24Dopo che Gjeù e i so disèpuj a èrin rivàs a Cafernau, chej
ca scuèdin li tàsis daj doj dracmas a sòn zùs lì di Pieri e a
ghi àn domandàt: Il to maestri a nol pàja li tàsis dal
templi?
25Sì ca lu fà, al à rispundùt.
Cuant che Pieri al è vegnùt in cjaa, Gjeù al è stàt il prin a
parlà. Se pènsitu, Simon? al à domandàt. Da cuj a cjòjni i
governàns da la cjera li so tàsis e tribùsdaj so fioj o da
àltris?
26Da àltris, al à rispundùt Pieri.
Alora i fioj a sòn eentàs, Gjeù a ghi à dita. Ma par chi
no zini a ufìndiju, và tal lac e tira fòu il àmp. Il prin pès cal
và a cjapàsi, tìrilu sù e vièrzighi la bocja, che dentri al varà
na moneda di cuatri dracmas. Cjòj la moneda e dàjghila a
lòu pa li to tàsis e pa li mes.
Il Pì Grant tal Regnu dal Cjel.
18 Ta chel timp là i disèpuj a si sòn visinàs a Gjeù e a
ghian domandàt: Cuj cal è il pì grant tal regnu dal cjel?
2Al à clamàt un frutùt e a lu à fàt stà cun lòu. E al à dita: I
vi dìs la veretàt, che si no cambiàis e i doventàis coma i
frutùs, i no entrarèis maj tal regnu dal cjel. Duncja, cualsìasi
cal doventa picinìn coma stu frutùt al sarà il pì grant tal
regnu dal cjel.
5E cualsìasi cal risèif un frutùt coma chistu in nòn me a mi
risèif me. Ma se un al parta un di scju frutùs ca cròdin in me
a cometi un pecjàt, a sarès mièj par luj ca si metès atòr dal
cuèl una piera di mus da mulìn e ca si innegàs tal pì profònt
dal mar.
7Guàj al mont paj scànduj! I scànduj a vàn a susèdi, ma guàj
al omp ca ghi è la caua! Se la to man o il to piè a ti fa pecjà,
tàjlu e bùtilu via. A è mièj chi ti èntris ta la vita sturpiàt o
suèt che vej do mans o doj piè e vignì butàt tal fòuc eterno.
E se il to vuli a ti fà comèti un pecjàt, gjàvilu fòu e bùtilu
via. A è mièj par te di tacà a vivi cun un vuli e basta che
vèjni doj e vignì butàt tal fòuc dal infièr.
10Stèit atèns da no dispresà un di scju frutùs, chi vi dìs jò
che i so ànzuj tal cjel a jòdin sempri la mua di me Pari cal è
tal cjel.
11Parsè che il Fì dal Omp al è vegnùt par salvà chèl cal era
pierdùt.
12Sè pensàiu? Se un omp al à sent piòris, e una di chès a si
pièrt, a nol làsia li novantanòuf par zì in sercja di chè ca è
pierduda? E i vi dìs la veretàt che sa la cjata al è pì contènt
di chè che di dùtis che altri piòris ca no si èrin pierdùdis. E a
è pròpit cussì cul vustri Pari cal è tal cjel, ca nol vòu che
nisuna da li so piòris a zedi pierduda.