21Da chel momènt lì, Gjeù al à tacàt a dìighi ai so disèpuj
ca ghi tocjarà zì a Gjerualem e sufrì tant par man daj
ansiàns, daj capoprèdis e daj maèstris da la les, e cal vegnarà
copàt e che tre dìs dopo al risusitarà.
22Pieri a lu à tiràt in banda e a ghi à dita ròbis. Maj,
Signòu! a ghi à dita. Chistu a no ti susedarà maj a ti!
23Gjeù a si à voltàt e a ghi à dita a Pieri: Va via di chì,
Satana! Tu ti mi intrìghis e basta; i no ti às in mins li ròbis di
Diu, ma li ròbis daj òmis.
24Dopo Gjeù a ghi à dita ai disèpuj: Se un al vòu vignì
davòu di me, al à di rinegà se stes e cjapà sù la so cròus e
seguìmi. Parsè che cualsìasi cal vòu salvà la so vita, a la
pierdarà; ma cualsìasi cal pièrt la so vita par me, a la cjatarà.
Se ghi zovaràja a un omp di vèj dut il mont sal và a pierdi
la so anima? O sè cal pòl dà un omp in cambiu da la so
anima? Il fì dal Omp al vegnarà in ta la gloria di so Pari cuj
so ànzuj, e dopo al premiarà ogni un secònt sè cal à fàt. I vi
dìs la veretàt, che cualchidùn di chej ca sòn chì a no
gustaràn la muart prima di vej jodùt il fì dal Omp entrà tal
so regnu.