La Clamàda di Mateo. Il Dišùn

9Zìnt via di lì, Gješù al à jodùt un omp ca si clamava Mateo

sintàt tal banc di chèl cal coletava li tàsis. “Vèn davòu di

me,” a ghi’a dita, e Mateo al è levàt sù e a ghi è zùt davòu.

10Mentri che Gješù al era cal senava ta la cjaša di Mateo,

tàncjus di chej da li tàsis e altri “pecjadòus” a sòn vegnùs a

mangjà cun luj e cuj so disèpuj.Cuant che i Farišèos a àn

jodùt chistu, a ghi àn domandàt ai so disèpuj: “Parsè al sènia

il vustri maestri cun chej ca colètin tàsis e cun altri

pecjadòus?”

12Sintìnt chistu, Gješù al à dita: “ A no è la zent sana ca à

bisùgna dal miedi, ma chè malada. Ma zèit a cjatà fòu sè che

chistu al vòu diši: ‘jò i vuèj la mišericordia, no il sacrifìsi.’

Parsè che jò i no soj vegnùt par clamà chej bojs, ma i

pecjadòus.”

14Alora i disèpuj a sòn vegnùs e a ghi àn domandàt: “Coma a

eše che nu e i Farisèos i fìn dišùn, ma i to disèpuj a no lu

fàn?”15Gješù al a rispundùt: “Coma a pòsini i invidàs dal

spošu èsi in lut mentri che luj al è cun lòu? Al rivarà il timp

cuant che il spošu a nol sarà pì cun lòu, e alora a dišunaràn.

16Nisùn al cušìs un tocùt di stòfa greša ta un vistìt vecju,

parsè che il tacòn al và a distacàsi dal vistìt e a sbregàlu pì

encjamò. E nencja a no zarà nisùn a meti vin nòuf in ta

bàghis vècjs, che sinò li bàghis a si romparàn e il vin al zarà

a spàndisi e li bàghis a ruvinàsi. No, al zarà invensi a meti il

vin in ta bàghis nòvis, che cussì chèl e che àltris a si

preservaràn.”

Il Vanzeli di Mateo · 第 37 / 109 题