La Vuarisiòn di Doj Indemoniàs

28Cuant cal era rivàt ta che altra banda ta la regiòn daj

Gadarèns, al à scuntràt doi òmis indemoniàs ca vegnèvin da

li so tòmbis. A èrin cussì violèns che nisùn al podeva pasà

par là. “Se vutu vej da nuàltris, fì di Diu?” a ghi’an sigàt.

“Sotu vegnùt chì par torturani prima dal timp?”

30A cualchi distansa di lì di lòu a era na granda mandria di

pursìs al pàscul. I demònis a si sòn voltàs vièrs Gješù: “Si ti

ni màndis fòu, màndini ta che mandria di pursìs.”

32A ghi’a dita: “Zèit!” Alora a sòn vegnùs fòu e a sòn zùs cuj

pursìs, e duta la mandria a si à metùt a cori jù pa la riva fin

ca sòn zùs a finila tal lac, indulà ca sòn muàrs ta l’aga. Chej

ca ghi tindèvin a la mandria a sòn scjampàs in tal paìs,

indulà ca àn contàt dut, encja sè ca ghi veva susedùt ai

indemoniàs. Alora dut il paìs al è zùt fòu a cjatà Gješù. E

cuant ca lu àn cjatàt a lu à preàt di lasà il so paìs.

Il Vanzeli di Mateo · 第 35 / 109 题