Sèns da la Fin dal Mont

24 Gješù al veva lasàt il templi e al era cal cjaminava

via cuant che i so disèpuj a ghi sòn zùs visìn par fàjghi

oservà la costrusiòn dal templi. “I jodèjšu dut chistu?” a ghi

à domandàt. “I vi dìs la veretàt, che nencja una di chisti

pièris chì a restarà insima da l’altra; ogni una a colarà jù.”

3Mentri che Gješù al era sintàt ta la montagnuta daj Ulìfs, i

disèpuj a sòn zùs a cjatàlu, e sensa fasi sinti da nisùn a ghi

àn domandàt: “Dìšini,” a àn dita, “cuant ca susedaràn dùtis

chisti ròbis, e cual cal sarà il sèn dal to vignì e da la fin dal

timp?”

4Gješù al à rispundùt: “Stèit atèns da no vignì inganàs da

nisùn. Parsè che tàncjus a vegnaràn a nòn me, dišìnt ‘Jò i soj

il Crist,’ e a inganaràn tàncjus di lòu. I sintarèis di guèris e

cjàcaris di guèris, ma vuardàit di no alarmavi. Ròbis cussì a

àn da susedi, ma la fin a à encjamò da vignì. Nasiòn a si

rivoltarà cuntra nasiòn, e regnu cuntra regnu. A capitaràn

carestìis e teremòs in ta divièrs poscj’. Dùtis sti ròbis a sòn

doma l’inisi daj dolòus.

9“Alora i vegnarèis dàs dentri par vignì perseguitàs e copàs,

e i vegnarèis odiàs da dùtis li nasiòns par cauša dal me nòn.

Tàncjus di lòu a si lontanaràn da la fede, e a si tradiràn e

odiaràn fra di lòu, e tancju profès fals a si faràn indavànt e a

inganaràn tanta zent. Cul cresi da la inicuitàt, la caritàt di

tanta zent a zarà a’ngjelàsi, ma chèl cal persevarà fin in ùltin

a si salvarà. E chistu vanzeli dal regnu al vegnarà predicjàt

in ta dut il mont coma testimoniansa par duti li nasiòns; e

dopo a vegnarà la fin.

15“Cussì cuant che tal post sacri i jodarèis la ‘abominasiòn ca

parta a la dešolasiòn,’ belzà minsonada dal profèt Daniel—

chèl cal lès, cal capisi—alora lasàit che chej ca sòn in

Gjudea a scjàmpin ta li montàgnis. Chèl cal è ta la terasa da

la so cjaša ca nol stedi zì jù e partà via nisuna roba da la

cjaša. Chèl cal è tal cjamp ca nol torni indavòu par cjoli la

so mantelina. Se brut ca sarà in ta chej dis pa li fèmins

plènis e ches ca ghi stàn encjamò dànt da teta ai frutùs!

Preàit ca no vi toci scjampà di unvièr o di Sabo.

21Parsè che in ta chej timps a susedaràn disgràsis gràndis,

pešu di cualsìasi malàn capitàt dal inisi dal mont fin al dì di

vuèj—e ca no si ripetarà maj pì. Se chej dìs a no fòsin stàs

scurtàs, nisùn al podarès sopravivi; ma par via daj elès, chej

dìs a vegnaràn scurtàs. Alora se un a vi dìs ‘Jòt, chì cal è il

Crist!’ o ‘Là cal è!’, no stèit cròdighi. Parsè che Criscj’ fals

e fals profès a si faràn indavànt e a faràn grandi maravèis e

miràcuj par inganà encja i elès—se chèl al fos pusìbul.

Jodèit ben chi vi lu ài dita prima dal timp.

26“Duncja, se un a vi dìs: ‘Là cal è, là di fòu, tal dešèrt,’ no

stèit zì fòu; o ‘Chì cal è, in cjaša,’ no stèit cròdighi. Che

coma il lušòu cal vèn dal oriènt a si pòl jòdilu encja al

ponènt, cussì a sarà cul vignì dal Fì dal Omp. Ta cualsìasi

post indulà ca è na carcasa, ulà i jodarèis li pujànis.

29“Sùbit dopo la tribulasiòn di chej dìs,

‘il soreli a si scurirà,

e la luna a no darà pì la so lus;

li stèlis a colaràn dal cjel,

e li potènsis dal cjel a saràn scumbusulàdis.’

30“Tal stes timp il sen dal Fì dal Omp al vegnarà jodùt tal

cjel, e duti li nasiòns da la cjera a planzaràn. A jodaràn il Fì

dal Omp cal vèn ta li nùlis dal cjel, cu la pì granda potensa e

gloria. E al mandarà i so ànzuj al sun di tromba, e chej a

radunaràn i so elès daj cuatri vins, da na banda estrema dal

cjel a che altra.

32“Adès imparàit chista lesiòn dal figàr: ‘Cuant che li so

frascjùtis a sòn encjamò mulišìnis e li fuèis a tàchin a vignì

fòu, i savèis che l’estàt al è visìn.

33Lo stes, cuant chi jodèis dut chistu, i savèis che Luj al è

visìn, lì da la puarta. I vi dìs la veretàt, che chista generasiòn

a no pasarà par sigùr prin ca susèdin dùtis chisti ròbis.

35Il cjel e la cjera a pasaràn, ma li me peràulis a no pasaràn

maj.

Il Vanzeli di Mateo · 第 86 / 109 题