13Cuant che Gjeù al à sintùt sè ca era susedùt, al è zùt besòu
cu na barcja ta un post solitari. Sintìnt chistu, tanta zent daj
paìs a ghi è zuda davòu a piè. Cuant che Gjeù al è rivàt ta la
riva e al à jodùt duta sta zent, al à vùt compasiòn e al à
vuarìt i so malàs.
15Cul vignì da la sera, i disèpuj a si sòn visinàs e a ghi àn
dita: Chistu post al è lontàn e deèrt, e a si stà faìnt tars.
Manda via duta chista zent, ca pòsi zì taj so paìs a crompasi
alc da mangjà.
16Gjeù al à replicàt: A no ocòr ca zèdin via. Dèjghi vuàltris
alc da mangjà.
17I vìn doma sinc pagnòchis di pan e doj pes, a àn
rispundùt.
18Partàimilis chì a mi, al à dita. E a ghi dita a la zent di
sintasi jù ta lerba. Cjapànt sù li sinc pagnòchis e i doj pes,
al à vuardàt in alt tal cjel, diìnt gràsis, e al à ròt li pagnòchis
a tocs. Dopo a ghi ju à dàs ai disèpuj, e i disèpuj a ghi ju àn
dàs a la zent. Dopo che dùcjus a vèvin mangjàt avonda, i
disèpuj a àn cjapàt sù dòdis zèis di tocùs ca èrin vansàs. Il
nùmar di chej ca vèvin mangjàt al era di circa sincmil òmis,
sensa contà fèminis e fioj.