dei habere sapientiam hujus mundi; quia
_sapientia hujus mundi stultitia est apud Deum_ (_I Cor_. III, 19);
sed sapientiam Dei habere.
Non oportet judices Ecclesiæ munera suscipere: _quia munera excæcant
oculos sapientium, et mutant verba justorum_ (_Deut_. XVI, 19).
Non oportet judices Ecclesiæ habere personam in judicio: quia _Non est
acceptio personarum apud Deum_ (_Rom_. II, 11).
Non oportet judices Ecclesiæ cautelam sæcularem habere, sed exempla
divina: quia non oportet servum Dei cautum esse vel astutum.
Non oportet judices Ecclesiæ tam veloces esse in judicio, donec sciant
quam verum fiat quod scriptum est: _Noli judex esse cito_ (_Prov_.
XXV, 8).
Non oportet judices Ecclesiæ volubiles esse.
Non oportet judices Ecclesiaæ mendacium dicere; quia magnum crimen est
mendacium. Sed oportet judices Ecclesiæ rectum judicium judicare; quia
in quocunque judicio judicaverint, judicabitur de eis.
Patricius (_ait_): Exempla majorum perquire, ubi nihil fallaciæ
invenies.
Patricius ait: Judices qui non recte judicant judicia Ecclesiæ, non
judices, sed falsatores sunt.