«Het onaantastbare fondament van Ido is 1o de eenvoudigheid
der spraakleer, 2o de juistheid der woordafleiding, 3o de
internationaliteit der woordenstammen», en daarbij vergeet hij dat
deze drij begrippen, eenvoudigheid, juistheid en internationaliteit,
_betrekkelijke_ begrippen zijn en verschillen volgens het beroep,
de nationaliteit en de verstandsontwikkeling der personen die ze
te bewaren hebben. Ido heeft dus eene _wankelbare_, Esperanto eene
_vaste_ bazis.
* * * * *
Tegenover deze 10 zoogezegde voordelen van Ido staat éen voordeel
van Esperanto, dat tegen die 10 grootelijks kan opwegen, namelijk de
toepassing van Esperanto op alle gebieden, in handel en nijverheid,
kunst en wetenschap, bij het reizen, zoowel voor het schriftelijk
als mondeling gebruik, en niet alleen in de betrekkingen tusschen
wetenschappelijk ontwikkelde personen, maar ook tusschen die
welke slechts een zeer eenvoudig onderricht genoten hebben. Eene
uitgebreide toepassing is dan ook de ware proefsteen, voor eene zoo
bij uitstek praktische zaak als eene hulptaal.