14Cuant ca sòn rivàs lì di un scjàp di zent, un omp al è zùt
visìn di Gjeù e si à inzenoglàt davànt di luj.
Signòu, i vuèj chi ti vèdis pietàt di me fì, al à dita. Al è
epilètic e al sufrìs tant. Al cola spes tal fòuc o in ta laga. I
ghi lu ài partàt ai to disèpuj, ma lòu a no àn podùt vuarìlu.
17O generasiòn di zent perversa e di pucja fede, al à
rispundùt Gjeù, par cuant timp i varàju da stà cun vuàltris?
Par cuant timp i àju da sufrìvi? Partàimi chì il frutùt. Gjeù
al à cridàt il demòni, cal è vegnùt fòu dal frut, e da chel
momènt il frut al è restàt vuarìt.
19Alora i disèpuj a si sòn tiràs in banda cun luj e a ghi àn
domandàt: Parsè i no podèvinu casàlu fòu nuàltris?
20Al à rispundùt: Parsè chi no vèis abastansa fede. I vi dìs la
veretàt, che encja se la vustra fede a è pìsula coma un
gragnèl di sènapa, i podèis dìighi a chista montagna
Mòviti da chì a là e ic a si movarà. Nisuna roba a vi sarà
impusìbula.
22Cuant ca sòn rivàs insièmit a Galilea, luj a ghi à dita: Il Fì
dal Omp al vegnarà tradìt in ta li mans daj òmis. Al vegnarà
copàt, e al ters dì al tornarà a vivi. E i disèpuj a èrin plens
di dolòu.