Er was geen twijfel meer mogelijk. 't Barontje, door zijn vrouw gepraamd,
en misschien ook wel door men wist niet welke geheime neiging aangestuwd,
ging zich een auto aanschaffen!
Er werd met volle zekerheid verteld, dat zijn paarden en spullen te koop
waren en dat zijn koetsier al vast twee keer in de week naar de stad ging
om het chauffeursvak te leeren.
Een woelige explicatie met zijn vrienden had in _Het Huis van Commercie_
plaats gehad: meneer François had er slechts op gezinspeeld, maar
Plus-Que-Parfait had het hem, vlak op den man af, gevraagd; en
't Barontje had ja noch neen gezegd, en juist omdát hij ja noch
neen zei, hadden zij duidelijk genoeg begrepen wat er van aan was en hem
- vooral Plus-Que-Parfait, hun verontwaardigde verwijten niet gespaard.
't Barontje was even heel boos geworden.
- Elkendeen es toch zeker wel miester van te doen wat dat hij wilt! had
hij trillend uitgeroepen.
Meneer François had daarop sprakeloos, met gezwollen gezicht, zijn
borrel leeg gedronken, maar Plus-Que-Parfait was opgestaan en plotseling,
zonder woord of groet, als in verklaarde vijandschap, vertrokken.