CAPVT. 43.

De quibusdam miris per regiones Indiæ.

Licèt plurima mira habeantur in terra Imperij Presbyteri Ioannis, ne

materia operis nimiùm proteletur, multa tego silentio: et solùm de

quibusdam in principalibus Insulis narro. [Sidenote: Magnum mare arenosum]

Ergò in primis dico vidisse me magnum mare arenosum, quod de solùm minuta

arena sine vlla aqua cum lapillorum granellis currit, et fluit per altas

eleuationes, et depressiones ad similitudinem maris aquæ, nec vnquam

quiescit: et quòd ipse non cesso stupere, inueniuntur pisces ad littus

proiecti, qui cum sint alterius formæ et speciei, quàm de nostro mari,

videntur tamen gustui in edendo delicatiores. [Sidenote: In orientali India

vsque hodie venti anniuersarij arenis ostia fluminum suffocant.] Nullo

tamen humano ingenio videtur hoc mare transuadari, aut nauigari, aut illo

piscari, sed nec propter sui longitudinem, et plura impedimenta de propè

circuiri.

Item ab hoc latere maris per tres dietas habentur magnæ montium alpes,

inter quas venit quasi oriens de Paradiso fluuius decurrentibus petris,

nihil penitùs habens aquæ, in quibus æstimandæ sunt plurimum magnarum esse

virtutum, quamuis de singulis humanæ scientiæ constare non potest.

Hîc petrarum fluuius currit ad intercisum tempus, quasi in tribus septimanæ

diebus, per spatium deserti Indiæ plurium dietarum, velut fluuius, quousque

tandem se perdat in mare arenosum praedictum, atque ex tunc ipsi lapides

penitùs non comparent. Tempore autem sui cursus nullus appropinquare

praesumit, præ strepitu eius et motu: sed tempore quietis aditur sine

periculo vitæ.

In Orientem versus fluuij originem ad ingressum deserti magni inter quosdam

de montibus, cernitur grandis terræ planicies tanquam spatiosi campi

totalitèr arenosi, in quo videntur ad Solis ortum exurgere de arena, et

secundùm eleuationem Solis excrescere quaedam virgulta, atque in feruore

meridiei producere fructum. Ac de illo in Solis decliuo fructus cum

arbustulis paulatim minui, et in occasu penitùs deperire, vnde et nullus

hominum audet illorum vti fructibus, ne sit quid fantasticum et nociuum.

In huius deserti interioribus, vidi homines in toto syluestres, qui etsi in

superioribus formam praetendere videantur humanam, descendunt in

subterioribus ad formam bestiæ alicuius.

Horum quidam frontes gerunt cornibus asperatas, grinientes vt feræ vel

apri: alij nonnulla vti videntur loquela, quam nemo rationalium nonit, et

quibusdam signis concepta depromunt. Et est illic pluralitas syluestrium

canum, qui dicuntur papiones, quibus postquam edomiti, et ad venandum

instructi fuerint, valent capi multæ bestiæ per desertum. [Sidenote:

Papagalli.] Est et copiositas papingonum auium viridium in colore quas

appellant phicake, et quarum diuersa sunt genera, nobiliores habent latas

in rostro linguas, et in vtroque pede digitos duos. Et quaedam ex istis

naturaliter loquuntur verba aut prouerbia, seu salutationes, in patriæ

idiomate, vt euidenter salutes, concedant, et reddant viatoribus, et

nonnunquam debitum iter errantibus per desertum ostendant. Minus autem

nobiles non loquuntur ex natura, sed si latas habent linguas, et non sunt

vltrà duorum annorum ætatis, possunt per assiduitatem instrui ad loquelam.

Aliæ nec loquuntur, nec eradiuntur, sed solùm clamitant pro voce milui, et

nisi tres digitos habent in pede.

Nota: in quarta orientali Deus dedit fratribus minoribus magnam gratiam,

vnde in magna Tartaria ita expellunt ab obsessis daemones, sicut de domo

canes: vnde quandoque per decem dietas ad eos adducuntur daemoniaci

alligati, et statim fratribus praecipientibus in nomine Iesu Christi,

exeunt, et liberati baptizantur, et comburunt idola, et plures credunt, et

quandoque exeunt idola de igne, et fratres proijciunt aquam benedictam, et

clamat daemon, Vide, de meo habitaculo expellor propter fratres minores.

Ita multi credunt, et baptizantur. Odericus.

[Sidenote Melescorde Regio. Vel regionis.] Item nota: dum recederem de

terra Praesbyteri Ioannis versos occidentem, applicui ad contratam vnam,

quæ dicitur Melescorde, quæ pulchra est, et multùm fertilis: inter montes

duos huius contratæ fecerat quidam murum circundantem montem, et in eo

fontes nobilissimos, et omne detectabile. Et hunc locum dicebant paradisum,

sicut hic ferè continetur. Ideò Odericus, qui posteà narrat de valle

infausta in hoc se terminat.

[Sidenote: Mischorach.] Ad supradictum Indiæ regnum Pentexoriæ satis propè,

et lata est et longa Insula, Mischorach, bonis copiosè referta, de qua vnum

scribo praeteritum mirum.

Ante paucos hos annos, villanus ditissimus, sibi valdè preciosum

construxerat palatium, quasi pro Paradiso terrestri, circundatum, munitum

fortalitijs, ac repletum omnibus corporalibus delicijs.

Illic areæ, turres, cameræ, cubicula, cum alijs ædificijs, in multo numero,

et gloria permagnifica, ac historiarum picturis, inter quas, nonnunquam

prodigioso artificio bestiæ et bestiolæ, aues et auiculæ discurrebant,

volitibant, et per pugnas, garritus, collusiones, mentiebantur viuere.

[Sidenote: Ditissimi villani paradisus fictitius.] Illic prata, et pometa,

et seruatoria circà deliciosi collis congestum, distincta velut omni genere

florum, arborum, et herbarum, cum multis fontibus et riuulis, quorum

perspicuitas, et fluxus in glaris suauem et auditui praestabant

refectionem, et super aliquos fuerunt exceptioris artificij, circumstructi

auro, et argento, et gemmis, et tres principales fontes emittentes ad

palatium Domini per occultas conductas, riuulos vini, lactis, et mellis.

Copiosus quoque numerus formosorum puerorum, et puellarum, ætatis inter

decem et sex decem annos, indutorum torquibus, et cycladibus exauratis,

exercentium inter iocos cantus et spectacula, ac seruientium suo Domino

prope nutum. Audiebantur ex turrium custodibus, nec non videbantur

dulcisonæ, symphoniæ, generum diuersorum, vt certissimè putares, non

hominum, sed Angelorum: et in istis, ac similibus, deliciebatur iste

villanus.

Sed et aurum liuido nil iuuat, imò nocet: quia enim hic inuidiæ et otij

facibus super ingenuitatem mentis omnium generaliter nobilium principum

verebatur in corde: (ingenuitas enim, et rusticitas nunquam cohabitant in

cordis vno domicilio) Composuerat ista sibi in hunc finem, vt per se

singulos aduocaret aliquos vasallos corpore robustos, menteque audaces,

atque ad omnem proteruiam benè procliues: et cuilibet pro placitis

muneribus commisit vt illum seu illum principem seu Baronem, quem dicebat

sibi aduersarium, clàm per insidias vel impetum, occideret, promittens

quenquam post factum ad se recepturum perpetuò in hunc locum: sed et velut

vaticinans pseudo praedicauit, si quem illorum pro his flagitijs contigeret

corporaliter tradi morti, nihilominùs animam eius in hunc amoenum Paridisum

recipi, et viuere in æeternum.

[Sidenote: Mandeuillus oculatus testis.] Per hunc igitur modum nonnulis

nobilibus occisis, et interfectis, tandem nudabatur eius nequitia tanta, et

congregati regionis Barones miserum occiderunt, eius opera destruentes.

Ipse ego inibi ductus vidi fontium loca, et multa rei vestigia.

The Principal Navigations, Voyages, Traffiques and Discoveries of the English Nation — Volume 09 Asia, Part II · 第 19 / 42 题