Susis autem in qua civitate est regnum Persarum, fonticulus est ex

quo qui biberint amittunt dentes. item in eo est scriptum epigramma

quo significant hanc sententiam, egregiam esse aquam ad lavandum, sed

ea si bibatur excutere e radicibus dentes. et huius epigrammatos sunt

versus graece ὕδατα κρανάεντα βλέπειϲ, ξένε, τῶν ἄπο χερϲὶν λουτρὰ μὲν

ἀνθρώποι<ϲ ἀβλαβῆ ἔϲτιν ἔχειν·> ἢν δὲ βάλῃϲ κοίληϲ ποτὶ νηδύοϲ ἀγλαὸν

ὕδωρ <ἄκρα μόνον δολιχοῦ χείλεοϲ ἁψάμενοϲ,> αὐτῆμαρ πριϲτῆρεϲ ἐ<πὶ

χθονὶ δαιτὸϲ ὀδόντεϲ> πίπτουϲιν, γενύων ὀρφανὰ θέντεϲ ἕδη.

Sunt etiam nonnullis locis fontium proprietates quae procreant qui ibi

nascuntur egregiis vocibus ad cantandum, uti Tarso Magnesiae aliis

eiusmodi regionibus. etiamque Zama est civitas Afrorum cuius moenia

rex Iuba duplici muro saepsit ibique regiam domum sibi constituit.

ab ea milia passuum XX est oppidum Ismuc, cuius agrorum regiones

incredibili finitae sunt terminatione. cum esset enim Africa parens

et nutrix ferarum bestiarum maxime serpentium, in eius agris oppidi

nulla nascitur et si quando adlata ibi ponatur statim moritur, neque id

solum, sed etiam terra ex his locis si alio translata fuerit, et ibi.

id genus terrae etiam Balearibus dicitur esse. sed aliam mirabiliorem

virtutem ea habet terra, quam ego sic accepi.

Gaius Iulius Masinissae filius, cuius erant totius oppidi agrorum

possessiones, cum patre Caesari militavit. is hospitio meo est usus.

ita cotidiano convictu necesse fuerat de philologia disputare. interim

cum esset inter nos de aquae potestate et eius virtutibus sermo,

exposuit esse in ea terra eiusmodi fontes ut qui ibi procrearentur

voces ad cantandum egregias haberent, ideoque semper transmarinos

catulastros emere formosos et puellas maturas eosque coniungere, ut qui

nascerentur ex his non solum voce egregia sed etiam forma essent non

invenusta.

Cum haec tanta varietas sit disparibus rebus natura distributa,

quod humanum corpus est ex aliqua parte terrenum, in eo autem multa

genera sunt umorum, uti sanguinis lactis sudoris urinae lacrimarum,

ergo si in parva particula terreni tanta discrepantia invenitur

saporum, non est mirandum si etiam in magnitudine terrae innumerabiles

sucorum reperientur varietates, per quarum venas aquae vis percurrens

tincta pervenit ad fontium egressus, et ita ex eo dispares variique

perficiuntur in propriis generibus fontes propter locorum discrepantiam

et regionum qualitates terrarumque dissimiles proprietates.

ex his autem rebus sunt nonnulla quae ego per me perspexi, cetera in

libris graecis scripta inveni, quorum scriptorum hi sunt auctores

Theophrastus Timaeus Posidonius Hegesias Herodotus Aristides

Metrodorus, qui magna vigilantia et infinito studio locorum

proprietates, aquarum virtutes, ab inclinatione caelique regionum

qualitates ita esse distributas scriptis dedicaverunt. quorum secutus

ingressus in hoc libro perscripsi quae satis esse putavi de aquae

varietatibus, quo facilius ex his praescriptionibus eligant homines

aquae fontes, e quibus ad usum salientes possint ad civitates

municipiaque perducere.

nulla enim ex omnibus rebus tantas habere videtur ad usum necessitates

quantas aqua, ideo quod omnium animalium natura si frumenti fructu

privata fuerit arbustive aut carne aut piscatu aut etiam qualibet ex

his, reliquis rebus escarum utendo poterit tueri vitam, sine aqua vero

nec corpus animalium nec ulla cibi virtus potest nasci nec tueri nec

parari. quare magna diligentia industriaque quaerendi sunt et eligendi

fontes ad humanae vitae salubritatem.

Expertiones autem et probationes eorum sic sunt providendae. si erunt

profluentes et aperti, antequam duci incipiantur, aspiciantur animoque

advertantur qua membratura sint qui circa eos fontes habitant homines,

et si erunt corporibus valentibus, coloribus nitidis, cruribus non

vitiosis, non lippis oculis, erunt probatissimi. item si fons novus

fossus fuerit et in vas corinthium sive alterius generis quod erit ex

aere bono ea aqua sparsa maculam non fecerit, optima est. itemque in

aeneo si ea aqua defervefacta et postea requieta et defusa fuerit neque

in eius aenei fundo harena aut limus invenietur, ea aqua erit item

probata.

item si legumina in vas cum ea aqua coniecta ad ignem posita celeriter

percocta fuerint, indicabunt aquam esse bonam et salubrem. non minus

etiam ipsa aqua quae erit in fonte si fuerit limpida et perlucida,

quoque pervenerit aut profluxerit muscus non nascetur neque iuncus,

neque inquinatus ab aliquo inquinamento is locus fuerit sed puram

habuerit speciem, innuitur his signis esse tenuis et in summa

salubritate.

Nunc de perductionibus ad habitationes moeniaque ut fieri oporteat

explicabo. cuius ratio est prima perlibratio. libratur autem dioptris

aut libris aquariis aut chorobate, sed diligentius efficitur per

chorobaten, quod dioptrae libraeque fallunt. chorobates autem est

regula longa circiter pedum viginti. ea habet ancones in capitibus

extremis aequali modo perfectos inque regulae capitibus ad normam

coagmentatos, et inter regulam et ancones a cardinibus compacta

transversaria, quae habent lineas ad perpendiculum recte descriptas

pendentiaque ex regula perpendicula in singulis partibus singula,

quae, cum regula est conlocata eaque tangent aeque ac pariter lineas

descriptionis, indicant libratam conlocationem.

sin autem ventus interpellaverit et motionibus lineae non potuerint

certam significationem facere, tunc habeat in superiore parte canalem

longum pedes V latum digitum altum sesquidigitum eoque aqua infundatur,

et si aequaliter aqua canalis summa labra tanget, scietur esse

libratum. item eo chorobate cum perlibratum ita fuerit, scietur quantum

habuerit fastigii.

fortasse qui Archimedis libros legit dicet non posse fieri veram

ex aqua librationem, quod ei placet aquam non esse libratam sed

sphaeroides habere schema et ibi habere centrum quo loci habet orbis

terrarum. hoc autem, sive plana est aqua seu sphaeroides, necesse est,

ad extrema capita dextra ac sinistra cum librata regula erit pariter

sustinere regulam aquam, sin autem proclinata erit ex una parte, qua

erit altior non habere regulae canalem in summis labris aquam. necesse

est enim quocumque aqua sit infusa in medio inflationem curvaturamque

habere, sed capita dextra ac sinistra inter se librata esse. exemplar

autem chorobatae erit in extremo volumine descriptum. et si erit

fastigium magnum, facilior erit decursus aquae. sin autem intervalla

erunt lacunosa, substructionibus erit succurrendum.

Ductus autem aquae fiunt generibus tribus, rivis per canales

structiles, aut fistulis plumbeis, seu tubulis fictilibus. quorum

hae sunt rationes. si canalibus, ut structura fiat quam solidissima

solumque rivi libramenta habeat fastigata ne minus in centenos pedes

sicilico, eaeque structurae confornicentur ut minime sol aquam tangat.

cumque venerit ad moenia, efficiatur castellum et castello coniunctum

ad recipiendam aquam triplex inmissarium, conlocenturque in castello

tres fistulae aequaliter divisae intra receptacula coniuncta, uti cum

abundaverit ab extremis, in medium receptaculum redundet.

item e medio ponentur fistulae in omnes lacus et salientes, ex altero

in balineas ut vectigal quotannis populo praestent, exque tertio in

domos privatas ne desit in publico. non enim poterunt avertere, cum

habuerint a capitibus proprias ductiones. haec autem quare divisa

constituerim, eae sunt causae et uti qui privatim ducent in domos

vectigalibus tueantur per publicanos aquarum ductus.

sin autem medii montes erunt inter moenia et caput fontis, sic erit

faciendum uti specus fodiantur sub terra librenturque ad fastigium quod

supra scriptum est, et si tofus erit aut saxum, in suo sibi canalis

excidatur, sin autem terrenum aut harenosum erit solum, parietes cum

camara in specu struantur et ita perducatur, puteique ita sint facti

uti inter binos sint actus.

Sin autem fistulis plumbeis ducetur, primum castellum ad caput

struatur, deinde ad copiam aquae lumen fistularum constituatur, eaeque

fistulae e castello conlocentur ad castellum quod erit in moenibus.

fistulae ne minus longae pedum denum fundantur. quae si centenariae

erunt, pondus habeant in singulas pondo MCC, si octogenariae

pondo DCCCCLX, si quinquagenariae pondo DC, quadragenariae pondo

CCCCLXXX, tricenariae pondo CCCLX, vicenariae pondo CCXL, quinum

denum pondo CLXXX, denum pondo CXX, octonum pondo C, quinariae pondo

LX. e latitudine autem lamnarum, quot digitos habuerint, antequam

in rotundationem flectantur, magnitudinum ita nomina concipiunt

fistulae. namque quae lamna fuerit digitorum quinquaginta, cum fistula

perficietur ex ea lamna, vocabitur quinquagenaria similiterque reliquae.

ea autem ductio quae per fistulas plumbeas est futura hanc habebit

expeditionem. quodsi caput habeat libramenta ad moenia, montesque medii

non fuerint altiores ut possint interpellare sed intervalla, necesse

est substruere ad libramenta quemadmodum in rivis et canalibus. sin

autem non longa erit circumitio, circumductionibus, sin autem valles

erunt perpetuae, in declinato loco cursus dirigentur. cum venerit ad

imum, non alte substruitur, ut sit libramentum quam longissimum. hoc

autem erit venter quod Graeci appellant κοιλιαν. deinde cum venerit

adversus clivum, ex longo spatio ventris leniter tumescit ut exprimatur

in altitudinem summi clivi.

quodsi non venter in vallibus factus fuerit nec substructum ad libram

factum sed geniculus erit, erumpet et dissolvet fistularum commissuras.

etiam in ventre colliviaria sunt facienda, per quae vis spiritus

relaxetur. ita per fistulas plumbeas aquam qui ducent, his rationibus

bellissime poterunt efficere, quod et decursus et circumductiones

et ventres et expressus hac ratione possunt fieri, cum habebunt a

capitibus ad moenia fastigii libramenta.

item inter actus ducenos non est inutile castella conlocari, ut si

quando vitium aliqui locus fecerit, non totum omneque opus contundatur

et in quibus locis sit factum facilius inveniatur, sed ea castella

neque in decursu neque in ventris planitia neque in expressionibus

neque omnino in vallibus sed in perpetua aequalitate.

Sin autem minore sumptu voluerimus, sic est faciendum. tubuli crasso

corio ne minus duorum digitorum fiant, sed ita hi tubuli ex una

parte sint lingulati, ut alius in alium inire convenireque possint.

coagmenta autem eorum calce viva ex oleo subacta sunt inlinienda,

et in declinationibus libramenti ventris lapis est ex saxo rubro in

ipso geniculo conlocandus isque perterebratus, uti ex decursu tubulus

novissimus in lapide coagmentetur et primus etiam librati ventris, ad

eundem modum adversus clivum et novissimus librati ventris in cavo saxi

rubri haereat et primus expressionis ad eundem modum coagmentetur.

ita librata planitia tubulorum ad decursus et expressiones non

extolletur. namque vehemens spiritus in aquae ductione solet nasci,

ita ut etiam saxa perrumpat, nisi primum leniter et parce a capite

aqua inmittatur et in geniculis aut versuris alligationibus aut

pondere saburra contineatur. reliqua omnia uti fistulis plumbeis

ita sunt conlocanda. item cum primo aqua a capite inmittitur, ante

favilla inmittetur, uti coagmenta si qua sunt non satis oblita favilla

oblinantur.

habent autem tubulorum ductiones ea commoda. primum in opere quod si

quod vitium factum fuerit, quilibet id potest reficere. etiamque multo

salubrior est ex tubulis aqua quam per fistulas, quod plumbum videtur

esse ideo vitiosum quod ex eo cerussa nascitur, haec autem dicitur esse

nocens corporibus humanis. itaque quod ex eo procreatur <si> id est

vitiosum, non est dubium quin ipsum quoque non sit salubre.

exemplar autem ab artificibus plumbariis possumus accipere, quod

palloribus occupatos habent corporis colores. namque cum fundendo

plumbum flatur, vapor ex eo insidens corporis artus et in diem exurens

eripit ex membris eorum sanguinis virtutes. itaque minime fistulis

plumbeis aqua duci videtur, si volumus eam habere salubrem. saporemque

meliorem ex tubulis esse cotidianus potest indicare victus, quod omnes

structas cum habeant vasorum argenteorum mensas, tamen propter saporis

integritatem fictilibus utuntur.

Sin autem fontes <non sunt> unde ductiones aquarum faciamus, necesse

est puteos fodere. in puteorum autem fossionibus non est contemnenda

ratio, sed acuminibus sollertiaque magna naturales rerum rationes

considerandae, quod habet multa variaque terra in se genera. est enim

uti reliquae res ex quattuor principiis composita. et primum est ipsa

terrena habetque ex umore aquae fontes, item calores unde etiam sulphur

alumen bitumen nascitur, aerisque spiritus inmanes, qui cum graves per

intervenia fistulosa terrae perveniunt ad fossionem puteorum et ibi

homines offendunt fodientes vi naturali vaporis obturant eorum naribus

spiritus animales, uti qui non celerius inde effugiunt ibi interemantur.

hoc autem quibus rationibus caveatur sic erit faciendum. lucerna

accensa demittatur, quae si permanserit ardens sine periculo

descendetur. sin autem eripietur lumen a vi vaporis, tunc secundum

puteum dextra ac sinistra defodiantur aestuaria. ita quemadmodum per

nares spiritus ex aestuariis dissipabuntur. cum haec sic explicata

fuerint et ad aquam erit perventum, tunc saepiatur astructura ne

obturetur vena.

sin autem loca dura erunt aut nimium venae penitus fuerint, tunc

signinis operibus ex tectis aut superioribus locis excipiendae sunt

copiae. in signinis autem operibus haec sunt facienda. uti harena

primum purissima asperrimaque paretur, caementum de silice frangatur ne

gravius quam librarium, calce quam vehementissima mortario mixta ita ut

quinque partes harenae ad duas respondeant. eorum fossa ad libramentum

altitudinis quod est futurum calcetur vectibus ligneis ferratis.

parietibus calcatis in medio quod erit terrenum exinaniatur ad

libramentum infimum parietum. hoc exaequato solum calcetur ad

crassitudinem quae constituta fuerit. ea autem si duplicia aut

triplicia facta fuerint uti percolationibus transmutari possit, multo

salubriorem et suaviorem aquae usum efficient. limus enim cum habuerit

quo subsidat, limpidior fiet et sine odoribus conservabit saporem,

si non, salem addi necesse erit et extenuari. Quae potui de aquae

virtute et varietate quasque habeat utilitates quibusque rationibus

ducatur et probetur in hoc volumine posui, de gnomonicis vero rebus et

horologiorum rationibus insequenti perscribam.

LIBER NONUS.

Nobilibus athletis qui Olympia Pythia Isthmia Nemea vicissent,

Graecorum maiores ita magnos honores constituerunt uti non modo in

conventu stantes cum palma et corona ferant laudes, sed etiam cum

revertantur in suas civitates cum victoria triumphantes quadrigis

in moenia et in patrias invehantur e reque publica perpetua vita

constitutis vectigalibus fruantur. cum ergo id animadvertam, admiror

quid ita non scriptoribus eidem honores etiamque maiores sint tributi,

qui infinitas utilitates aevo perpetuo omnibus gentibus praestant.

id enim magis erat institui dignum, quod athletae sua corpora

exercitationibus efficiunt fortiora, scriptores non solum suos sensus

sed etiam omnium, <cum> libris ad discendum et animos exacuendos

praeparant praecepta.

quid enim Milo Crotoniates quod fuit invictus prodest hominibus aut

ceteri qui eo genere fuerunt victores, nisi quod dum vixerunt ipsi

inter suos cives habuerunt nobilitatem. Pythagorae vero praecepta

Democriti Platonis Aristotelis ceterorumque sapientium cotidiana

perpetuis industriis culta non solum suis civibus sed etiam omnibus

gentibus recentes et floridos edunt fructus. e quibus qui a teneris

aetatibus doctrinarum abundantia satiantur, optimos habentes sapientiae

sensus instituunt civitatibus humanitatis mores aequa iura leges,

quibus absentibus nulla potest esse civitas incolumis.

cum ergo tanta munera ab scriptorum prudentia privatim publiceque

fuerint hominibus praeparata, non solum arbitror palmas et coronas

his tribui oportere sed etiam decerni triumphos et inter deorum sedes

eos dedicandos iudicari. Eorum autem cogitata utiliter hominibus ad

vitam explicandum e pluribus singula paucorum uti exempla ponam,

quae recognoscentes necessario his tribui honores oportere homines

confitebuntur.

et primum Platonis e multis ratiocinationibus utilissimis unam

quemadmodum ab eo explicata sit ponam. locus aut ager paribus lateribus

si erit quadratus eumque oportuerit duplicari, quod opus fuerit genere

numeri quod multiplicationibus non invenitur, ex descriptionibus

linearum emendatis reperitur. est autem eius rei haec demonstratio.

quadratus locus qui erit longus et latus pedes denos efficit areae

pedes C. si ergo opus fuerit eum duplicare et pedum CC item e paribus

lateribus facere, quaerendum erit quam magnum latus eius quadrati fiat

ut ex eo CC pedes duplicationibus areae respondeant. id autem numero

nemo potest invenire. namque si XIIII constituentur, erunt multiplicati

pedes CXCVI, si XV, pedes CCXXV.

ergo quoniam id non explicatur numero, in eo quadrato longo et lato

pedes X quod fuerit, linea ab angulo ad angulum diagonios perducatur,

uti dividantur duo trigona aequa magnitudine, singula areae pedum

quinquagenum, ad eiusque lineae diagonalis longitudinem locus quadratus

paribus lateribus describatur. ita quam magna duo trigona in minore

quadrato quinquagenum pedum linea diagonio fuerint designata, eadem

magnitudine et eodem pedum numero quattuor in maiore erunt effecta.

hac ratione duplicatio grammicis rationibus ab Platone, uti schema

subscriptum erit in ima pagina, explicata est.

Item Pythagoras normam sine artificis fabricationibus inventam

ostendit, et quod magno labore fabri normam facientes vix ad verum

perducere possunt, id rationibus et methodis emendatum ex eius

praeceptis explicatur. namque si sumantur regulae tres e quibus

una sit pedes III altera pedes IIII tertia pedes V, eaeque regulae

inter se compositae tangant alia aliam suis cacuminibus extremis

schema habentes trigoni, deformabunt normam emendatam. ad eas autem

regularum singularum longitudines si singula quadrata paribus lateribus

describantur, quod erit trium latus, areae habebit pedes VIIII, quod

IIII, XVI, quod V erit, XXV.

ita quantum areae pedum numerum duo quadrata ex tribus pedibus

longitudinis laterum et quattuor efficiunt, aeque tantum numerum

reddidit unum ex quinque descriptum. id Pythagoras cum invenisset,

non dubitans a Musis se in ea inventione monitum, maximas gratias

agens hostias dicitur his immolavisse. ea autem ratio quemadmodum in

multis rebus et mensuris est utilis, etiam in aedificiis scalarum

aedificationibus uti temperatas habeant graduum librationes est

expedita.

si enim altitudo contignationis ab summa coaxatione ad imum libramentum

divisa fuerit in partes tres, erit earam quinque in scalis scaporum

iusta longitudine inclinatio, <uti> quam magnae fuerint inter

contignationem et imum libramentum altitudinis partes tres, quattuor a

perpendiculo recedant et ibi conlocentur inferiores calces scaporum.

ita si erunt, temperatae et graduum et ipsarum scalarum erunt

conlocationes. item eius rei erit subscripta forma.

Archimedis vero cum multa miranda inventa et varia fuerint, ex omnibus

etiam infinita sollertia id quod exponam videtur esse expressum.

nimirum Hiero Syracusis auctus regia potestate, rebus bene gestis cum

auream coronam votivam diis inmortalibus in quodam fano constituisset

ponendam, manupretio locavit faciendam et aurum ad sacoma adpendit

redemptori. is ad tempus opus manu factum subtiliter regi adprobavit et

ad sacoma pondus coronae visus est praestitisse.

posteaquam indicium est factum dempto auro tantundem argenti in id

coronarium opus admixtum esse, indignatus Hiero se contemptum esse

neque inveniens qua ratione id furtum deprehenderet, rogavit Archimeden

uti insumeret sibi de eo cogitationem. tunc is cum haberet eius rei

curam, casu venit in balineum ibique cum in solium descenderet,

animadvertit quantum corporis sui in eo insideret tantum aquae extra

solium effluere. idque cum eius rei rationem explicationis ostendisset,

non est moratus sed exsiluit gaudio motus de solio et nudus vadens

domum versus significabat clara voce invenisse quod quaereret. nam

currens identidem graece clamabat ευρηκα ευρηκα.

tum vero ex eo inventionis ingressu duas fecisse dicitur massas aequo

pondere quo etiam fuerat corona, unam ex auro et alteram ex argento.

cum ita fecisset, vas amplum ad summa labra implevit aqua, in quo

demisit argenteam massam. cuius quanta magnitudo in vase depressa est,

tantum aquae effluxit. ita exempta massa quanto minus factum fuerat

refudit sextario mensus, ut eodem modo quo prius fuerat ad labra

aequaretur. ita ex eo invenit quantum pondus argenti ad certam aquae

mensuram responderet.

cum id expertus esset, tum auream massam similiter pleno vase demisit

et ea exempta eadem ratione mensura addita invenit deesse aquae non

tantum sed minus, quanto minus magno corpore eodem pondere auri massa

esset quam argenti. postea vero repleto vase in eadem aqua ipsa corona

demissa invenit plus aquae defluxisse in coronam quam in auream eodem

pondere massam, et ita ex eo quod defuerit plus aquae in corona quam in

massa, ratiocinatus deprehendit argenti in auro mixtionem et manifestum

furtum redemptoris.

Transferatur mens ad Archytae Tarentini et Eratosthenis Cyrenaei

cogitata. hi enim multa et grata a mathematicis rebus hominibus

invenerunt, itaque cum in ceteris inventionibus fuerint grati, in

eius rei cogitationibus maxime sunt suspecti. alius enim alia ratione

explicaverunt quod Delo imperaverat responsis Apollo, uti arae eius

quantum haberent pedum quadratorum id duplicaretur et ita fore ut i qui

essent in ea insula tunc religione liberarentur.

itaque Archytas hemicylindrorum descriptionibus, Eratosthenes

organica mesolabi ratione idem explicaverunt. cum haec sint tam

magnis doctrinarum iucunditatibus animadversa et cogamur naturaliter

inventionibus singularum rerum considerantes effectus moveri, multas

res attendens admiror etiam Democriti de rerum natura volumina et eius

commentarium quod inscribitur χειροκμητων, in quo etiam utebatur anulo

ut signaret cera molli quae esset expertus.

Ergo eorum virorum cogitata non solum ad mores corrigendos sed etiam

ad omnium utilitatem perpetuo sunt praeparata. athletarum autem

nobilitates brevi spatio cum suis corporibus senescunt. itaque neque

cum maxime sunt florentes neque posteritati hi, quemadmodum sapientium

cogitata homimum vitae, prodesse possunt.

cum vero neque moribus neque institutis scriptorum praestantibus

tribuantur honores, ipsae per se mentes aeris altiora prospicientes

memoriarum gradibus ad caelum elatae, aevi inmortalitate non modo

sententias sed etiam figuras eorum posteris cogunt esse notas. itaque

qui litterarum iucunditatibus intinctas habent mentes non possunt non

in suis pectoribus dedicatum habere sicuti deorum sic Ennii poetae

simulacrum. Accii autem carminibus qui studiose delectantur non

modo verborum virtutes sed etiam figuram eius videntur secum habere

praesentem.

item plures post nostram memoriam nascentes cum Lucretio videbuntur

velut coram de rerum natura disputare, de arte vero rhetorica cum

Cicerone, multi posterorum cum Varrone conferent sermonem de lingua

latina, non minus etiam plures philologi cum Graecorum sapientibus

multa deliberantes secretos cum his videbuntur habere sermones, et ad

summam sapientium scriptorum sententiae corporibus absentibus vetustate

florentes cum insunt inter consilia et disputationes, maiores habent

quam praesentium sunt auctoritates omnes.

Vitruvii De architectura libri decem · 第 45 / 51 段