La Trasfigurasiòn

17 Dopo sèis dìs Gješù al à cjapàt sù Pieri, Jacu, e Zuan,

fradi di Jacu, e a ju à partàs—doma lòu—ta na montagna

alta. Ulà a si à trasfiguràt davànt di lòu. La so muša a à brilàt

coma il soreli, e i so vistìs a sòn doventàs blancs coma la

lus. Tal stes momènt a àn jodùt Mošè e Lìja ca parlàvin cun

Gješù.

4Pieri a ghi à dita a Gješù: “Signòu, a và ben che nu i sini

chì. Si ti vòus, i prepari tre tèndis—una par te, una par

Mošè, e una par Lìja.”

5Mentri cal parlava, una nula luminoša a ju à inglusàs sù, e

na vòus da la nula a à dita: “Chistu al è me Fì, che jò i ghi

vuèj ben; di luj i soj tant contènt. Scoltàjlu ben!”

6Al sinti chistu i disèpuj a sòn colàs in cjera, cu la muša in

jù, terorišàs. Ma Gješù a ghi è zùt visìn e a ju à tocjàs.

“Levàit sù,” a ghi à dita, “No stèit vej poura.” Alsànt i vuj a

no àn jodùt pì nisùn, fòu che Gješù.

9Vignìnt jù da la montagna, Gješù a ghi à comandàt: “No

stèit dìšighi a nisùn sè chi vèis jodùt prin che il Fì dal Omp a

nol sedi risusitàt.”

10I disèpuj a ghi àn domandàt: “Parsè alora i maèstris da la

les a dìšini che Lìja al à da vignì prima?”

11Gješù al à rispundùt: “A e vera che Lìja al vèn e al metarà

a post dut. Ma i vi dìs chistu, che Lìja al è belza vegnùt e a

no sòn bòjs da cognòsilu, ma a ghi àn fàt sè ca volèvin. Ta la

stesa maniera il Fì dal Omp al zarà a sufrì ta li so mans.”

Alora i disèpuj a àn capìt che luj a ghi steva parlànt di Zuan

il Batista.

Il Vanzeli di Mateo · 第 66 / 109 题