Quum in Arabia sponsa quaedam virginitatis orba sponso a parentibus
imponitur, mater sponsae turturillam clam iugulat, eiusque sanguine
camisiam sponsae, antequam illa amicis visui exhibeatur, tingit atque
commaculat. Ad mores hos in fabulis “Noctium Mille et Unius” haud tam
infrequenter referimur.[660] Burton haec interpretans ait: “Vetus ac
venerabilis consuetudo linteum nuptiale visendi in plurimis Orientis
regionibus pietate quadam religiosa adhuc praeservata viget; in familiis
enim Muhammedanis, moribus priscis addictis, linteum hoc in gynaeceo, ut
cernatur, expositum prostat, ut ... filiam marito illibatam se obtulisse
ostendat testeturque.... Opinio popularis praevalet nullam sanguinem
posse peritos, _h. e_. matronas iuratrices, fallere, praeterquam sanguis
turturillae, utpote qui sanguini hymenaeo existimetur esse simillimus,
nisi indages adminiculo microscopii instituatur. Fides haec apud Europae
Australis populos bene universa est, tum etiam de re eadem in Anglia
quoque me audisse memini.”[661] Burton porro subiungit: “Arabes atque
Indi in diebus nostris linteum nuptiale indagare, quemadmodum apud
Iudaeos Persasque usuvenit, raro sinunt. Sponsa mucinium candidum secum
in lectum sumit, ut habeat quo cruorem manantem sopiat, postridie autem
mane maculae in gynaeceo propalantur. In Darfuria vero, regione Africae,
hoc ipsum a sponso perficitur.”[662]
Apud Morduinos, gentem Fennicam, accolas Rha, mores prisci vigent.[663]
Consuetudinem testimonium virginitatis exhibendi, vel in eius locum
sanguinem pulli gallinacei substituendi, velut in partibus Asiae atque
Africae, in his Europae Septemtrione-Orientalis plagis ad usque modo
reperiri licet. “In comitatu Crasnaslobodsceno, Provinciae Pensae,
mulier neo-nupta e thalamo arcessitur, atque in camisia sua cruore
commaculata (si opus sit, etiam sanguine pulli gallinacei) a duabus
amicis labrum vacuum secum baiulantibus, vetulaque panem secum portante,
ad fluvium proximum deducitur. In iis autem regionibus, ubi Morduini
Russorum moribus sunt magis imbuti, hospites nuptiales, quamprimum
virginitas sit comprobata, quidquid ipsis sub manus cadat, ut suum
gaudium reverentiamque rite significent, confringunt atque
comminuunt.”[664]
-----
Footnote 661:
Vide, exempli causa, Burtonii _Alf Laila va Laila_, II, 50, nota.
Footnote 662:
_Ibid._, III, 289, nota.
Footnote 663:
Vide p. 32-dam supra.
Footnote 664:
P. von Stenin: “Die Ehe bei den Mordwinen,” in _Globus_, Vol. LXV, No.
11 (1894), p. 183.
-----