Getrouwigheyt, ſtantvaſtigheyt, vergeldinghe ende danckbaerheydt.
In het Iaer 1640. namen de Turckſe Zee-Roovers op den Oceaen in een
Schip ettelijcke Nederlantſe Slaven, onder de welcke was een Capiteyn,
die een Lackay hadde, die wy alhier Morin ſullen noemen, aen de welcke
de Nederlanders recommandeerden voor aleer ſy in Handen vande Turcken
vielen, dat hy niet ſoude ſeggen, wie ſy waren, ende indien hy daer in
ſecreet was, datſe hem ſouden afloſſen. De nieuwe Slaven wierden tot
Argiers ghebracht, ende volgens de gewoonte verkoft ende dien volgende
waren de Meeſter ende de Knecht in gelijcke qualiteyt, reſpect ende
Rijckdom. Ende alſoo het eenigſte Wit van de Turcken is de gierigheydt,
hadde de Capiteyn wanneerſe noch in het Schip waren, Morin vijftig
ſlagen met een ſtock op zijn Buyck doen geven, om te weten de naem ende
de qualiteyt van ſijn Meeſter ende van zijn compagnons. Morin ſeyde dat
hy de naem van ſijn Meeſter niet en wiſt, noch oock van de andere,
alleen dat ſijn Meeſter ende zijn compagnons malkander noemden
Monſieur. Deſe ſtantvaſtigheydt was ſijn Meeſter ende aen de
Nederlandtſe Cameraets die op het Schip genomen waren ſeer aengenaem,
onder de welcke eenen was die wy Tiberius ſullen noemen, vviens Ouders
Rijck vvaren, die aen Morin ſeyde, blijft getrouvv ende ſtantvaſtig,
ende ſoo haeſt als ick in vryheyt ſal ſijn, ſal ick u afloſſen: Een
vveynig tijdt daer na verkreeg Tiberius zijn vryheydt, neffens een van
zijn compagnons, ende vvanneer hy in zijn Vaderlandt gekomen vvas,
verhaelde hy zijne Ouders de volſtandigheydt ende getrouvvigheydt van
Morin: De Ouders van Tiberius oordeelden dat de belofte van Morin te
verloſſen behoorde gehouden te vvorden: Ende derhalven bevvogen zijnde
door de ſtantvaſtigheydt ende getrouvvigheydt van deſe ſlaef, gavenſe
eenige Coopluyden van Livorne ordre datmen hem ſoude verloſſen, ende
datmen hem met de eerſte ſchepen na Engelandt ofte Hollandt ſoude
ſenden. Morin vvierde door de Ioden af-gekocht, ende gelevert in Handen
vande voorſz Coopluyden van Livorne, de vvelcken volgens haer ordre
Morin vvilden in een Hollandts ſchip vvech ſenden, maer Morin vvilde
geenſints daer toe verſtaen, ende vvilde niet ſcheep gaen, gevende voor
reden dat hy liever wilde ſterven in een Chriſten Landt, als ſich noch
eens te ſtellen in perijckel van een Slaef van de Turcken te ſijn: Waer
over de Coopluyden goet vonden Morin te laten gaen in compagnie van
eenige Hollanders, die tot Livorne af-gekocht waren, ende die te Lande
na Nederlandt gingen. Morin komende in Nederlandt vonde een van de
Compagnons van Tiberius genaemt Carel, die deſe ſaecke hadde helpen
uyt-voeren: Morin hem ſiende op de volle ſtraet, wierp ſich ſelfs heel
plat op de Aerde, hem kuſſende de Voeten. Carel was beſchaemt, want
alle het Volck vergaderde rontsom hem om de ceremonien te ſien: Morin
ſeyde hem: Waer is Tiberius? Carel antwoorde hem, rijſt op, ende ick
ſal u in ſijn Huys brengen. Morin rijſt op, ende gaet met Carel: Soo
haeſt als hy in het geſicht van Tiberius quam, deſen getrouwen, deſen
erkennende, ende deſen onnooſele, trock uyt ſijn Dye-ſack ſes aſpren
Turcks Gelt, ende een Vier-ſlag: Ende ſeyde hem met een compliment op
ſijn maniere, Monſieur, gy hebt my af-gekocht, ende tot vergeldinge
geve ick alles wat ick inde Werelt hebbe, ende ick ſal alle mijn leven
lang voor u bidden. Dit complement geſchiede met ſoodanigen
oprechtigheydt dat de aenſienders, onder de welcke ick mede was, ſeer
wel te vreden waren te ſien de erkenteniſſe ende de getrouwigheydt van
Morin: Waer over Tiberius ſich op nieuws verobligeert vindende, dede
Morin Kleederen ende Linnen gheven, ende ſtelde hem in ſtaet om een
eerlijck Man te dienen.