Il Tribùt pal Templi

24Dopo che Gješù e i so disèpuj a èrin rivàs a Cafernau, chej

ca scuèdin li tàsis daj doj dracmas a sòn zùs lì di Pieri e a

ghi àn domandàt: “Il to maestri a nol pàja li tàsis dal

templi?”

25“Sì ca lu fà,” al à rispundùt.

Cuant che Pieri al è vegnùt in cjaša, Gješù al è stàt il prin a

parlà. “Se pènsitu, Simon?” al à domandàt. “Da cuj a cjòjni i

governàns da la cjera li so tàsis e tribùs—daj so fioj o da

àltris?”

26“Da àltris,” al à rispundùt Pieri.

“Alora i fioj a sòn ešentàs,” Gješù a ghi à dita. “Ma par chi

no zini a ufìndiju, và tal lac e tira fòu il àmp. Il prin pès cal

và a cjapàsi, tìrilu sù e vièrzighi la bocja, che dentri al varà

na moneda di cuatri dracmas. Cjòj la moneda e dàjghila a

lòu pa li to tàsis e pa li mes.”

Il Pì Grant tal Regnu dal Cjel.

18 Ta chel timp là i disèpuj a si sòn visinàs a Gješù e a

ghi’an domandàt: “Cuj cal è il pì grant tal regnu dal cjel?”

2Al à clamàt un frutùt e a lu à fàt stà cun lòu. E al à dita: “I

vi dìs la veretàt, che si no cambiàis e i doventàis coma i

frutùs, i no entrarèis maj tal regnu dal cjel. Duncja, cualsìasi

cal doventa picinìn coma stu frutùt al sarà il pì grant tal

regnu dal cjel.

5E cualsìasi cal risèif un frutùt coma chistu in nòn me a mi

risèif me. Ma se un al parta un di scju frutùs ca cròdin in me

a cometi un pecjàt, a sarès mièj par luj ca si metès atòr dal

cuèl una piera di mus da mulìn e ca si innegàs tal pì profònt

dal mar.

7Guàj al mont paj scànduj! I scànduj a vàn a susèdi, ma guàj

al omp ca ghi è la cauša! Se la to man o il to piè a ti fa pecjà,

tàjlu e bùtilu via. A è mièj chi ti èntris ta la vita sturpiàt o

suèt che vej do mans o doj piè e vignì butàt tal fòuc eterno.

E se il to vuli a ti fà comèti un pecjàt, gjàvilu fòu e bùtilu

via. A è mièj par te di tacà a vivi cun un vuli e basta che

vèjni doj e vignì butàt tal fòuc dal infièr.

10“Stèit atèns da no dispresà un di scju frutùs, chi vi dìs jò

che i so ànzuj tal cjel a jòdin sempri la muša di me Pari cal è

tal cjel.

11“Parsè che il Fì dal Omp al è vegnùt par salvà chèl cal era

pierdùt.

12“Sè pensàišu? Se un omp al à sent piòris, e una di chès a si

pièrt, a nol làsia li novantanòuf par zì in sercja di chè ca è

pierduda? E i vi dìs la veretàt che s’a la cjata al è pì contènt

di chè che di dùtis che altri piòris ca no si èrin pierdùdis. E a

è pròpit cussì cul vustri Pari cal è tal cjel, ca nol vòu che

nisuna da li so piòris a zedi pierduda.

Il Vanzeli di Mateo · 第 68 / 109 题