Li lante tabakon macxas,
la maljunulo en Skar':
"Stranguloj nur babilacxas
pri trolo kaj sorcxa far'.
Se tio, laux ili reala
malbono kaj mava mister',
ekzistus kun forto fatala,
ne eblus vivi sur ter'.
Sorcxigxus ni suben kaj norden,
malsanaj en kapo kaj brust',
subigxus al ili ni horden
sur tuta la tera krust'."
La tuje parola edzino
respondis al li en rapid':
"Permesu ridon je l' fino,
cxar estas nun tempo por rid'.
Vi viroj cxiam sxajnigas
ke cxion komprenas vi;
sed cxion mikskonfuzigas
vi, spite al via sci'.
La troloj devige sklavas
kiel gnomoj en ter' kaj sur fjord';
ne timu, -- mi certe pravas, --
kvankam estus grandega la hord'.
Ecx se multaj samkiel herboj
kaj kun forto de akvofal',
tro kadukas iliaj cerboj
por atenci al ni per batal'.
Atentas ili malmulte
dum sia brua kriad'.
Kondutas ili stulte,
sen ajna kuna agad'."