24 Gjeù al veva lasàt il templi e al era cal cjaminava
via cuant che i so disèpuj a ghi sòn zùs visìn par fàjghi
oservà la costrusiòn dal templi. I jodèju dut chistu? a ghi
à domandàt. I vi dìs la veretàt, che nencja una di chisti
pièris chì a restarà insima da laltra; ogni una a colarà jù.
3Mentri che Gjeù al era sintàt ta la montagnuta daj Ulìfs, i
disèpuj a sòn zùs a cjatàlu, e sensa fasi sinti da nisùn a ghi
àn domandàt: Dìini, a àn dita, cuant ca susedaràn dùtis
chisti ròbis, e cual cal sarà il sèn dal to vignì e da la fin dal
timp?
4Gjeù al à rispundùt: Stèit atèns da no vignì inganàs da
nisùn. Parsè che tàncjus a vegnaràn a nòn me, diìnt Jò i soj
il Crist, e a inganaràn tàncjus di lòu. I sintarèis di guèris e
cjàcaris di guèris, ma vuardàit di no alarmavi. Ròbis cussì a
àn da susedi, ma la fin a à encjamò da vignì. Nasiòn a si
rivoltarà cuntra nasiòn, e regnu cuntra regnu. A capitaràn
carestìis e teremòs in ta divièrs poscj. Dùtis sti ròbis a sòn
doma linisi daj dolòus.
9Alora i vegnarèis dàs dentri par vignì perseguitàs e copàs,
e i vegnarèis odiàs da dùtis li nasiòns par caua dal me nòn.
Tàncjus di lòu a si lontanaràn da la fede, e a si tradiràn e
odiaràn fra di lòu, e tancju profès fals a si faràn indavànt e a
inganaràn tanta zent. Cul cresi da la inicuitàt, la caritàt di
tanta zent a zarà angjelàsi, ma chèl cal persevarà fin in ùltin
a si salvarà. E chistu vanzeli dal regnu al vegnarà predicjàt
in ta dut il mont coma testimoniansa par duti li nasiòns; e
dopo a vegnarà la fin.
15Cussì cuant che tal post sacri i jodarèis la abominasiòn ca
parta a la deolasiòn, belzà minsonada dal profèt Daniel
chèl cal lès, cal capisialora lasàit che chej ca sòn in
Gjudea a scjàmpin ta li montàgnis. Chèl cal è ta la terasa da
la so cjaa ca nol stedi zì jù e partà via nisuna roba da la
cjaa. Chèl cal è tal cjamp ca nol torni indavòu par cjoli la
so mantelina. Se brut ca sarà in ta chej dis pa li fèmins
plènis e ches ca ghi stàn encjamò dànt da teta ai frutùs!
Preàit ca no vi toci scjampà di unvièr o di Sabo.
21Parsè che in ta chej timps a susedaràn disgràsis gràndis,
peu di cualsìasi malàn capitàt dal inisi dal mont fin al dì di
vuèje ca no si ripetarà maj pì. Se chej dìs a no fòsin stàs
scurtàs, nisùn al podarès sopravivi; ma par via daj elès, chej
dìs a vegnaràn scurtàs. Alora se un a vi dìs Jòt, chì cal è il
Crist! o Là cal è!, no stèit cròdighi. Parsè che Criscj fals
e fals profès a si faràn indavànt e a faràn grandi maravèis e
miràcuj par inganà encja i elèsse chèl al fos pusìbul.
Jodèit ben chi vi lu ài dita prima dal timp.
26Duncja, se un a vi dìs: Là cal è, là di fòu, tal deèrt, no
stèit zì fòu; o Chì cal è, in cjaa, no stèit cròdighi. Che
coma il luòu cal vèn dal oriènt a si pòl jòdilu encja al
ponènt, cussì a sarà cul vignì dal Fì dal Omp. Ta cualsìasi
post indulà ca è na carcasa, ulà i jodarèis li pujànis.
29Sùbit dopo la tribulasiòn di chej dìs,
il soreli a si scurirà,
e la luna a no darà pì la so lus;
li stèlis a colaràn dal cjel,
e li potènsis dal cjel a saràn scumbusulàdis.
30Tal stes timp il sen dal Fì dal Omp al vegnarà jodùt tal
cjel, e duti li nasiòns da la cjera a planzaràn. A jodaràn il Fì
dal Omp cal vèn ta li nùlis dal cjel, cu la pì granda potensa e
gloria. E al mandarà i so ànzuj al sun di tromba, e chej a
radunaràn i so elès daj cuatri vins, da na banda estrema dal
cjel a che altra.
32Adès imparàit chista lesiòn dal figàr: Cuant che li so
frascjùtis a sòn encjamò muliìnis e li fuèis a tàchin a vignì
fòu, i savèis che lestàt al è visìn.
33Lo stes, cuant chi jodèis dut chistu, i savèis che Luj al è
visìn, lì da la puarta. I vi dìs la veretàt, che chista generasiòn
a no pasarà par sigùr prin ca susèdin dùtis chisti ròbis.
35Il cjel e la cjera a pasaràn, ma li me peràulis a no pasaràn
maj.