9 Gjeù al è montàt sù ta na barcja e, zùt su laltra riva, al
è tornàt tal so paìs. Lì a ghi è stàt partàt un paralìtic, distiràt
ta un jet. Cuant che Gjeù al à jodùt la fede da la zent, a ghi
à dita al paralìtic: Dati coragju, fiol me; i to pecjàs a ti sòn
perdonàs.
3Jodìnt chistu, cualchi mestri da la les al à tacàt a pensà: Stu
chì al stà bestemànt!
4Cognosìnt i so pensèis, Gjeù al à dita: Parsè i vèju
pensèis brus tal còu? A ee pì fàsil dii I to pecjàs a sòn
perdonàs o dii Leva sù e cjamina? Ma par chi savèdis
che il Fì dal Omp al à il podèj di perdonà i pecjàs
Leva
sù, cjòj sù il to jet e torna a cjaa. E lomp a si à levàt sù e
al è zùt a cjaa. Cuant che duta la zent a à jodùt chistu, a è
restada plena di maravèa; e a si à metùt a laudà Diu, ca ghi
veva dàt stu podèj al omp.