NOTA _B_.

Il Difensore degli artefici e delle Arti, Capitano e

Conservatore della città e del Comune di Firenze, fece la

proposta nel Consiglio speciale e generale, il 30 giugno

1290, _presentibus et volentibus Dominis Prioribus Artium_,

e la provvisione, vinta alla quasi unanimità (_placuit quasi

omnibus_), diceva: «Quia per quamplures homines civitatis

Florentie fide dignos, relatum est coram officio dominorum

Priorum Artium, quod multi sunt artifices et comunitates

seu universitates Artium et earum Rectores, qui certum modum

et formam indecentem, et certum precium incongruum imponunt

in eorum mercantiis et rebus eorum Artium vendendis contra

iustitiam et Rempublicam». ec. Si concludeva poi, vietando

severamente ogni specie di monopolio, ogni obbligo di vendere

in un modo contrario all'uso ed alle leggi, «_et_ quod dogana

aliqua vel compositio non fiat contra honorem et iurisdictionem

Comunis Florentie, per quam vel quas prohibitum sit a Rectoribus

vel Consulibus ipsorum Artis, quod aliqui vel aliquis ad certum

modum et certam formam et certum precium vendant, vel vendere

debeant mercantias» ec. Al che Guidotto Canigiani aggiunse,

che i Signori potessero in avvenire formolare altri articoli,

non per derogare alla detta provvisione, ma solo per sempre

piú rafforzarla nell'interesse delle Arti. E la sua aggiunta

fu, insieme colla provvisione stessa, approvata (R. Archivio

di Stato in Firenze. Provvisioni, Registro IV, c. 29). Ed il 3

luglio, in forza della precedente riformagione, i Priori delle

Arti, con altri Savi da loro chiamati, provvidero: «Quod nulli

Consules vel Rectores alicuius Artis, aut aliquis alius, vice

et nomine alicuius Artis, vel aliqua singularis persona alicuius

Artis, utatur aliquo ordinamento scripto vel non scripto, extra

Constitutum Artis approbatum per Comune Florentie, vel aliter

vel ultra quam contineatur in statuto talis Artis, ec.... Et

siqua facta essent in contrarium vel fierent in futuro tacite

vel expresse, non valeant nec teneant ullo modo vel iure, sed

sint cassa et irrita ipso iure ec. Et quod nullus notarius

vel alius scriptor scribere debeat aliquid de predictis vel

contra predicta, et nullus nuntius vel alius precipiat aliquid

aliquibus artificibus contra predicta: sub pena Rectori et

Consuli contrafacienti auferenda librarum cc. pro quolibet

et qualibet vice; et Arti, librarum quingentarum; et sub pena

librarum centum pro quolibet, qui observaret talia ordinamenta

vel precepta prohibita; et sub pena libr. centum cuilibet qui

de predictis ordinamentis prohibitis faceret precepta Arti seu

artificibus alicuius Artis». Questa provvisione doveva essere

ogni mese letta nel Consiglio del Capitano, e bandita per la

Città (_Provvisioni_, Reg. cit., a carte 30-31).

I primi due secoli della storia di Firenze, v. 1 · 第 43 / 55 题