Van een Franſman die Turcks wilde worden ende een Chriſten moeſt
blijven tegen ſijn danck.
Sekere Slaef van Alli Pegelin, ſijnde een Franſman, hadde eenighe
reyſen op de Galeyen geroeyt. Deſen arbeydt hem niet behagende vraeghde
hy permiſſie aen Pegelin, om ſijn Chriſten Geloof te verſaecken, ende
worden Turcks: Het welcke Pegelin hem gants af-ſloegh, om dat de
Gerenegeerde Slaven veel minder weerdig ſijn als wanneerſe Chriſtenen
ſijn: De reden daer van is, omdat de Turcken haer niet en dienen van
Gerenegeerde Roeyers, maer van Chriſtenen. Deſen Franſman wierde beſpot
van ſijn Cameraets die Chriſtenen waren, ende om ſich te bevryden van
niet beſpot te worden, als mede om ſijn Patroon te forceren ſijn Geloof
te doen verſaecken, addreſſeerde hy ſich aen eenige Gerenegeerde
Franſen, ende eyſchte van haer een Turcks kleedt. Hy kleede ſich op
ſijn Turcks, hy liet ſich op ſijn Turcks ſcheren, ende noemde ſich
ſelven Moſtafa. Aldus toegeſtelt ſijnde gaet hy buyten de Stadt op een
playſier-Huys van mijn Patroon, die genen welcke het Huys bewaerden,
kenden hem ſeer wel, ende meenden dat hy ſijn Gheloof verſaeckt hadde
met conſent van ſijn Patroon. Wanneer den looſen Pegelin verſtont dat
den Franſman in ſijn Hof was, reede hy te peerde na die plaets toe,
alwaer hy gekomen ſijnde, begon te roepen, Ian, ’t welck de Naem vande
Fransman was: Ian preſenteerde ſich voor Pegelin, reſolutelijck
antwoordende mijn Naem is Moſtafa, ende niet Ian. Alli Pegelin hem in
die equipagie ſiende, riep vier Slaven, die den Franſman op de Aerde
leyden, de Handen ende voeten kruys gewijs, ende gaven hem ſoo veel
ſlagen met ſtocken, dat hy hem dede uyt-roepen, mijn naem is Ian, ende
niet Moſtafa: Ick ben een Chriſten ende gheen Turck, ende ick ſal mijne
Chriſten klederen wederom aen doen: Het welcke hy ſoo wel dede dat
Pegelin mochte ſeggen dat hy een Chriſten met Stock-ſlaghen wederom in
het Chriſtendom gheſtelt hadde.