ex eo etiam qui sacerdotia gerunt moribus Aegyptiorum, ostendunt omnes

res e liquoris potestate consistere. itaque cum hydria aqua ad templum

aedemque casta religione refertur, tunc in terra procumbentes manibus

ad caelum sublatis inventionis gratias agunt divinae benignitati. Cum

ergo et a physicis et philosophis et ab sacerdotibus iudicetur ex

potestate aquae omnes res constare, putavi quoniam in prioribus septem

voluminibus rationes aedificiorum sunt expositae, in hoc oportere de

inventionibus aquae quasque habeat in locorum proprietatibus virtutes

quibusque rationibus ducatur et quemadmodum ante probetur scribere.

est enim maxime necessaria et ad vitam et ad delectationes et ad usum

cotidianum.

Ea autem erit facilior, si erunt fontes aperti et fluentes. sin autem

non profluent, quaerenda sub terra sunt capita et colligenda. quae

sic erunt experienda uti procumbatur in dentes antequam sol exortus

fuerit, in locis quibus erit quaerendum, et in terra mento conlocato et

fulto prospiciantur eae regiones. sic enim non errabit excelsius quam

oporteat visus, cum erit inmotum mentum, sed libratam altitudinem in

regionibus certa finitione designabit. tunc in quibus locis videbuntur

umores concrispantes et in aera surgentes, ibi fodiatur. non enim in

sicco loco hoc potest signum fieri.

Item animadvertendum est quaerentibus aquam quo genere sint loca.

certa enim sunt in quibus nascitur. in creta tenuis et exilis et non

alta est copia. ea erit non optimo sapore. item sabulone soluto tenuis

sed inferioris loci invenietur. ea erit limosa et insuavis. terra

autem nigra sudores et stillae exiles inveniuntur, quae ex hibernis

tempestatibus collectae in spissis et solidis locis subsidunt. haec

habent optimum saporem. glarea vero mediocres et non certae venae

reperiuntur. hae quoque sunt egregia suavitate. item sabulone masculo

harenaque carbunculo certiores et stabiliores sunt copiae, eaeque sunt

bono sapore. rubro saxo et copiosae et bonae, si non per intervenia

dilabantur et liquescant. sub radicibus autem montium et in saxis

silicibus uberiores et affluentiores, eaeque frigidiores sunt et

salubriores. campestribus autem fontibus salsae graves tepidae, non

suaves nisi quae ex montibus sub terra submanantes erumpunt in medios

campos ibique arboram umbris contectae praestant montanorum fontium

suavitatem.

signa autem quibus terrarum generibus supra scriptum est ea invenientur

nascentia, tenuis iuncus, salix erratica, alnus, vitex, harundo,

hedera aliaque quae eiusmodi sunt, quae non possunt nasci per se sine

umore. solent autem eadem in lacunis nata esse quae sidentes praeter

reliquum agrum excipiunt ex imbribus et agris per hiemem propterque

capacitatem diutius conservant umorem. quibus non est credendum, sed

quibus regionibus et terris, non lacunis, ea signa nascuntur non sata

sed naturaliter per se procreata, ibi est quaerenda.

in quibus si eae significabuntur inventiones, sic erunt experiundae.

fodiatur quoquoversus locus latus ne minus pedes <tres, altus pedes>

quinque, in eoque conlocetur circiter solis occasum scaphium aereum

aut plumbeum aut pelvis. ex his quod erit paratum, id intrinsecus oleo

unguatur ponaturque inversum, et summa fossura operiatur harundinibus

aut fronde, supra terra obruatur, tum postero die aperiatur, et si in

vase stillae sudoresque erunt, is locus habebit aquam.

item si vas ex creta factum non coctum in ea fossione eadem ratione

opertum positum fuerit, si is locus aquam habuerit, cum apertum

fuerit, vas umidum erit et iam dissolvetur ab umore. vellusque lanae

si conlocatum erit in ea fossura, insequenti autem die de eo aqua

expressa erit, significabit eum locum habere copiam. non minus si

lucerna concinnata oleique plena et accensa in eo loco operta fuerit

conlocata et postero die non erit exusta, sed habuerit reliquias olei

et enlychnii ipsaque umida invenietur, indicabit eum locum habere

aquam, ideo quod omnis tepor ad se ducit umores. item in eo loco ignis

factus si fuerit et percalefacta terra et adusta vaporem nebulosum ex

se suscitaverit, is locus habebit aquam.

cum haec ita erunt pertemptata et quae supra scripta sunt signa

inventa, tum deprimendus est puteus in eo loco et si erit caput

aquae inventum, plures circa sunt fodiendi et per specus in unum

locum omnes conducendi. Haec autem maxime in montibus et regionibus

septentrionalibus sunt quaerenda, eo quod in his et suaviora et

salubriora et copiosiora inveniuntur. aversi enim sunt solis cursui,

et in his locis primum crebrae sunt arbores et silvosae ipsique montes

suas habent umbras obstantes et radii solis non directi perveniunt ad

terram nec possunt umores exurere.

intervallaque montium maxime recipiunt imbres et propter silvarum

crebritatem nives ab umbris arborum et montium ibi diutius

conservantur, deinde liquatae per terrae venas percolantur et ita

perveniunt ad infimas montium radices, ex quibus profluentes fontium

erumpunt ructus. campestribus autem locis contrario non possunt habere

copias. nam quaecumque sunt non possunt habere salubritatem, quod solis

vehemens impetus propter nullam obstantiam umbrarum eripit exhauriendo

fervens ex planitie camporum umorem, et si quae sunt aquae apparentes,

ex his quod est levissimum tenuissimumque et subtili salubritate aer

avocans dissipat in impetum caeli quaeque gravissimae duraeque et

insuaves sunt partes, eae in fontibus compestribus relinquuntur.

itaque quae ex imbribus aqua colligitur salubriores habet virtutes,

quod eligitur ex omnibus fontibus levissimis subtilibusque

tenuitatibus, deinde per aeris exercitationem percolata tempestatibus

liquescendo pervenit ad terram. etiamque non crebriter in campis

confluunt imbres sed in montibus aut ad ipsos montes, ideo quod umores

ex terra matutino solis ortu moti cum sunt egressi, in quamcumque

partem caeli sunt proclinati, trudunt aera, deinde cum sunt moti

propter vacuitatem loci post se recipiunt aeris ruentis undas.

aer autem qui ruit trudens quocumque umorem per vim spiritus impetus

et undas crescentes facit ventorum. a ventis autem quocumque feruntur

umores conglobati ex fontibus et fluminibus et paludibus et pelago

cum tepore solis colliguntur et exhauriuntur et ita tolluntur in

altitudinem nubes, deinde tum aeris unda nitentes, cum perventum ad

montes, ab eorum offensa et procellis propter plenitatem et gravitatem

liquescendo disparguntur et ita diffunduntur in terras.

Vaporem autem et nebulas et umores ex terra nasci haec videtur

efficere ratio, quod ea habet in se et calores fervidos et spiritus

inmanes refrigerationesque et aquarum magnam multitudinem. ex eo

cum refrigeratum nocte sol oriens impetu tangit orbem terrae et

ventorum flatus oriuntur per tenebras, ab umidis locis egrediuntur in

altitudinem nubes. aer autem quod a sole percalefactus conversationibus

tollit ex terra umores, licet ex balineis exemplum capere.

nullos enim camarae quae sunt caldariorum supra se possunt habere

fontes, sed caelum quod est ibi ex praefurniis ab ignis vapore

percalefactum corripit ex pavimentis aquam et aufert secum in camararum

curvaturas et sustinet, ideo quod semper vapor calidus in altitudinem

se trudit. et primo non remittit propter brevitatem, simul autem plus

umoris habet congestum, non potest sustinere propter gravitatem, sed

stillat supra lavantium capita. item eadem ratione caelestis aer cum

ab sole percipit calorem, ex omnibus locis hauriendo tollit umores et

congregat ad nubes. ita enim terra fervore tacta eicit umores, ut etiam

corpus hominis ex calore emittit sudores.

indices autem sunt eius rei venti, ex quibus qui a frigidissimis

partibus veniunt procreati septentrio et aquilo extenuatos siccitatibus

in aere flatus spirant, auster vero et reliqui qui a solis cursu

impetum faciunt, sunt umidissimi et semper adportant imbres, quod

percalefacti ab regionibus fervidis adveniunt et omnibus terris

lambentes eripiunt umores et ita eos profundunt ad septentrionales

regiones.

Haec autem sic fieri testimonio possunt esse capita fluminum, quae

orbe terrarum chorographiis picta itemque scripta plurima maximaque

inveniuntur egressa ab septentrione. primumque in India Ganges et Indus

ab Caucaso monte oriuntur, Syria Tigris et Euphrates, Asiae item Ponto

Borysthenes Hypanis Tanais, Colchis Phasis, Gallia Rhodanus, Celtica

Rhenus, citra Alpes Timavus et Padus, Italia Tiberis, Maurusia quam

nostri Mauretaniam appellant ex monte Atlante Dyris, qui ortus ex

septentrionali regione progreditur per occidentem ad lacum Eptagonum

et mutato nomine dicitur Agger, deinde ex lacu Eptabolo sub montes

desertos subterfluens per meridiana loca manat et influit in paludem

quae appellatur circumcingit Meroen, quod est Aethiopum meridianorum

regnum, ab hisque paludibus se circumagens per flumina Astasobam et

Astoboam et alia plura pervenit per montes ad cataractam ab eoque se

praecipitans per septentrionem pervenit inter Elephantida et Syenen

Thebaicosque in Aegyptum campos et ibi Nilus appellatur.

ex Mauretania autem caput Nili profluere ex eo maxime cognoscitur quod

ex altera parte montis Atlantis <sunt> alia capita item profluentia ad

occidentem in Oceanum, ibique nascuntur ichneumones crocodili aliae

similes bestiarum pisciumque naturae praeter hippopotamos.

Ergo cum omnia flumina <amplis> magnitudinibus in orbis terrarum

descriptionibus a septentrione videantur profluere Afrique campi, qui

sunt in meridianis partibus subiecti solis cursui, latentes penitus

habeant umores nec fontes crebros amnesque raros, relinquitur uti multo

meliora inveniantur capita fontium quae ad septentrionem aut aquilonem

spectant, nisi si inciderint in sulphurosum locum aut aluminosum seu

bituminosum. tunc enim permutantur et aut calidae aquae aut frigidae

odore malo et sapore profundunt fontes.

neque enim calidae aquae est ulla proprietas, sed frigida aqua cum

incidit percurrens in ardentem locum effervescit et percalefacta

egreditur per venas extra terram. ideo diutius non potest permanere,

sed brevi spatio fit frigida. namque si naturaliter esset calida,

non refrigeraretur calor eius. sapor autem et odor et color eius non

restituitur, quod intinctus et commixtus est propter naturae raritatem.

Sunt autem etiam nonnulli fontes calidi, ex quibus profluit aqua sapore

optimo, quae in potione ita est suavis uti nec fontalis ab Camenis

nec Marcia saliens desideretur. haec autem ab natura perficiuntur

his rationibus. cum in imo per alumen aut bitumen seu sulphur ignis

excitatur, ardore percandefacit terram quae est supra, a se autem

fervidum emittit in superiora loca vaporem, et ita si qui in is locis

quae sunt supra, fontes dulcis aquae nascuntur, offensi eo vapore

effervescunt inter venas et ita profluunt incorrupto sapore.

sunt etiam odore et sapore non bono frigidi fontes, qui ab inferioribus

locis penitus orti per loca ardentia transeunt et ab eo per longum

spatium terrae percurrentes refrigerati perveniunt supra terram

sapore odore coloreque corrupto, uti in Tiburtina via flumen Albula

et in Ardeatino fontes frigidi eodem odore qui sulphurati dicuntur et

reliquis locis similibus. hi autem cum sunt frigidi, ideo videntur

aspectu fervere quod cum in ardentem locum alte penitus inciderunt,

umore et igni inter se congruentibus, offensa vehementi fragore validos

recipiunt in se spiritus, et ita inflati vi venti coacti bullientes

crebre per fontes egrediuntur. ex his autem qui non sunt aperti sed ab

saxis continentur, per angustas venas vehementia spiritus extruduntur

ad summos grumorum tumulos.

itaque qui putant ea se altitudine qua sunt grumi capita fontium fossa

habere, cum aperiunt fossuras latius decipiuntur. namque uti aeneum vas

non in summis labris plenum sed aquae mensurae suae capacitatis habens

e tribus duas partes operculumque in eo conlocatum, cum ignis vehementi

fervore tangatur percalefieri cogit aquam, ea autem propter naturalem

raritatem in se recipiens fervoris validam inflationem non modo implet

vas sed spiritibus extollens operculum et crescens abundat, sublato

autem operculo emissis inflationibus in aere patenti rursus ad suum

locum residit, ad eundem modum ea capita fontium cum sunt angustiis

compressa, ruunt in summo spiritus aquae bullitus, simul autem sunt

latius aperti, exanimati per raritates liquidae potestatis residunt et

restituuntur in libramenti proprietatem.

Omnis autem aqua calida ideo quidem est medicamentosa quod in pravis

rebus percocta aliam virtutem recipit ad usum. namque sulphurosi fontes

nervorum labores reficiunt percalefaciendo exurendoque caloribus e

corporibus umores vitiosos. aluminosi autem, cum dissoluta membra

corporum paralysi aut tali qua vi morbi receperunt, fovendo per

patentes venas refrigerationem contraria caloris vi reficiunt, et hoc

continenter restituunt antiquam membrorum conversationem. bituminosi

autem interioris corporis vitia potionibus purgando solent mederi.

est autem aquae frigidae genus nitrosum, uti Pinnae Vestinae, Cutiliis,

aliisque locis similibus, quae potionibus depurgat per alvumque

transeundo etiam strumarum minuit tumores. ubi vero auram argentum

ferrum aes plumbum reliquaeque res earum similes fodiuntur, fontes

inveniuntur copiosi, sed hi maxime sunt vitiosi. habent enim, uti aquae

calidae sulphur alumen bitumen eademque per potiones cum in corpus

iniit et per venas permanando nervos attingit et artus, eos durat

inflando. igitur nervi inflatione turgentes e longitudine contrahuntur

et ita aut nervicos aut podagricos efficiunt homines, ideo quod ex

durissimis et spissioribus frigidissimisque rebus intinctas habent

venarum raritates.

aquae autem species est, quae cum habeat non satis perluciditatis,

ex ipsa uti flos natat in summo, colore similis vitri purpurei. haec

maxime consideratur Athenis. ibi enim ex eiusmodi locis et fontibus in

asty et ad portum Piraeeum ductae sunt salientes, e quibus bibit nemo

propter eam causam sed lavationibus et reliquis rebus utuntur, bibunt

autem ex puteis et ita vitant earum vitia. Troezeni non potest id

vitari, quod omnino aliud genus aquae non reperitur nisi quod Cibdeli

habent, itaque in ea civitate aut omnes aut maxima parte sunt pedibus

vitiosi. Cilicia vero civitate Tarso flumen est nomine Cydnos, in quo

podagrici crura macerantes levantur dolore.

Sunt autem et alia multa genera quae habent suas proprietates, ut in

Sicilia flumen est Himeras, quod a fonte cum est progressum dividitur

in duas partes. quae pars profluit contra Etruriam, quod per terrae

dulcem sucum percurrit, est infinita dulcedine, quae altera pars

per eam terram currit unde sal foditur, salsum habet saporem. item

Paraetonio et quod est iter ad Ammonem et Casio ad Aegyptum lacus sunt

palustres, qui ita sunt salsi ut habeant insuper se salem congelatum.

sunt autem et aliis pluribus locis et fontes et flumina et lacus, qui

per salifodinas percurrentes necessario salsi perficiuntur.

alii autem per pingues terrae venas profluentes uncti oleo fontes

erumpunt, uti Solis, quod oppidum est Ciliciae, flumen nomine Liparis,

in quo natantes aut lavantes ab ipsa aqua unguntur. similiter Aethiopia

lacus est qui unctos homines efficit qui in eo nataverint, et India qui

sereno caelo emittit olei magnam multitudinem, item Carthagini fons

in quo natat insuper oleum, odore uti scobis citrea, quo oleo etiam

pecora solent ungui. Zacyntho et circa Dyrrachium et Apolloniam fontes

sunt qui picis magnam multitudinem cum aqua evomunt. Babylone lacus

amplissima magnitudine qui λιμνη αϲφαλτιτιϲ appellatur, habet supra

natans liquidum bitumen, quo bitumine et latere testaceo structum murum

Samiramis circumdedit Babyloni. item Iope in Syria Arabiaque Nomadum

lacus sunt inmani magnitudine qui emittunt bituminis maximas moles,

quas diripiunt qui habitant circa.

id autem non est mirandum. nam crebrae sunt ibi lapidicinae bituminis

duri. cum ergo per bituminosam terram vis erumpit aquae, secum

extrahit, et cum sit egressa extra terram secernitur et ita reicit

ab se bitumen. etiamque est in Cappadocia in itinere quod est inter

Mazaca et Tyana lacus amplus, in quem lacum pars sive harundinis sive

alii generis si demissa fuerit et postero die exempta, ea pars quae

fuerit exempta invenietur lapidea, quae autem pars extra aquam manserit

permanet in sua proprietate.

ad eundem modum Hierapoli Phrygiae effervet aquae calidae multitudo,

e qua circum hortos et vineas fossis ductis inmittitur, haec autem

efficitur post annum crusta lapidea. itaque quotannis dextra ac

sinistra margines ex terra faciundo inducunt eam et efficiunt his

crustis in agris saepta. hoc autem ita videtur naturaliter fieri, quod

in is locis et ea terra quibus nascitur, sucus subest coaguli naturae

similis, deinde cum commixta vis egreditur per fontes extra terram, a

solis et aeris calore cogitur congelari, ut etiam in areis salinarum

videtur.

item sunt ex amaro suco terrae fontes exeuntes vehementer amari, ut in

Ponto est flumen Hypanis. is a capite profluit circiter milia XL sapore

dulcissimo, deinde cum pervenit ad locum qui est ab ostio ad milia CLX,

admiscetur ei fonticulus oppido quam parvulus. is cum in eum influit,

tunc tantam magnitudinem fluminis facit amaram, ideo quod per id genus

terrae et venas unde sandaracam fodiunt ea aqua manando perficitur

amara.

Haec autem dissimilibus saporibus a terrae proprietate perficiuntur,

uti etiam in fructibus videtur. si enim radices arborum aut vitium

aut reliquorum seminum non ex terrae proprietatibus sucum capiendo

ederent fructus, uno genere essent in omnibus locis et regionibus

omnium sapores. sed animadvertimus insula Lesbo vinum protropum,

Maeonia catacecaumeniten, Lydia Tmoliten, Sicilia Mamertinum,

Campania Falernum, inter Terracinam et Fundos Caecubum reliquisque

locis pluribus innumerabili multitudine genera vini virtutesque

procreari. quae non aliter possunt fieri nisi cum terrenus umor suis

proprietatibus saporis in radicibus infusus enutrit materiam, per quam

egrediens ad cacumen profundat proprium loci et generis sui fructus

saporem.

quodsi terra generibus umorum non esset dissimilis et disparata, non

tantum in Syria et Arabia in harundinibus et iuncis herbisque omnibus

essent odores neque arbores turiferae, neque piperis darent bacas nec

murrae glaebulas, nec Cyrenis in ferulis laser nasceretur, sed in omni

terra regionibus eodem genere omnia procrearentur. has autem varietates

regionibus et locis inclinatio mundi <efficit> et solis impetus <qui>

propius aut longius cursum faciendo tales efficit terrae umorisque

qualitates. nec solum in his rebus sed etiam in pecoribus et armentis.

haec non ita dissimiliter efficerentur, nisi proprietates singularum

terrarum <umorum> generibus ad solis potestatem temperarentur.

sunt enim Boeotia flumina Cephisos et Melas, Lucania Crathis, Troia

Xanthus inque agris Clazomeniorum et Erythraeorum et Laodicensium

fontes. ad ea flumina, cum pecora suis temporibus anni parantur ad

conceptionem partus, per id tempus adiguntur cotidie potum, ex eoque

quamvis sint alba procreant aliis locis leucophaea aliis locis pulla

aliis coracino colore. ita proprietas liquoris cum iniit in corpus,

proseminat intinctam sui cuiusque generis qualitatem. igitur quod

in campis Troianis proxime flumen armenta rufa et pecora leucophaea

nascuntur, ideo id flumen Ilienses Xanthum appellavisse dicuntur.

Etiamque inveniuntur aquae genera mortifera, quae per maleficum

sucum terrae percurrentia recipiunt in se vim venenatam, uti fuisse

dicitur Terracinae fons qui vocabatur Neptunius, ex quo qui biberant

inprudentes vita privabantur. quapropter antiqui eum obstruxisse

dicuntur. et Chrobsi Thracia lacus, ex quo non solum qui biberint

moriuntur sed etiam qui laverint. item in Thessalia fons est profluens,

ex quo fonte nec pecus ullum gustat nec bestiarum genus ullum propius

accedit, ad quem fontem proxime est arbor florens purpureo colore.

non minus in Macedonia quo loci sepultus est Euripides, dextra ac

sinistra monumenti advenientes duo rivi concurrunt in unum, e quibus ad

unum accumbentes viatores pransitare solent propter aquae bonitatem,

ad rivum autem qui est ex altera parte monumenti nemo accedit quod

mortiferam aquam dicitur habere. item est in Arcadia Nonacris nominata

terrae regio, quae habet in montibus ex saxo stillantes frigidissimos

umores. haec autem aqua Ϲτυγοϲ υδωρ nominatur, quam neque argenteum

neque aeneum nec ferreum vas potest sustinere, sed dissilit et

dissipatur. conservare autem eam et continere nihil aliud potest nisi

mulina ungula, qua etiam memoratur ab Antipatro in provinciam ubi erat

Alexander per Iollam filium perlata esse et ab eo ea aqua regem esse

necatum.

item Alpibus in Cottii regno est aqua ex qua qui gustant statim

concidunt. agro autem Falisco via Campana in campo Corneto est lucus in

quo fons oritur, ibique avium et lacertarum reliquarumque serpentium

ossa iacentia apparent. Item sunt nonnullae acidae venae fontium, uti

Lyncesto et in Italia Velino, Campania Teano aliisque locis pluribus,

quae hanc habent virtutem uti calculos in vesicis qui nascuntur in

corporibus hominum potionibus discutiant.

fieri autem hoc naturaliter ideo videtur quod acer et acidus sucus

subest in ea terra, per quam egredientes venae intinguntur acritudine,

et ita cum in corpus inierunt, dissipant quae ex aquarum subsidentia

in corporibus exconcrescentia offenderunt. quare autem discutiantur ex

acidis eae res, sic possumus animadvertere. ovum in aceto si diutius

positum fuerit, cortex eius mollescet et dissolvetur. item plumbum,

quod est lentissimum et gravissimum, si in vase conlocatum fuerit et in

eo acetum suffusum, id autem opertum et oblitum erit, efficietur uti

plumbum dissolvatur, et fiet cerussa.

eisdem rationibus aes, quod etiam solidiore est natura, similiter

curatum si fuerit, dissipabitur et fiet aerugo. item margarita. non

minus saxa silicea, quae neque ferrum neque ignis potest per se

dissolvere, cum ab igni sunt percalefacta, aceto sparso dissiliunt

et dissolvuntur. ergo cum has res ante oculos ita fieri videamus,

ratiocinemur isdem rationibus ex acidis propter acritudinem suci etiam

calculosos e natura rerum similiter posse curari.

Sunt autem etiam fontes uti vino mixti, quemadmodum est unus

Paphlagoniae, ex quo eam aquam sine vino potantes fiunt temulenti.

Aequiculis autem in Italia et in Alpibus natione Medullorum est genus

aquae quam qui bibunt efficiuntur turgidis gutturibus.

Arcadia vero civitas est non ignota Clitor, in cuius agris est spelunca

profluens aqua e qua qui biberint fiunt abstemii. ad eum autem fontem

epigramma est in lapide inscriptum hac sententia versibus graecis, eam

non esse idoneam ad lavandum sed etiam inimicam vitibus, quod apud

eum fontem Melampus sacrificiis purgavisset rabiem Proeti filiarum

restituissetque earum virginum mentes in pristinam sanitatem. epigramma

autem est id quod est subscriptum ἀγρότα, ϲὺν ποίμναιϲ τὸ μεϲημβρινὸν

ἤν ϲε βαρύνῃ δίψοϲ ἀν’ ἐϲχατιὰϲ Κλείτοροϲ ἐρχόμενον, τῆϲ μὲν ἀπὸ κρήνηϲ

ἀρύϲαι πόμα καὶ παρὰ νύμφαιϲ ὑδριάϲιν ϲτῆϲον πᾶν τὸ ϲὸν αἰπόλιον· ἀλλὰ

ϲὺ μήτ’ ἐπὶ λουτρὰ βάλῃϲ χροί, μή ϲε καὶ αὔρη πη<μή>νῃ <τερπνῆϲ> ἐντὸϲ

ἐόντα μέθηϲ· φεῦγε δ’ ἐμὴν πηγὴν μιϲάμπελον, ἔνθα Μελάμπουϲ λυϲάμενοϲ

λύϲϲηϲ Προιτίδαϲ ἀργαλέηϲ, πάντα καθαρμὸν ἔκοψεν ἀπόκρυφον <εὖτ ἄρ’ ἀπ’

Ἄργουϲ οὔρεα τρηχείηϲ ἤλυθεν Ἀρκαδίηϲ>.

item est in insula Cia fons e quo qui inprudentes biberint fiunt

insipientes, et ibi est epigramma insculptum ea sententia, iucundam eam

esse potionem fontis eius, sed qui biberit saxeos habiturum sensus.

sunt autem versus hi ἡδεῖα ψυχροῦ πόματοϲ λιβὰϲ ἣν ἀναβαίνει <πηγή,

ἀλλὰ νόῳ> πέτροϲ ὁ τῆϲδε πιών.

Vitruvii De architectura libri decem · 第 44 / 51 段