22Sùbit dopo Gjeù al à fàt montà ta la barcja i so disèpuj e a
ghi à dita di zì davànt di luj ta che altra banda, intànt che luj
a si varès rangjàt a dispièrdi la zent. Dopo vejla dispierduda,
al è zùt sù ta na montagna a preà. Cuant ca era rivada la
sera, al era la sù besòu, ma la barcja a era a na buna distansa
da la cjera, sbatuda da li òndis par via dal vint contrari.
25Ma durànt la cuarta ora da la nòt Gjeù a ghi è zùt cuntra,
cjaminànt tal lac. Cuant che i disèpuj a àn jodùt cal
cjaminava tal lac, a àn cjapat na poura mata. Al è un
spirit, a àn dita, e a si sòn metùs a sigà da la poura.
27Ma Gjeù a ghi à sùbit dita: Dèjsi coragju. I soj jò. No
stèit vej poura.
28Signòu, si ti sòs tu, al à replicàt Pieri, dìimi di vignì lì
di te su laga.
29Vèn, a ghia dita.
Alora Pieri al è zùt fòu da la barcja, e al à tacàt a cjaminà su
laga vièrs là cal era Gjeù. Ma cuant cal à sintùt il vint al à
cjapàt poura e, tacànt a infondasi, al à sigàt: Signòu,
sàlvimi!
31Gjeù al à sùbit butàt fòu la man, a lu à cjapàt e a ghi à
dita: Omp di pucja fede; parsè iàtu dubitàt?
32E cuant ca sòn montàs sù ta la barcja, il vint al è calàt.
Alora chej ca èrin ta la barcja a si sòn metùs a adoralu,
diìnt: Ti sòs pròpit if Fì di Diu.
34A la fin da la traversàda, a sòn sbarcjàs a Genèaret. E
cuant che i òmis di chel post a an savùt cal era Gjeù, a àn
fàt cori la vòus atorotòr di dut chel post. La zent a ghi à
partàt ducju i so malàs e a lu à preàt di lasà ca ghi tocjàsin
lorli da la so mantelina, e dùcjus chej ca lu àn tocjàt a si sòn
vuarìs.