Bovin-voko

Bovino bela, ho mia bovin'!

Vagad' somera gxojigas nin;

plej bonas herbo sur monta ter';

en val' torente fluas river'.

La vent' blovtusxas kun milda ben';

susuras gxi de la mont-seren'.

Bovino bona, ho mia bovin'!

Deklive vi sentos komforta vin;

lirladas akvo en fonta fluej',

kaj milde ombrigxas sur mola herbej'.

Pasxtadas huldro en tiu dekliv';

kaj al ni ambaux gxueblas viv'.

Bovino dolcxa, ho mia bovin';

tempet' plezura favoru nin!

Serpenton mordantan forcxasos mi,

kaj musxojn kaj kulojn mi pelos de vi.

Kaj pasos valse facile la tag';

vin gratos mi dum ripoz' post vag'.

Tintilo via je sun-subir',

nin loge gvidas dum hejmenir'.

Plenmama venos vi al hejma ej',

salsxtonon lekos vi cxe l' kuirej'.

Melkita kusxos vi por rea macx';

kaj songxe dormos en fid' kaj pac'.

Bovino bela, ho mia bovin'!

Prisongxu pasxtejon kaj ankaux min!

Felicxaj ni kantos dum tuta somer';

auxtuna pasxtej' estos hejma ter'.

Jen venos bienen vi kiel regxin',

kaj cxiuj krias: Ho kia bovin'!

La Montarino: la poemaro pri Veslemey · 第 51 / 179 题