Cxe vitro staras sxi dum pluvet';
Cxe l' sin' kasxigxas la drauxg-ostet'.
Denove ekfridas bruste angor'.
Kirkveston surmetas sxi en fervor'.
La oston sxi volvas en tukon de lin';
al kirko sxi tuj rapidigas sin.
Neston sxi fosas en tomba ter',
sed je rigard': neniu oster'!
Konfuzis sxin iu sorcxa truk',
cxar for estas osto kaj for la tuk'.
Fridigxas sxi nun, ne estas gxoj';
sxi fosas kaj sercxas sur tomb' kaj voj'.
Sovagxe sxi fosas, l' anim' en panik';
sxi fosas gxis sangas unga radik'.
Sxi sercxas gxis sxvelas la man' en dolor';
nenion sxi trovas; for estas for.
Brueto de pasx' en tombeja angul'.
Skuata de rido jen staras grizul'.
"Por vi merite! Ho-ho! Hi-hi!
Hieraux forgesis vi lakton por mi!"
For li estas sur vigla krur'.
Hurlas la vent' laux kirka mur'.
Sola sxi staras; for la gnom'.
Frapas la vent' al la kirka dom'.
Murmur' el tero atingas sxin:
"Osteto mia! -- -- -- Redonu gxin -- --"
Sxi kion faru? Kien la kur'?
Nebulas sombre cxe l' kirka tur'.
El tomb' etendas sin krifa man'.
Sxi krias pro timo, kaj ek elan'.